گیلان همواره یکی از حاصلخیزترین بسترهای پرورش استعدادهای ناب ورزشی در ایران بوده است؛ سرزمینی که نامش با غیرت فوتبال ملوان و سپیدرود، قدرت قهرمانان قایقرانی تالاب انزلی، وزنه‌برداران نامدار و چهره‌های درخشان رزمی گره خورده است. اما پشت این ویترین درخشان مدال‌ها و شور کم‌نظیر هواداری، روایتی تلخ و هشداردهنده از فرسودگی، کمبود اعتبارات و پروژه‌های نیمه‌کاره جا خوش کرده است: ورزش گیلان سال‌هاست با سیلی صورت خود را سرخ نگه داشته است.

بزرگ‌ترین زخم بر پیکره ورزش این استان، وضعیت فاجعه‌بار اماکن و استادیوم‌های ورزشی است. ورزشگاه تختی انزلی با تاریخی آکنده از خاطرات پرشور هواداران، سال‌هاست اسیر بازسازی‌های قطره‌چکانی، کند و غیرحرفه‌ای شده است. وضعیت ورزشگاه سردار جنگل و عضدی رشت نیز دست‌کمی از آن ندارد؛ پروژه‌هایی که وعده تکمیل سکوها، بهسازی سیستم‌های نوری، چمن‌های استاندارد طبیعی و تأسیسات پایه آن‌ها، سال‌هاست میان دوره‌های مختلف مدیریتی دست‌به‌دست می‌شود. بازی روی چمن‌های غیراستاندارد مصنوعی یا زمین‌های ناهموار، نه‌تنها به کیفیت فنی مسابقات لطمه می‌زند، بلکه سرمایه‌های ورزشی استان را پیش از شکوفایی کامل، راهی تیغ جراحی و دوران نقاهت ناشی از مصدومیت‌های شدید می‌کند.
مشکلات گیلان اما به مستطیل سبز ختم نمی‌شود. با وجود دارا بودن صدها کیلومتر نوار ساحلی و تالاب‌های طبیعی، ورزش‌های آبی و ساحلی این دیار از داشتن یک پایگاه مدرن و استاندارد ملی محروم‌اند. ملی‌پوشان قایقرانی و کانوپولو اغلب در شرایطی حداقلی و بدون امکانات ریکاوری مناسب تمرین می‌کنند. از سوی دیگر، کمبود سرانه سالن‌های سرپوشیده مجهز در شهرستان‌های کوچک، نبود پیست استاندارد دوومیدانی و استخرهای عمومی ایمن، ورزش همگانی و پایه را به حاشیه رانده است. در کنار این‌ها، اقلیم مرطوب و بارانی استان سرعت استهلاک بناها را دوچندان می‌کند؛ موضوعی که نبود بودجه کافی برای نگهداری سازه‌ها را به یک معضل ساختاری تبدیل کرده است.
ورزش گیلان امروز به نقطه حساسی رسیده است. بخش خصوصی به‌دلیل نبود مشوق‌ها و بسترهای قانونی مناسب، رغبتی به سرمایه‌گذاری سنگین در زیرساخت‌ها نشان نمی‌دهد و اعتبارات قطره‌چکانی دولتی نیز تنها نقش مسکّن‌های موقت را بازی می‌کنند. اگر نگاه مسئولان به ورزش این خطه از مدیریت بحران روزمره به توسعه پایدار و تزریق بودجه‌های جهشی عمرانی تغییر نیابد، دیر نخواهد بود روزی که نسل جدید استعدادهای این سرزمین زرخیز، به دلیل فقر بدیهی‌ترین امکانات تمرینی، برای همیشه به خاموشی بگراید.

آغاز رویکردی تازه در ورزش گیلان
برکناری جهانبخش آرمان از اداره کل ورزش و جوانان استان گیلان کار بسیار مثبتی بود که احد دنیا مالی وزیر ورزش و جوانان کرده است. با حکم وزیر ورزش و جوانان، جهانبخش آرمان از سمت مدیرکلی ورزش و جوانان استان گیلان برکنار و ابراهیم مهربان، دبیر فدراسیون کشتی، به عنوان سرپرست اداره‌کل ورزش و جوانان استان گیلان منصوب شد.
وی متولد ۲۲ بهمن ۱۳۵۰ در لاهیجان، از چهره‌های شناخته‌شده کشتی ایران است که سابقه عضویت در تیم ملی کشتی آزاد، مربیگری تیم ملی و دبیری فدراسیون کشتی را در کارنامه دارد. وی همچنین پیش‌تر ریاست شورای شهر لاهیجان را نیز بر عهده داشته است. این تغییر مدیریتی در حالی صورت می‌گیرد که عملکرد نزدیک به پنج‌ساله جهانبخش آرمان در رأس ورزش استان، با انتقادات گسترده‌ای از سوی جامعه ورزشی، هیئت‌ها، ورزشکاران و مربیان همراه بود. عدم بازسازی زیرساخت‌های ورزشی، افت عملکرد و افت‌وخیز تیم‌های ریشه‌دار فوتبال گیلان و حواشی مرتبط با انتصابات مدیریتی، از مهم‌ترین محورهای انتقادات فعالان ورزشی به دوران مدیریت آرمان بوده است.
آرمان در حالی از ساختمان اداره‌کل ورزش و جوانان گیلان خداحافظی کرد که دوران مدیریتش با انتقادهای گسترده‌ای از سوی ورزشکاران، پیشکسوتان، رسانه‌ها و هواداران همراه بود؛ انتقادهایی که از همان ابتدای انتصاب او آغاز شد؛ زمانی که بسیاری، سپردن مدیریت ورزش گیلان به فردی با سابقه نظامی و بدون کارنامه مدیریتی در ورزش قهرمانی را محل سؤال می‌دانستند. از وعده برگزاری دیدار داماش گیلان با حضور تماشاگران که در نهایت عملی نشد، تا انتقادها نسبت به وضعیت چمن ورزشگاه شهید عضدی رشت که با صرف بیش از ۵۳ میلیارد تومان بازسازی و افتتاح شد اما کمتر از دو سال بعد، تصاویر منتشرشده از زرد شدن و آسیب‌دیدگی آن، پرسش‌های جدی درباره نحوه نگهداری این سرمایه عمومی ایجاد کرد.
جهانبخش آرمان در واپسین روزهای مسئولیت خود نیز در مصاحبه‌ای اعلام کرد که اداره‌کل ورزش و جوانان گیلان را ویرانه تحویل گرفته است؛ اظهارنظری که با واکنش منتقدان همراه شد. آنان معتقد بودند مدیری که چندین سال فرصت اداره یک مجموعه را در اختیار داشته، باید عملکرد خود را با شاخص‌های روشن و نتایج ملموس ارزیابی کند، نه اینکه همچنان مشکلات امروز را به گذشته نسبت دهد.
جامعه ورزش گیلان امیدوار است این تغییر، صرفاً جابه‌جایی یک مدیر نباشد؛ بلکه آغاز رویکردی تازه در مدیریت ورزش استان باشد. با این تغییر و تحول، انتظار می‌رود اداره‌کل ورزش و جوانان گیلان با نگاهی تازه، در مسیر رفع بخشی از چالش‌های انباشته ورزش استان، تقویت زیرساخت‌ها، حمایت از هیئت‌های ورزشی و بازگرداندن جایگاه ورزش گیلان در سطح کشور گام بردارد.