استان گلستان در قیاس با دو همسایه غربی خود مازندران و گیلان از نظر وضعیت آبی، فقیرتر است و طی سال‌های اخیر این فقر آبی بیش از گذشته خود را در کشاورزی و همچنین مشکلات آب شرب شهروندان نشان داد ضمن این‌که همسایگی با صحرای قره‌قوم در کشور ترکمنستان نیز تهدیداتی چون هجوم ریزگردها و بیابان‌زایی را به این خطه از شمال کشور نزدیک کرده و هر سال شاهد خسارت این پدیده‌ها بر مراتع و پوشش گیاهی این استان هستیم.

وابستگی ۹۵ درصدی آب آشامیدنی استان گلستان به منابع زیرزمینی از طریق ۸۰۰ حلقه چاه عمیق و حدود ۸۵ دهنه چشمه ضمن آن‌که فشار مضاعفی بر آب‌خوان‌های استان وارد کرده است همواره این دغدغه‌ای را نیز با خود داشته است که اگر دو سال نرخ بارش کاهش یابد و سطح آب این منابع پایین برود، چه کاری باید برای تأمین آب شرب و کشاورزی این استان با جمعیتی بیش از دو میلیون نفر باید کرد ؟
این نگرانی همواره فراروی مردم و مدیران استان وجود دارد و برای رفع آن باید ساخت سد و همچنین آبخیزداری را جدی گرفت که می‌توانند تا حدی از هدررفت آب برف و باران جلوگیری کنند. جای شکرگزاری است که طی یک‌سال اخیر بارش برف و باران در این استان که محور فعالیت‌های اقتصادی مردم آن بر کشاورزی و دامداری است، رشد خوبی داشته است از جمله بارش شدید در روزهای ۱۶ تا ۱۸ فروردین سال جاری که کم‌سابقه بود.
مدیرکل هواشناسی گلستان از افزایش ۵۳ درصدی بارش‌ها خبر داد و گفت: میانگین بارش ایستگاه‌های استان از ابتدای سال کشاورزی در مهر پارسال تا ۲۸ تیر ۴۴۲ میلی‌متر بود که نسبت به سال ماقبل ۵۳ درصد بیشتر شد که بیشترین آن با ۱۰ درصد افزایش مربوط به مینودشت، گنبدکاووس و کلاله است.
کمبود آب در این استان می‌تواند یک فاجعه تمام‌عیار باشد چون گلستان علاوه بر این‌که استانی پرجمعیت و گردشگرپذیر است، یکی از قطب‌های کشاورزی کشور و محل تولید انواع محصولات کشاورزی و همچنین دامی نیز محسوب می‌شود.
چند سالی بود که مراتع شمال شرق گلستان در اثر خشک‌سالی‌های طولانی و ریزگردهایی که از کشور ترکمنستان راهی این اراضی می‌شدند تحلیل رفته و لاغر شده بود و برای مقابله با آن تعیین اعتبارات ملی با کمک نمایندگان یک ضرورت است. نکته مهم دیگری که همه شهروندان به‌ویژه کشاورزان و دامداران باید به آن توجه کنند، مدیریت در مصرف آب و رعایت الگوی مصرف است. شاید برای سال جاری و به‌خاطر نزولات جوی مشکل آبی در این استان ایجاد نشود اما با این حجم از برداشت‌ها از منابع زیرسطحی، در صورت کاهش باران، حتماً آب به چالشی جدی تبدیل خواهد شد. اگر مدیریت مصرف هم در بخش شرب و هم در بخش کشاورزی جدی گرفته شود، می‌توان به آینده زندگی و کشاورزی در گلستان امیدوار بود. دستگاه‌های مسئول درخصوص نجات مراتعی که در معرض تخریب و بیابان‌زایی قرار گرفته‌اند نیز باید طرح و برنامه بنویسند و با استفاده از ظرفیت ملی، اعتبارات ویژه برای اجرای این طرح‌ها دریافت کنند. نکته بسیار مهمی که وظیفه و تکلیف مدیران دستگاه‌های اجرایی است توجه به تصفیه فاضلاب و فعال کردن سیستم بازچرخانی آب است. با این روش نیز می‌توان سی تا چهل درصد آب مصرف شده را به مسیر درست هدایت و فشار را از منابع آب‌های زیرسطحی کم کرد. نباید به افزایش نرخ بارش در سال آبی جاری دلخوش بود و لازم است طرح‌های گفته شده را در حوزه آب همزمان به جلو برد تا از فشار بر منابع آب‌های زیرسطحی کم شود و نگرانی از کمبود احتمالی آب جای خود را به برنامه‌ریزی و عمل آگاهانه با مشارکت مردم بدهد.