محمدباقر محسنی طی حدود یک دهه اخیر، سهم مازندران از نزاع و درگیری و ورودی پروندههای قضایی، در مقایسه با استانهای کشور در صدر بود و این موضوع بارها توسط مدیران دستگاه قضایی استان، طرح شد و حتی از استادان دانشگاه خواسته بودند بر این موضوع متمرکز شوند که چرا استانی با این طبیعت ملایم، […]
محمدباقر محسنی
طی حدود یک دهه اخیر، سهم مازندران از نزاع و درگیری و ورودی پروندههای قضایی، در مقایسه با استانهای کشور در صدر بود و این موضوع بارها توسط مدیران دستگاه قضایی استان، طرح شد و حتی از استادان دانشگاه خواسته بودند بر این موضوع متمرکز شوند که چرا استانی با این طبیعت ملایم، مردان و زنانی خشن و خشمگین دارد.
در همان روزها نیز در «خبرشمال» مطلبی نوشتیم و گفتیم که شاید مردم مازندران برابر برخی آمارها، خشمگین باشند اما قطعاً خشن نیستند، همانگونه که به شهادت تاریخ، اهل خشونتورزی نبودند و تبیین کردیم بسیاری از این رفتارهای هیجانی و ناتوانی در تابآوری و کنترل رفتار در موقعیتهای حساس، ریشه در مشکلات متعدد اقتصادی و نارضایتیهای مشابه دارد.
خوشبختانه روز گذشته مدیرکل پزشکی قانونی مازندران از کاهش ۱۱ درصدی نزاع در استان نسبت به شش ماه اول سال قبل خبر داد.
علی عباسی گفت: آمار معاینات انجام شده نزاع، طی شش ماه سال جاری در استان ۱۰ هزار ۱۷۴ نفر – شش هزار و ۶۱۳ نفر مرد و مابقی زن- بودند و بیشترین نزاع بهترتیب مربوط به شهرهای ساری و میاندرود با عدد ۹۶۹، بابل با عدد ۸۲۵ و نوشهر، چالوس با عدد ۷۳۲ نفر و کمترین نزاع در شهرستان فریدونکنار با عدد ۹۶ نفرثبت شده است.
مدیرکل پزشکی قانونی استان مازندران با تاکید بر اینکه نزاع و درگیری بیشترین دلیل مراجعه افراد به مراکز پزشکی قانونی است، تصریح کرد: یکی از دلایل بالا بودن آمار نزاع، پایین بودن سطح تحمل افراد در جامعه است اما میتوان با آموزش مهارتهای زندگی بهخصوص در سنین پایین میزان تحمل افراد را در شرایط استرس بالا برد تا افراد به جای درگیری فیزیکی، با بحث، گفتگو و تفاهم مشکلات فی ما بین را حل و فصل کنند.
همانگونه که طبیعت کویری و خشن، جسم و حتی روحیه افرادی که در این مناطق زندگی میکنند را تحت تأثیر قرار میدهد، اقلیم مساعد و طبیعت مازندران نیز بر طبع نرم، خوی مهربان و مهماننواز اهالی این منطقه، اثرگذار است اما نمیتوان تأثیر برخی مشکلات اقتصادی و سیاسی بر ناآرام کردم مردم را نادیده گرفت.
این روزها مردم استان مازندران مانند مردم بسیاری از مناطق کشور به دلیل مشکلات معیشتی، دردهای اقتصادی و استیصالی که در نتیجه سوء مدیریتها به آن دچار شدند، خشمگین هستند.
کشاورزان مازندران خشمگین هستند به این دلیل که میبینند قیمت نهادهها و انواع سموم و تقویتکنندهها روندی افزایشی دارد اما قیمت نهایی برنج و مرکبات که دو محصول عمده این خطه است، در حدی نیست که با رنج ششماهه آنان برابر کند یا کفاف هزینههای یکساله آنان را بکند و همین موجب میشود در هنگام برداشت محصول، خشمگین شوند، خشمی که در طول سال با آنان میماند.
کاسبان و تولیدکنندگان و رانندگان تاکسی در این استان نیز اوضاعی بهتر از دانشجویان و جوانان ندارند و مجموعه این مسائل موجب میشود به یک جامعه برسیم که سرشار از خشم است و جامعه خشمگین، در مواجهه با وضعیتهای دشوار، تابآوری کمتری از خود نشان میدهد و ممکن اسن خیلی زود کار را به دعوا و زد و خورد بکشاند.
خوشبختانه برابر آخرین آمار پزشکی قانونی، نرخ دعوا و نزاع در استان، رو به کاهش رفت اما این به معنای کاسته شدن از خشم مردم نیست و حتماً مدیران باید بر این موضوع تمرکز کنند که چگونه میتوانند این جامعه خشمگین را آرام کنند.
بدیهی است آموزش انواع مهارتهای تابآوری در جامعه ضروری است و بهویژه دانشآموزان و دانشجویان باید در صدر گروههایی باشند که این برنامهها برای آنان به اجرا درآید اما به موازات آن، لازم است ریشههای خشم مردم که عمدتاً اقتصادی هستند، نیز شناسایی و مرتفع گردند.
