/ مائده مطهری زاده

سال گذشته همین روزها بود که رسانه‌های محلی از کلید خوردنِ توسعه گردشگری دریایی
خبر داده بودند.
ماجرا از این قرار بود که به گفته معاون گردشگری اداره‌کل میراث فرهنگی مازندران، کشتی اتوبوس تفریحی و دریایی دو‌طبقه آب‌های ساحلی خزر با همکاری سرمایه‌گذار بخش‌ خصوصی وارد بندر نوشهر شده بود تا برای گشت‌های دریایی محدوده ساحلی استان مازندران مورد بهره‌برداری قرار گیرد.
در این خصوص «سیدمحمود حسینی‌پور» استاندار وقت مازندران گفته بود که با رایزنی‌های انجام‌شده این کشتی وارد استان شده و به‌زودی شروع به فعالیت می‌کند.
رونق گردشگری دریایی در مازندران طی ۲ دهه اخیر به یکی از اهداف مهم مدیران ادوار مختلف تبدیل شد و کماکان نیز به عنوان یکی از راهبردهای شکوفا کردن اقتصاد گردشگری این استان مورد توجه قرار دارد. تا کنون گام‌هایی برای بهره‌مندی مناسب از ظرفیت دریا و ساحل در مازندران برداشته شد، اما بر کسی پوشیده نیست که گام‌های برداشته شده فاصله زیادی با ظرفیت موجود در سواحل این استان دارد.
اکنون، مدیرکل میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری مازندران می‌گوید: توسعه گردشگری آبی در رودخانه‌های چشمه کیله تنکابن، هچیرود چالوس، صفارود رامسر و همچنین در فرح‌آباد و چشمه سورت ساری در دستور کار قرار دارد.
به گزارش روابط عمومی عمومی میراث فرهنگی مازندران حسین ایزدی روز جمعه اظهار کرد: توسعه اقتصاد دریامحور در استان باتوجه به وجود ظرفیت‌ها نیازمند اختصاص اعتبار در بخش گردشگری آبی است که در این زمینه پروژه‌های مصوب رئیس‌جمهور شهید در رودخانه‌های چشمه کیله تنکابن، هچیرود چالوس، صفارود رامسر و همچنین چشمه سورت و فرح‌آباد ساری در دستور کار قرار دارد.
ساخت اسکله‌های چند منظوره تفریحی و گردشگری و صیادی به اعتقاد کارشناسان و مسوولان امر تحولی بزرگ در صنعت گردشگری مازندران به ویژه خطه غربی این استان ایجاد می کند، این طرح در واقع آرزویی بود که پس از سالها توقف و موانع در حال اجرایی شدن است.
سرانجام برای بهره گیری بهینه بیش از ۴۰۰ کیلومتر خط ساحلی مازندران، مهرماه سال ۱۳۹۸ در جلسه تسهیل ایجاد اسکله‌های تفریحی و گردشگری استان که بر اساس ماده ۱۰۰ برنامه ششم توسعه تشکیل شده بود، ساخت اسکله های چند منظوره تفریحی و گردشگری و صیادی مصوب شد و با جانمایی ۱۳۴ مکان برای سازمان بنادر و دریانوردی ارسال شده بود.
رونق گردشگری دریایی در استان مازندران طی ۲ دهه اخیر به یکی از اهداف مهم مدیران ادوار مختلف نهادهای اجرایی ذیربط تبدیل شد و کماکان نیز به عنوان یکی از راهبردهای شکوفا کردن اقتصاد گردشگری این استان مورد توجه قرار دارد و تا کنون و به ویژه در دولت سیزدهم گام‌هایی برای بهره‌مندی مناسب از ظرفیت دریا و ساحل در مازندران برداشته شد.
طی سالهای اخیر تلاش‌ها برای رسیدن به نقطه‌ای مطلوب در گردشگری دریایی مازندران افزایش یافته است، یکی از مهم‌ترین اقدامات انجام شده به آب انداختن یک کشتی تفریحی در بندر نوشهر بود که اسفند ۱۴۰۱ صورت گرفت.
بنا به آمار اداره کل میراث فرهنگی و گردشگری و صنایع دستی استان مازندران ۸۰ درصد گردشگران با انگیزه گذران اوقات فراغت و به قصد استفاده از سواحل دریا به استان سفر می کنند.
استان مازندران به خاطر برخورداری از موقعیت های ممتاز در حوزه گردشگری، آثار طبیعی و تاریخی در تمامی فصول سال پذیرای میلیون ها مسافر و گردشگر است که طبق نظر سنجی حدود ۹۰ درصد مسافران و گردشگران برای بهره مندی از دریا و جنگل های هیرکانی به خطه شمال و این استان سرسبز روی می آورند.
اما با همه اینها، اگر بخواهیم به پیشینه خبرهای مرتبط با رونق گردشگری دریایی در مازندران بپردازیم، دورترین خبرها، قول‌ها و پیش‌بینی‌های مثبت، تقریباً مربوط به زمانی است که اینترنت اینقدر فراگیر نشده بود. مثلاً سال ۱۳۹۳ مدیرکل اسبق میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی مازندران از ورود یک فروند کشتی کروز با ۱۴۰ سوئیت مجهز توسط سرمایه‌گذار بخش خصوصی خبر داده بود و گفته بود: «این هتل شناور طی دو سه ماه آینده به استان منتقل می‌شود.» بهار ۱۳۹۴ نیز مدیرکل وقت همین دستگاه اعلام کرد «سه شناور خریداری شده که یکی از آن‌ها تیر به ایران می‌آید.» اسفند ۱۳۹۶ هم استاندار وقت مازندران اعلام کرد «برای نوروز ۱۳۹۷ کشتی کروز وارد مازندران می‌شود.» محمد اسلامی گفته بود «تلاش بر این است که دو فروند کشتی تفریحی به آب‌های استان بیاید و بین بنادر انزلی، نوشهر و امیرآباد مسافران را جابه‌جا کند.»
از این دست خبرها طی یک دهه اخیر بارها اعلام شده است. سال‌ها از اعلام این خبرها و تدابیر مدیران و مسوولان وقت مازندران و کشور برای غلبه بر نادیده گرفتن مزایای گردشگری دریایی می‌گذرد و هنوز مازندران فاقد

