در آستانه اجرای طرح رتبهبندی معلمان که پس از حدود یک دهه تأخیر صورت میگیرد، و در شرایطی که کارمندان عادی دولت طی سه ساله اخیر تورّم بیسابقه را تجربه کردند، برخی کارمندان رسمی دولت در بدنه آموزش و پرورش هستند در شمار حداقلیبگیران محسوب میشوند و بدیهی است که قانون رتبهبندی نیز شامل حال […]
در آستانه اجرای طرح رتبهبندی معلمان که پس از حدود یک دهه تأخیر صورت میگیرد، و در شرایطی که کارمندان عادی دولت طی سه ساله اخیر تورّم بیسابقه را تجربه کردند، برخی کارمندان رسمی دولت در بدنه آموزش و پرورش هستند در شمار حداقلیبگیران محسوب میشوند و بدیهی است که قانون رتبهبندی نیز شامل حال آنان نمیشود اما از دولت توقع دارند طرحی ویژه برای آنان بریزد تا زندگی و معیشت این افراد آبرومند را نیز تا حدی هماهنگ با تورّم فزاینده نماید.
«سید احمد حسینی توسه» یکی از نیروهای خدماتی شاغل در آموزش و پرورش با سابقه ۲۳ سال از دغدغههای خود و همه نیروهای سرایدار، خدمتگزار و خدماتی به «خبرشمال» گفت.
این نیروی خدماتی که کار خود را از قرچک ورامین شروع کرد، در شهر ری و ادارهکل آموزش و پرورش شهرستانهای استان تهران نیز کار کرد و امروز که به شهر خود بازگشت، ۲۳ سال سابقه کار دارد و با همسر و دو فرزند، ۵ میلیون و ششصد تومان حقوق ماهانه دارد و از وزیر و مدیران ارشد این وزارتخانه میپرسد در این شرایط بد اقتصادی، با این رقم دریافتی چه میتوان کرد؟
این نیروی خدماتی همچنین توضیح میدهد: نکتهای که در مورد بسیاری از معلمان، میتواند مصداق داشته باشد این است که معلمان پس از ساعات موظف خود میتوانند در همان مدرسه یا مدرسه دیگر، اضافهکار بگیرند یا در خارج از دستگاه تعلیم و تربیت، فعالیت و کسب درآمد داشته باشند اما نیروهای خدماتی همه ایام هفته حضور دارند و صبح نیز پیش از همه در محل کار خود حاضر میشوند و پس از تعطیلی ساعات آموزشی نیز صبر میکنند تا همه همکاران و دانشآموزان محل را ترک کنند، نیروی خدماتی کار نظافت کلاسها، سالن و حیاط مدرسه را انجام میدهند و ساعاتی بعد و معمولاً نزدیک به پایان روز، مدرسه را ترک میکنند و همین مشغله موجب میشود حتی در تابستان نیز فرصت و فضایی برای رفتن به سمت شغل دوم و کسب درآمد نداشته باشند.
سید احمد حسینی در ادامه از وزیر آموزش و پرورش و احمدی لاشکی مشاور مازندرانی وزیر پرسید چرا خدمتگزاران در برخی دستگاههای اجرایی، با سابقه خدمتی کمتر از من، ارقامی بیش از امثال من حقوق میگیرند و افرادی مانند من که در آموزش و پرورش هستند، در شمار حداقلیبگیران هستند و با این اوضاع معیشت، چه باید بکنند ؟ این نیروی خدماتی همچنین گفت: از هر مدیری خواستید بروید بپرسید اگر نیروی خدماتی و خدمتگزاران در مدرسه حضور نداشته باشند، به نظر شما معلمان و دانشآموزان میتوانند در فضایی سرشار از طراوت و سلامت، درس بخوانند تا ببینید که پاسخ همه منفی است. سید احمد حسینی ادامه داد: در گذشته هم به نیروهای خدماتی و هم به سرایهداران پول لباس، حق سرایهداری و حتی اضافهکار پرداخت میشد که بهرحال بخشی از مشکلات ما را حل میکرد اما از دوره دوم ریاستجمهوری محمود احمدینژاد این موارد کلاً حذف شد و با رشد تورم و گرانی افسارگسیخته، طی این چند سال اخیر فشار زیادی به ما آمده است و صدایمان را کسی نمیشنود.
این نیروی خدماتی همچنین گفت: من و برخی از نیروهای خدماتی، از سر ناچاری به مسافرکشی میرویم و گاه تا ساعت یازده شب، در اسنپ کار میکنم به این دلیل که حقوق اندک ما کفاف زندگی را نمیکند.
سید احمد حسینی در پایان گفت: لازم است طرحی شبیه با طرح رتبهبندی برای نیروهای خدماتی در نظر گرفته شود تا کمکی به زندگی و خانواده آنان باشد و مدیران آموزش و پرورش هم نباید فراموش کنند که ما هم در همین جامعه زندگی میکنیم.
