استان گلستان به تعبیر مسئولان استانی «یک ایران کوچک» است: ساحل، تالاب، جنگل، کوهستان، آثار تاریخی، فرهنگ چندقومیتی و خوراک بومی را یک‌جا در خود جای داده و افزون بر هزار جاذبه طبیعی و تاریخی ثبت‌شده دارد. اما همین استان، سالانه پذیرای حدود ۲۰ میلیون مسافر عبوری است که به اعتراف مسئولان ارشد، ماندگاری آنان حتی به یک روز هم نمی‌رسد؛ بخش بزرگی از این مسافران به جای اقامت در هتل‌ها و اقامتگاه‌های بوم‌گردی، در حاشیه جاده‌ها اتراق می‌کنند. یعنی سرمایه‌گذاری و مشارکت بخش خصوصی هنوز به اندازه کافی تسهیل و تشویق نشده است.

ظرفیت‌های گردشگری گلستان کم‌نظیر است؛ از جزیره آشوراده و تالاب گمیشان و نوار ساحلی حدود ۱۰۰ کیلومتری، تا جنگل‌های هیرکانی ثبت‌شده جهانی، پارک ملی گلستان به‌عنوان قدیمی‌ترین پارک ملی ایران و روستاهای بومی و بافت تاریخی گرگان. ۲۶ رویداد گردشگری استان، از جشنواره اسب اصیل ترکمن تا جشنواره توت‌فرنگی شفیع‌آباد، در تقویم ملی گردشگری به ثبت رسیده است. اما در مقابل، ظرفیت اقامتی مجوزدار استان تنها به حدود ۱۴ هزار نفر در شب می‌رسد، ضعف تبلیغات و زیرساخت‌های حمل‌ونقل، بسیاری از مقاصد را ناشناخته نگه داشته است. کارشناسان و خود مسئولان، سهم محدود مشارکت بخش خصوصی و «نداشتن توفیق چندان در جذب سرمایه‌گذار» را از چالش‌های اصلی رونق گردشگری استان برشمرده‌اند. پیام توسعه فقط زمانی به گوش فعالان اقتصادی می‌رسد که آن را در جمعِ خودشان بشنوند. تصمیم‌های بزرگ در جمع‌های بزرگ گرفته می‌شود؛ حضور استاندار و مدیران ارشد در کنار فعالان بخش خصوصی، نشانه‌ای است که سرمایه‌گذار باید مطمئن شود سخن او شنیده می‌شود و ریسک او پشتیبان دارد. این دیدارها به خصوص در حوزه‌های گردشگری و تولید به سرمایه‌گذاران اطمینان داده که یک تعامل مستمر میان بخش خصوصی و حاکمیت شکل گرفته است. منابع طبیعی و تفرجگاه‌های گلستان در سال‌های اخیر گریبانگیر تدابیر جدیدی شده‌اند؛ از اخذ عوارض ورود به تفرجگاه‌ها گرفته تا ممنوعیت‌های تفرجگاهی گسترده. اما راهکار پیشنهادی برخی مسئولان، به جای انگاره نگهبانانه، نگاه سرمایه‌گذارانه است. اداره‌کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان تأکید کرده که باید شرایطی فراهم شود تا مسافران در مناطقی مانند اطراف پارک ملی گلستان امکان اقامت داشته باشند و هتل، رستوران یا اقامتگاه‌های بوم‌گردی کوچک در این حاشیه‌ها ایجاد شود. این همان جایی است که تالاب بین‌المللی گمیشان، زیستگاه پرندگان مهاجر، و طبیعت‌های کمتر شناخته‌شده استان می‌توانند به مقاصد گردشگری پایدار تبدیل شوند، مشروط بر آنکه اعتبار ویژه و تسهیلات سرمایه‌گذاری به آن اختصاص یابد. درآمد حاصل از این گردشگری طبیعت‌محور، هم هزینه حفاظت از همین منابع را تأمین می‌کند و هم بار مسئولیت تنها بر دوش منابع طبیعی نمی‌گذارد؛ درست برخلاف وضعیت فعلی که مسافران در حاشیه جاده‌ها اتراق می‌کنند و خطراتی برای حیات وحش پارک ملی به همراه دارند. گلستان نیازمند یک چرخش پارادایمی است، میدان‌دادن به سرمایه‌گذار خصوصی؛ از بدبینی به مسافر به برندسازی مهمان‌نوازی؛ و از نگاه به منابع طبیعی به چشم ممنوعیت، به نگاه آنان به چشم سرمایه. تسهیل صدور مجوز، معرفی طرح‌های آماده سرمایه‌گذاری، تضمین امنیت سرمایه‌گذار و توسعه حمل‌ونقل و پروازهای منظم، چهار گام کلیدی‌ای است که اگر هم‌زمان برداشته شود، مسیر تبدیل گلستان از استان عبوری به مقصد گردشگری باز می‌شود. نتیجه این چرخش، تنها تعداد گردشگر بیشتر نیست؛ بلکه اشتغال پایدار برای جوانان، نشاط اجتماعی برای ساکنان و هویت اقتصادی تازه برای استانی است که شایسته بیش از آن است که فقط از آن عبور کنند.

توسعه بدون مشارکت بخش خصوصی محقق نمی‌شود
سلیمان هاشمی با تأکید بر ضرورت مشارکت بخش خصوصی، نیکوکاران و مردم در اجرای طرح‌های زیرساختی اظهار کرد: دولت به‌تنهایی توان تأمین همه زیرساخت‌ها و اجرای پروژه‌های مورد نیاز کشور را ندارد.
وی افزود: ایجاد نشاط اجتماعی، اشتغال‌زایی، درآمدزایی، ارتقای شاخص‌های ورزشی و توسعه گردشگری از اهداف راه‌اندازی این مجموعه است. فرماندار ویژه گنبدکاووس با تأکید بر ضرورت تسهیل سرمایه‌گذاری در شهرستان گفت: دستگاه‌های اداری و اجرایی باید شرایط سرمایه‌گذاری بخش خصوصی و صدور مجوزهای لازم را فراهم کنند.
هاشمی با اشاره به ظرفیت‌های گنبدکاووس در حوزه‌های کشاورزی، ورزش، صنعت و گردشگری، تشویق مردم و سرمایه‌گذاران به مشارکت در اجرای طرح‌های زیرساختی را ضروری دانست.