کامیون ۲۶ تنی آتش‌نشانی ایزدشهر روی کاغذ تحویل شد، اما در واقعیت گم شد! ابهام بزرگ مالی و ترک‌فعل سه‌ساله شهردار، نهادهای نظارتی و قضایی را به میدان کشید.

پرده اول)؛
ماجرای «دکل نفتی گم‌شده» یکی از جنجالی‌ترین پرونده‌های فساد اقتصادی بود که در سال ۱۳۹۴ ابعاد رسانه‌ای وسیعی پیدا کرد. خلاصه ماجرا به این شرح بود که در سال ۱۳۹۰، شرکت ملی نفت ایران تصمیم می‌گیرد برای تسریع در پروژه‌های حفاری، یک دستگاه دکل حفاری دریایی خریداری کند. برای خرید این دکل، قراردادی به ارزش تقریبی ۸۷ میلیون دلار با یک شرکت واسطه امضا شد. نکته عجیب و غیرمتعارف در این معامله این بود که برخلاف رویه‌های تجاری، کل مبلغ قرارداد پیش از تحویل گرفتن دکل، به حساب شرکت واسطه واریز شد. پس از پرداخت کامل پول، دکل نفتی هرگز به ایران تحویل داده نشد. پیگیری‌های قضایی بعدی نشان داد که شرکت واسطه، پول را دریافت کرده اما دکل را به مالک اصلی‌اش پس داده یا به شخص دیگری فروخته است و در واقع دکلی وارد ایران نشد. این موضوع به سرعت با عنوان «گم شدن دکل ۸۷ میلیون دلاری» در رسانه‌ها پیچید.

پرده دوم)؛
برابر مدارکی که به «خبرشمال» رسیده است بلایی که بر سر دکل نفتی آمد درخصوص یک ماشین آتش‌نشانی بزرگ و ۲۶ تنی در شهرداری ایزدشهر تکرار شد یا در حال تکرار شدن است و لازم است دستگاه‌های نظارتی و قضایی همان‌گونه که در ماجرای دکل نفتی گم‌شده ورود کردند و دزدان بیت‌المال مورد تعقیب کیفری قرار گرفتند و محکوم شدند تکلیف ماشین آتش‌نشانی شهرداری ایزدشهر هم روشن و در این خصوص اطلاع‌رسانی شود.

پرده سوم)؛
در ۲۴ آذرماه ۱۴۰۰ قراردادی بین شهرداری ایزدشهر و سازمان همیاری شهرداری‌های استان مازندران به امضا رسید -قرارداد شماره ۲۱۵۴۸- که برابر آن شهرداری رقمی بالغ بر ۲۴۷ میلیارد ریال پول واریز کرد و سازمان همیاری هم متعهد شد چند دستگاه خودروهای موردنیاز شهرداری ایزدشهر ازجمله یک کامیون آتش‌نشانی ۲۶ تنی را در یک بازه زمانی محدود سه ماهه خریداری کند و تحویل شهرداری ایزدشهر بدهد. برابر دو برگ سند که در تحریریه خبرشمال موجود است، سازمان همیاری شهرداری‌های استان مازندران برابر قرارداد عمل کرد و شهرداری ایزدشهر نیز همه خودروها را تحویل گرفت. همچنین برابر نامه فاقد شماره صادره از سازمان همیاری شهرداری‌های استان مازندران به تاریخ ۱۳ دی‌ماه ۱۴۰۰ که به امضای «جبار فرجی» مدیرعامل وقت سازمان و «علی‌اصغر مسلم‌پور» شهردار ایزدشهر به امضا رسید، کامیون ۲۶ تنی آتش‌نشانی (شاسی) تحویل شهردار شد. تا این‌جای کار دستِ کم بر روی کاغذ و اسناد اداری و مالی، همه چیز قانونی است. قرارداد قانونی است، پرداختی‌ها توسط شهرداری ایزدشهر به حساب سازمان همیاری شهرداری‌های استان مازندران واریز شده است و سفارش‌ها هم تحویل شهرداری ایزدشهر شد. اما یک چیز غیرعادی است، کامیون ۲۶ تنی آتش‌نشانی هنوز رویت نشد.