اسکله و مارینای مناسب برای لنگر انداختن کشتی‌های تفریحی بزرگ و کروز است. در حالی که از حدود ۶ هزار کیلومتر طول نوار ساحلی دریای خزر، ۹۰۰ کیلومتر آن (بر اساس مطالعاتICZM) متعلق به ایران است و طبق همین مطالعات، ۴۸۷ کیلومتر آن در استان مازندران قرار دارد.
اکنون بیشتر از هر زمانی مازندران به عنوان یکی از معدود استان‌های ساحلی کشور نیازمند تدابیر و برنامه‌هایی است تا شاهد حضور مؤثر گردشگر و مسافر در استان باشد و از آسیب دیدن بیش از اندازه جنگل، کوهستان و ساحل توسط گردشگران و شهروندان جلوگیری کند.
وزیر سابق میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی در یکی از سفرهایش به مازندران از مذاکره برای حضور شناورهای بزرگ و کروز در ایران خبر داده و گفته بود: «طی صحبتی که با مدیران بنیاد جانبازان شده، اعلام کردند در آینده نزدیک یک فروند کشتی تفریحی از نوع کروز خریداری می‌کنند که برای فعالیت در جنوب کشور به طور جدی‌تری در حال پیگیری است. ولی به نظر من ساحل خزر از ظرفیت‌های بهتری برخوردار است.»
گردشگری دریایی در دنیای امروز از جذاب ترین و هیجان انگیزترین صنعت‌های درآمدزا و اشتغال آفرین رو به رشد است و کشورهای بسیاری دنبال توسعه و بهبود آن هستند.
گردشگری دریایی تنها به تورهای آبی محدود نمی‌شود بلکه ورزش‌ها و تفریح‌های آبی، غواصی و سایر سرگرمی‌های مرتبط با ساحل و فراساحل همگی در این بسته اقتصادی باید با هم دیده شود و زیر ساخت‌های لازم برای توسعه این صنعت پردرآمد و اشتغال زا ایجاد تا جاذبه‌های لازم برای گردشگرانی که به دنبال تنوع، آرامش، سرگرمی و نشاط و شادی هستند، فراهم آید.
منابع طبیعی گردشگری یکی از فرصت هایی است که هر کشوری با توجه به میزان دسترسی به آن می تواند به قدرت اقتصادی نسبی دست یابد. ایران با داشتن بیش از ۵۰۰۰ کیلومتر خط ساحلی و دسترسی دو سویه به دریا از پتانسیل های مناسبی در این زمینه برخوردار است و می تواند به یکی از قطب های گردشگری دریایی در منطقه تبدیل شود.
به گزارش کارگروه مطالعات و برنامه ریزی ستاد توسعه فناوری و صنایع دانش بنیان دریایی، امروزه صنعت گردشگری با توجه به ابعاد مختلف سرمایه گذاری و جذابیت بالایی که دارد یکی از راه های درآمدزایی کشورها محسوب می شود. از جاذبه های طبیعی که در جذب گردشگران داخلی و خارجی بسیار تاثیرگذار است می توان به دریا اشاره کرد. گردشگری دریایی و فعالیت های مربوط به آن در اغلب کشورها در صدر برنامه های گردشگری قرار دارد.
در تعاریف بین المللی گردشگری دریایی به آن دسته از فعالیت هایی اطلاق می شود که وابستگی زیادی به آب دارند. از این فعالیت ها می توان به غواصی و زیرآبی، ماهیگیری تفریحی، قایقرانی، موج سواری، شنا، کشتی کروز و بسیاری تفریحات دیگر از این جنس اشاره کرد.
یکی از دلایل توسعه نیافتن گردشگری دریایی در کشور احساس عدم امنیت مردم از تفریحات و مسافرت های دریایی و ترس از دریا است. این دیدگاه ممکن است به دلیل فرسوده بودن زیرساخت ها، ایمن نبودن امکانات و تجهیزات گردشگری دریایی و عدم فرهنگ سازی مناسب حاصل شده باشد. همچنین زمان سفرهای دریایی که غالبا از انواع دیگر شیوه های حمل و نقل بیش تر است، می تواند دلیل دیگری برای عدم رغبت مردم به سفرهای دریایی باشد که نتیجه آن محدود شدن مسافرت های دریایی به ساکنان شهرهای ساحلی است. با تامین زیرساخت ها، استفاده از شناورهای مجهز و ایمن در جابجایی مسافران دریایی، بهره گیری از منابع طبیعی توریستی در جزایر، فرهنگ سازی مناسب و آشنا کردن جامعه با دریا و همچنین جذب سرمایه گذاری در این حوزه می توان در رونق بخشیدن به گردشگری دریایی و افزایش گردشگران داخلی و خارجی گام های بلندی برداشت.

