البته این سخن عضو مجمع نمایندگان مازندران، درست است اما اگر «آلودگی هوا» را به سه موضوع مهم اضافه کنیم باید گفت مردم مازندران، گیلان و گلستان با چهار اَبَرچالش دست به گریبان هستند که ضرورت دارد هم در سطوح استانی و هم در سطوح ملی برای آن کاری انجام شود و اقدامی صورت گیرد هرچند تا امروز نشانههایی از این حرکت هماهنگ را نمیبینیم. یک هفته قبل، هفته ملی هوای پاک بود اما در همین هفته اعلام شد که شاخص آلودگی هوای مازندران، نزول کرده و آسمان مازندران آلایندههای زیادی در خود دارد که برای همه بهویژه بیماران و سالمندان خطرناک است و همین ! تنها به این اعلام بسنده شد و اقدامی در پشت این هشدار از مدیران ندیدیم یا گزارشی از آن به افکار عمومی داده نشد.
اعلام رسمی آلودگی هوای مازندران که همواره به داشتن هوای سالم زبانزد بود نشان از بیتوجهی کامل مدیران به این بخش دارد. همین وضعیت را بیش از دو دهه است که درخصوص زباله و پسماند در سه استان گیلان، گلستان و مازندران میبینیم و هشدار مدیران و نمایندگان را میشنویم بدون آنکه اقدامی انجام شود و نتیجه همین بیعملی و ترکفعل آن شد که جایجای این سه استان آکنده از زباله است و حتی روستاهای این سه استان تبدیل به تولیدکننده زباله شدند و تا این لحظه مدیران و نمایندگان نتوانستند یا نخواستند هیچ اقدام اصولیای در بخش پسماند انجام دهند. همه همت آنان مصروف بر این شده است که زباله را در مکانی جدید دفن کنند یا در زبالهسوز بسوزانند که در هر دو صورت، به حجم آلودگی آب و خاک اضافه میشود.
در خصوص آب که نماینده تنکابن، رامسر و عباسآباد به آن اشاره کرد نیز باید گفت فاصله چندان زیادی با رسیدن به بنبست نداریم از این منظر که هر سال، نیاز ما به آب افزایش مییابد و منابع آبی ما کوچک و کوچکتر میشود. برق را میتوان تولید کرد، گاز را هم میتوان تأمین کرد اما با ناترازی آب هیچ کاری نمیتوان کرد. «گرمایش جهانی» یک پدیده بسیار جدی است که تقریباً در همه نقاط کره زمان، خود را ثابت کرد اما ما همچنان به آن بیتوجه هستیم و فکر میکنیم برف و بارانی که چند صد هزار سال قبل در پاییز و زمستان میباریدهاند، باز هم خواهند بارید و سدها و آبخوانها را پُر خواهند کرد در حالیکه اینگونه نیست و حتی در سال جاری که بارشهای خوبی داشتهایم، باز هم در مقایسه با دوره بارش درازمدت گذشته، کسری زیادی داریم ضمن اینکه مصرف ما نیز در مقایسه با چند سال گذشته، چندین برابر رشد داشته و این ناترازی را باید با حفظ منابع آبی موجود و مدیریت مصرف جبران کرد.
اعضای مجمع نمایندگان مازندران و همچنین مدیران ارشد استانی در سه دولت اخیر درخصوص سد فینسک و انحراف آب «اسبهرو» بهعنوان سرشاخه اصلی تجن سکوت کردند و حتی برخی از نمایندگان ادوار مجلس، از اساس آن را منکر میشدند و انحراف سرشاخه اصلی تجن و احداث سد فینسک را شانتاژ فعالان رسانه میدانستند. روشن است که با وجود چنین نگاهی، دورنمای آب هم در بخش کشاورزی و هم در بخش شُرب، ناروشن خواهد بود. درخصوص محورهای مواصلاتی نیز وضعیت سه استان نامطلوب است و بسیاری از محورهای اصلی و همچنین فرعی که در برخی فصول سال مانند تابستان و تعطیلات نوروز، تحت فشار بار ترافیک قرار میگیرند، سالها است مرمت و بهسازی نشدند و دلیل آن نیز ناکافی بودن اعتبارات استانی است و تکلیف این موضوع نیز باید در مجلس روشن شود نکته آخر خطاب به شمسالدین حسینی رییس «کمیسیون اقتصادی مجلس» این است که گیلان، مازندران و گلستان ۳۲ نماینده در مجلس شورای اسلامی دارد و برای تدبیر این چهار مشکل در سه استان شمالی، به اعتبار ویژه و ملی نیاز داریم و نمایندگان مجلس برای تأمین اعتبارات مورد نیاز برای این چهار اَبَرچالش میتوانند بسیار موثر باشند حتی بیشتر از مدیران ارشد سه استان.
