تأمین پایدار انرژی (گاز و برق) یکی از ارکان حیاتی استمرار فعالیت واحدهای صنفی، به‌ویژه نانوایی‌ها به‌عنوان سنگ بنای زنجیره امنیت غذایی، و همچنین واحدهای تولیدی کوچک و بزرگ است. در سال‌های اخیر، نوسانات و محدودیت‌های فصلی در تأمین انرژی (به‌ویژه در ماه‌های سرد سال) موجب شده تا طرح دوگانه‌سوز کردن خبازی‌ها و واحدهای تولیدی در قالب برنامه‌های پدافند غیرعامل، صیانت از معیشت مردم و جلوگیری از بیکار شدن کارگران، با جدیت بیشتری دنبال شود.

مدیران دستگاه‌های اجرایی استان‌های مازندران، گیلان و گلستان نیز از دو ماه قبل به واحدهای تولیدی و صنعتی و همچنین نانوایی‌ها تکلیف کردند که حتماً مقدمات کار را برای سوخت جایگزین فراهم سازند تا در صورت قطع احتمالی گاز در فصل زمستان، تولید متوقف نشود.
این مدیران همچنین در نهایت دلسوزی گفتند اگرچه هزینه اولیه دوگانه‌سوز کردن نانوایی‌ها و واحدهای تولیدی در نگاه اول چشم‌گیر به نظر می‌رسد، اما این مبلغ را باید به‌عنوان یک سرمایه‌گذاری راهبردی برای پدافند غیرعامل و امنیت غذایی ارزیابی کرد.
آنچه که مدیران دستگاه‌های اجرایی گویا متوجه آن نیستند این است که اکثر نانوایی‌ها و واحدهای تولیدی کوچک با حاشیه سود محدود فعالیت می‌کنند. تأمین هزینه خرید تجهیزات دوگانه‌سوز و موتور برق برای بسیاری از این واحدها بدون حمایت مالی عملاً غیرممکن است. تجهیزاتی مانند ژنراتورها و مشعل‌های دوگانه‌سوز نیازمند سرویس دوره‌ای، نگهداری فنی و هزینه سوخت‌گیری ذخیره هستند که هزینه‌های جاری واحد را افزایش می‌دهد و از سود این واحدها می‌کاهد و حتی ممکن است تولید را.
حداکثر حمایت‌های مالی که از این واحدها برای خرید تجهیزات دوگانه‌سوز پرداخت می‌شود تسهیلاتی است که نرخ سود آن ۱۸ تا ۲۴ درصد است که نمی‌توان نام آن را حمایت گذاشت آن هم در شرایطی که تورم و کاهش قدرت خرید مردم موجب شد بسیاری از واحدهای تولیدی کوچک، در فروش محصولات خود دچار بحران هستند و زمان برگشت پول این واحدها، در مقایسه با یک دهه قبل، چند برابر شده است.
البته با توجه به ناترازی شدید گازی و ضرورت تأمین گاز برای مشترکان خانگی اقتضا می‌کند خبازی‌ها و واحدهای تولیدی به دنبال سوخت جایگزین باشند اما گرانی تجهیزات این کار به اندازه‌ای است که برای بسیاری از این واحدها، ممکن نیست و دولت در چنین شرایطی می‌تواند تسهیلات تکلیفی بانک‌ها یا تسهیلات ارزان‌قیمت بنیادهایی چون بنیاد علوی را به این مسیر هدایت کند تا این واحدها، هم به سوخت جایگزین مجهز شوند و هم بتوانند اقساز این تسهیلات را در دوره‌ای طولانی‌تر و با نرخ بهره ناچیز بپردازند.
برابر آخرین آمار در حال حاضر حدود ۴۰ درصد نانوایی‌های مازندران به موتوربرق و ۴۷ درصد به سیستم دوگانه‌سوز مجهز هستند و یکی از مهم‌ترین دلیلی که بیش از نصف نانوایی‌ها به این کار اقدام نکردند، گرانی تجهیزات و توان مالی پایین این واحدها است.
نکته آخر این‌که قطع ناگهانی انرژی نه تنها خسارت اقتصادی جبران‌ناپذیری به تولیدکننده می‌زند، بلکه بحران اجتماعی در تأمین کالاهای اساسی نظیر نان ایجاد می‌کند. بنابراین، استمرار و گسترش بسته‌های حمایتی، وام‌های کم‌بهره و معافیت‌های موقت مالیاتی یا خدماتی برای واحدهایی که به استقبال این طرح می‌روند، کلید اصلی موفقیت و فراگیری آن در سراسر کشور و ازجمله مازندران، گیلان و گلستان خواهد بود.