سوتیتر: رونق گردشگری دریایی در مازندران طی ۲ دهه اخیر به یکی از اهداف مهم مدیران ادوار مختلف تبدیل شد و کماکان نیز به عنوان یکی از راهبردهای شکوفا کردن اقتصاد گردشگری این استان مورد توجه قرار دارد. تا کنون گام‌هایی برای بهره‌مندی مناسب از ظرفیت دریا و ساحل در مازندران برداشته شد، اما بر کسی پوشیده نیست که گام‌های برداشته شده فاصله زیادی با ظرفیت موجود در سواحل این استان دارد.

سوتیتر: گردشگری دریایی در دنیای امروز از جذاب ترین و هیجان انگیزترین صنعت‌های درآمدزا و اشتغال آفرین رو به رشد است و کشورهای بسیاری دنبال توسعه و بهبود آن هستند.
گردشگری دریایی تنها به تورهای آبی محدود نمی‌شود بلکه ورزش‌ها و تفریح‌های آبی، غواصی و سایر سرگرمی‌های مرتبط با ساحل و فراساحل همگی در این بسته اقتصادی باید با هم دیده شود و زیر ساخت‌های لازم برای توسعه این صنعت پردرآمد و اشتغال زا ایجاد تا جاذبه‌های لازم برای گردشگرانی که به دنبال تنوع، آرامش، سرگرمی و نشاط و شادی هستند، فراهم آید.

سوتیتر: وزیر سابق میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی در یکی از سفرهایش به مازندران از مذاکره برای حضور شناورهای بزرگ و کروز در ایران خبر داده و گفته بود: «طی صحبتی که با مدیران بنیاد جانبازان شده، اعلام کردند در آینده نزدیک یک فروند کشتی تفریحی از نوع کروز خریداری می‌کنند که برای فعالیت در جنوب کشور به طور جدی‌تری در حال پیگیری است. ولی به نظر من ساحل خزر از ظرفیت‌های بهتری برخوردار است.»