یکی از مشکلات کم‌آبی در سه استان مازندران، گیلان و گلستان که ایجاب می‌کند در قامت یک تهدید جدی به آن توجه شود این است که این سه استان کانون تولید محصولات غذایی کشور محسوب می‌شوند بخش قابل توجهی از نیازهای غذایی کشور را تأمین کنند و هر نوع کاهش منابع آبی در این سه استان، صدمات جبران‌ناپذیری بر کشاورزی خواهد داشت و امنیت غذایی کشور را به مخاطره خواهد انداخت و به همین دلیل ضرورت دارد مدیران ارشد استانی و نمایندگان مجلس با مدیران ارشد کشوری برای حل آن چاره‌ای بیندیشند چون ظرفیتی استانی برای حل آن وجود ندارد.
طی چند سال اخیر که دامنه خشکسالی‌ها در کشور بیشتر شد و به جلگه سبز خزر رسید، شاهد بودیم که سطح زیرکشت پنبه و گندم در استان گلستان و سطح زیرکشت شالی در مازندران کاهش داشت و با ادامه خشکسالی‌ها که نتیجه گرمایش جهانی و یک معضل منطقه‌ای است، ریزگردها نیز که ریشه در صحرای ترکمنستان دارد به گلستان رسید و هر سال گستره بیشتری از شرق تا غرب استان را می‌بلعید و استمرار این ریزگردها به «بیابان‌زایی» در این استان کمک کرد و بیم گسترش بیشتر آن نیز وجود دارد.
در تابستان گذشته شاهد بودیم دامنه ریزگردها از نواحی شمال شرق استان گلستان به مرکز و غرب این استان رسید و حتی یک‌بار از مرزهای مازندران گذشت و تا آسمان ساری نیز مشاهده شد.
البته ریشه اصلی اتفاقات، گرمایش جهانی و تغییرات اقلیمی است هرچند ما نیز تا امروز برای مقابله با آن در سه استان شمالی و کنترل یا کاهش عوارض و تبعات تغییرات اقلیم در منطقه خزر اقدامی انجام نداده‌ایم. تا امروز وضعیت نزولات آسمانی در سال جاری بسیار بد و شاید یکی از بدترین سال‌ها از زمان ثبت تغییرات جوی بود و هم بارش باران در بهار و پاییز در اندازه‌ای که توقع می‌رفت نبود و هم بارش برف در این سه استان بسیار کم‌تر از نیاز بود و امروز دو سد وشمگیر و گلستان در استان گلستان کاملاً خشک و بی‌آب هستند، سد شهید رجایی در استان مازندران در وضعیت ناگواری قرار دارد و اگر این وضعیت ادامه یابد، هم آبیاری به هزاران هکتار از اراضی مرکز و شرق مازندران، ناممکن می‌شود و هم تولید برق در نیروگاه سد شهید رجایی ساری متوقف می‌شود و از همه بدتر آب شرب جمعیت بسیاری از دسترس خارج می‌شود و تَبَعات بسیاری دیگر که حتی فکر کردن به آن نیز آزاردهنده است.
در چنین شرایط نگران‌کننده و سرگیجه‌آوری مدیر آب منطقه‌ای استان گلستان نیز درخصوص خشکی سفره‌های آب زیرزمینی استان هشدار داد.
ایرج حیدریان در خصوص وضعیت منابع استان در آذرماه سال ۱۴۰۲ اظهار کرد: میزان بارش آذرماه سال جاری در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته ۱۰۶ درصد افزایش و نسبت به درازمدت ۳۲ درصد افزایش نشان می‌دهد.
وی گفت: از مهرماه تاکنون در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته ۷.۳۸ درصد و نسبت به دوره درازمدت ۳۵ درصد افزایش را نشان می‌دهد.
وی افزود: جریان رودخانه‌ها بر اساس ایستگاه‌های مبنا از مهرماه تا کنون، نسبت به دوره شاخص در حوضه قره سو ۸.۱۷ درصد کاهش، در حوضه گرگان رود ۳۲ درصد کاهش و در حوضه خلیج گرگان ۴۱ درصد افزایش داشته است.
حیدریان اظهار کرد: ذخیره آب‌خوان کم‌عمق استان در آذرماه سال گذشته ۶۶.۳۲ میلیون متر مکعب کاهش و در مقایسه با متوسط سی و دو سال گذشته ۲۸۶.۳۶ میلیون متر مکعب کاهش نشان می‌دهد.
وی با اشاره به این‌که ذخیره آب‌خوان‌های استان همچنان کاهشی است، افزود: ذخیره آب‌خوان عمیق استان نیز در آذرماه سال جاری، در مقایسه با آذر ماه سال گذشته ۳۵.۹۱ میلیون متر مکعب کاهش و در مقایسه با متوسط بیست و دو سال گذشته ۱۰۵.۰۵ میلیون متر مکعب کاهش نشان می‌دهد.
نکته مهم این است که بحران آب بیش از آنچه که پیشتر فکر می‌کردیم به سه استان شمالی نزدیک و درحقیقت این سه استان را در خود گرفت و فرار از این بحران بدون مشارکت همه شهروندان به‌ویژه کشاورزان با رعایت الگوی مصرف و حتی رفتن به سمت کشت‌های جایگزین ناممکن است.
مدیران لازم است بدون پنهان‌کاری این موضوع را با مردم در میان بگذارند و از این خیال خام بیرون بیایند که با حفر چاه می‌توانند مشکل را حل کنند آن هم در شرایطی که آب چاه‌های کشاورزی هرسال پایین‌تر رفته است هیچ بعید نیست اگر ببینیم چاه‌هایی که برای تأمین آب شرب در جایجای مازندران و گیلان و گلستان حفر شد، در یک شب، از دسترس خارج شوند و حتی شاهد فرونشست در مازندران و گیلان باشیم.