پرده چهارم)؛
برابر نامه شماره ناخوانا به تاریخ آبان ۱۴۰۳ علی‌اصغر مسلم‌پور که خطاب به مدیرعامل وقت سازمان همیاری شهرداری استان مازندران نوشته شده است، اعلام شد که ماشین آتش‌نشانی ۲۶ تنی که بخشی از قرارداد شماره ۲۱۵۴۸ مورخ ۲۵ آذرماه ۱۴۰۰ بین شهرداری ایزدشهر و سازمان همیاری منعقد شده است، هنوز تحویل نگردیده و شهردار در پایان نامه تهدید به پیگیری از مراجع ذیصلاح -احتمالاً نهادهای نظارتی و قضایی- می‌کند.
سوال ما از شهردار ایزدشهر این است که سازمان همیاری باید ظرف سه ماه یعنی نود روز شفارش‌ها را خریداری و آن را تحویل می‌داد. چرا شهردار در همان زمان پیگیری از طریق مراجع ذیصلاح را انجام نداده است و سه سال بعد نامه نوشته و تهدید به پیگیری از مراجع ذیصلاح می‌کند ؟ آیا مسئولیت این ترک‌فعل و سوءمسئولیت به شهردار ایزدشهر بر نمی‌گردد ؟
شهردار ایزدشهر در مهرماه ۱۴۰۴ یعنی یک‌سال پس از نامه قبلی، مکاتبه جدیدی با «محسن رضایی» انجام داد و خواستار تحویل خودروی موردنظر شد و تکرار کرد که اگر ظرف ۱۵ روز سازمان به تعهد خود عمل نکند، شهرداری ایزدشهر اقدام قانونی لازم را انجام خواهد داد. علی‌اصغر مسلم‌پور نه بعد از ۱۵ روز که حدوداً یک‌سال بعد، در شهریور سال ۱۴۰۵ نامه‌ای خطاب به رییسیان مدیرکل مدیریت عملکرد، بازرسی، امور حقوقی و ارتباطات استانداری مازندران نوشت و با اشاره به قرارداد ۲۱۵۴۸ مورخ ۲۴ آذرماه ۱۴۰۰ از سازمان همیاری شهرداری‌های استان مازندران شکایت می‌کند و رونوشت این نامه را به معاونت هماهنگی امور عمرانی استانداری و ریاست سازمان همیاری شهرداری‌های استان و چند مرجع قانونی دیگر ارسال می‌کند. با این نامه تردیدی باقی نمی‌ماند که مدیران ارشد استانداری نیز در جریان گم شدن کامیون آتش‌نشانی ۲۶ تنی قرار گرفتند.
پرده پنجم)؛
تا اینجای داستان که همه مدارک آن در تحریریه خبرشمال موجود است، این موضوع قطعی است که کامیون آتش‌نشانی ۲۶ تنی که رقم آن توسط شهرداری ایزدشهر به‌عنوان کارفرما پرداخت شد، تحویل نشد و علی‌رغم مکاتبات متعدد، کسی پاسخ روشنی به آن نداده است و گویا ماشین آتش‌نشانی سرنوشت دکل نفتی را پیدا کرده است.
دومین موضوع قطعی کم‌کاری و ترک‌فعل «علی‌اصغر مسلم‌پور» شهردار ایزدشهر است که باید به تعبیر رهبر شهید، یقه پیراهن خود را پاره می‌کرد در جایی که بیت‌المال گم شد اما سه سال در آرامش منتظر ماند و بعد از سه سال، اقدام به مکاتبات اداری معمولی و بی‌حاصل کرد.
یک موضوع هم مبهم است و دو سندی است که به امضای «جبار فرجی» مدیرعامل وقت سازمان همیاری شهرداری‌های استان و «علی‌اصغر مسلم‌پور» شهردار ایزدشهر رسید و بر تحویل این ماشین اشاره دارد. اگر دو سند جعلی هستند باید فرد یا افرادی که آن را جعل کرده‌اند شناسایی و به قانون سپرده شوند اگر این دو سند که بر تحویل همه سفارش‌ها تأکید دارد، درست است، شهردار ایزدشهر باید پاسخگو باشد.

پرده آخر)؛
غرب مازندران کانون گردشگری است و مجوز بلندمرتبه‌سازی در برخی شهرهای آن ازجمله ایزدشهر صادر شده است و یکی از الزامات آن نیز تجهیز شهرداری‌ها به کامیون‌های ویژه اطفای حریق برای ساختمان‌های مرتفع هستند و بلاتکلیف ماندن وضعیت چنین کامیونی می‌تواند امنیت و جان شهروندان بسیاری را تهدید کند و خسارت آن چند ده برابر رقم ریالی است که از محل بیت‌المال برای خرید آن هزینه شده است. نکته آخر این‌که از نهادهای نظارتی و همچنین دستگاه‌ قضا می‌خواهیم به این پرونده ورود کنند و نتیجه آن را نیز به افکار عمومی بگویند.