سه استان مازندران، گیلان و گلستان کانون کشاورزی و تولید محصولات غذایی هستند و هر ساله تولیدات مختلف کشاورزان هم به سایر استان‌های و هم به برخی کشورهای منطقه ارسال می‌شود اما طی چند سال اخیر و به‌خاطر روند فزاینده قیمت نهاده‌های کشاورزی، هزینه تولید افزایش چشم‌گیری داشته است.

افزایش هزینه‌های تولید کشاورزی در مازندران، گیلان و گلستان یک چالش ساختاری و جدی است که زنجیره تأمین غذا را تحت تأثیر قرار داده است. این سه استان به دلیل تفاوت‌های اقلیمی و نوع محصولات (گیلان و مازندران بیشتر بر کشاورزی آبی و گلستان بر کشاورزی دیم و آبی)، با عوامل مشابه و متفاوتی روبه‌رو هستند.
قیمت کودهای شیمیایی به دلیل وابستگی به مواد اولیه وارداتی، جنگ اخیر و هزینه‌های حمل و نقل، به شدت افزایش یافته است. تغییرات اقلیمی باعث ظهور آفات جدید یا شدت یافتن آفات قدیمی شده است که کشاورزان را مجبور به استفاده بیشتر و گران‌تر از سموم و آفت‌کش‌ها می‌کند.
کشاورزان برای شخم‌زنی و آماده‎سازی زمین به گازوئیل وابسته‌اند. نوسانات قیمت سوخت یا محدودیت در تأمین آن، مستقیماً هزینه تولید در هر هکتار را بالا می‌برد. در مناطقی که از پمپ‌های برقی یا دیزلی برای آبیاری استفاده می‌شود، افزایش تعرفه‌های انرژی و هزینه نگهداری تجهیزات برق و پمپ، فشار مالی زیادی ایجاد کرده است.
به دلیل مهاجرت روستاییان به شهرها، دستمزد کارگر کشاورزی در این سه استان به‌شدت افزایش یافته است و در زمان برداشت محصولات حساس (مانند برنج در گیلان یا مرکبات در مازندران)، تقاضا برای کارگر زیاد است و این موضوع باعث بالا رفتن نرخ روزمزدها می‌شود و همه این هزینه‌ها نیز بر تولید مزید می‌شود این در صورتی است که تورم موجب کاهش قدرت خرید مردم شده و بسیاری از مردم توان خرید این تولیدات را ندارند و تولیدکنندگان در زمان عرضه محصولات خود در بازار، با رکود و فروش پایین مواجه هستند و در نهایت ناچار هستند کالای خود را با زیان بفروشند.
اگر این روند ادامه پیدا کند، کشاورزی به‌عنوان بزرگ‌ترین مزیت اقتصادی این سه استان، دیگر مقرون به صرفه نخواهد بود و بیم آن می‌رود بسیاری از کشاورزان کسب و کار آبا و اجدادی خود را رها کنند.
روز گذشته نماینده مردم گرگان و آق‌قلا در مجلس شورای اسلامی با اشاره به مشکلات اقتصادی کشاورزان گفت:کشاورزان با وجود دشواری‌های فراوان، برای تأمین امنیت غذایی کشور تلاش می‌کنند، اما محدودیت منابع مالی، هزینه‌های بالای تولید و مشکلات اقتصادی، شرایط فعالیت را برای این قشر دشوار کرده است.
عبدالغفور امان‌زاده گفت: بخش کشاورزی به دلیل ساختار سنتی خود، بیش از بسیاری از بخش‌های دیگر با مشکلات تأمین منابع مالی و هزینه‌های تولید مواجه است و اگر توسعه و صنعتی‌ شدن این بخش در سال‌های گذشته با جدیت بیشتری دنبال می‌شد، امروز بخشی از این مشکلات قابل پیشگیری بود.
نماینده مردم گرگان و آق‌قلا در مجلس شورای اسلامی با اشاره به موضوع پرداخت مطالبات گندم‌کاران تصریح کرد: با وجود این‌که بخش عمده مطالبات کشاورزان بابت خرید تضمینی گندم پرداخت شده است، همچنان مسائل اقتصادی و تأمین سرمایه در گردش از دغدغه‌های مهم کشاورزان به شمار می‌رود.
امان‌زاده ادامه داد: شرایط اقتصادی کشور بر بخش‌های مختلف اثر گذاشته است، اما کشاورزی به دلیل اهمیت آن در تأمین امنیت غذایی و نیاز به سرمایه‌گذاری مستمر با دشواری‌های خاصی روبه‌رو است و رسیدگی به این مسائل باید در اولویت قرار گیرد. وی با تأکید بر ضرورت حمایت از تولیدکنندگان بخش کشاورزی گفت: پیگیری مشکلات کشاورزان در سطح ملی و انتقال مسائل و مطالبات آن‌ها به مسئولان مربوط، از جمله اقداماتی است که می‌تواند به بهبود شرایط تولید و کاهش فشارهای اقتصادی بر این قشر کمک کند.
نماینده مردم گرگان و آق‌قلا در مجلس شورای اسلامی همچنین بر ضرورت همکاری میان مسئولان استانی، وزارت جهاد کشاورزی و نمایندگان مجلس برای رفع مشکلات کشاورزان تأکید کرد.
اگر دولت و جهاد کشاورزی در این زمینه اقدامی به عمل نیاورد، بسیاری از کشاورزان، تولید را رها می‌کنند و به واسه‌گری و دلالی روی می‌آورند و آسیب سنگینی به اقتصاد مازندران، گیلان و گلستان وارد خواهد کرد.