سرویس سیاسی همه مردم برخی اخبار مبنی بر بازگشت اقلام کشاوزی از کشورهای همسایه را شنیده‌ایم هرچند مدیران در این بخش سکوت کردند و توضیح بیشتری ندادند غافل از این‌که اساساً شایعه در بسترِ شفافیت‌گریزی رشد می‌کند و اگر مدیران، توضیح دقیقی می‌دادند هم موجبات آگاهی بیشتر مردم و کشاورزان را فراهم می‌کردند و هم […]

سرویس سیاسی

همه مردم برخی اخبار مبنی بر بازگشت اقلام کشاوزی از کشورهای همسایه را شنیده‌ایم هرچند مدیران در این بخش سکوت کردند و توضیح بیشتری ندادند غافل از این‌که اساساً شایعه در بسترِ شفافیت‌گریزی رشد می‌کند و اگر مدیران، توضیح دقیقی می‌دادند هم موجبات آگاهی بیشتر مردم و کشاورزان را فراهم می‌کردند و هم مانع گسترش شایعات می‌شد و یکی از شایعاتی که این روزها، طرح می‌شود ناسالم بودن برخی اقلام کشاورزی در مازندران، گیلان و گلستان است.
با توجه به این‌که این سه استان، قطب کشاورزی هستند و همچنین با توجه به این‌که کالاهای صادراتی در کشور مقصد، مورد آزمایش‌ها و نمونه‌گیری دقیق قرار می‌گیرد و در نهایت مجوز توزیع را دریافت می‌کند، ضرورت دارد جهاد کشاورزی این سه استان شمالی، با شفافیت نسبت به موضوع ورود کنند تا هم مردم آگاهی لازم را پیدا کنند و هم کشاورزان کنترلی آگاهانه و منطقی بر نرخ و شیوه‌ها و زمان مصرف کود شیمیایی و همچنین سموم دفع آفات داشته باشند.
جهاد کشاورزی این سه استان همچنین می‌تواند روش‌های چون مبارزه بیولوژیک و استفاده از کودهای زیستی را برای کشاورزان تبیین و آنان را به این مسیر سوق دهد موضوعی که در برنامه پنجم توسعه نیز به آن ملزم شد اما هرگز توفیقی نیافت. در متن برنامه پنجم توسعه که زمان اجرای آن آغاز ۹۰ تا پایان ۹۴ بود، از ماده ۱۴۳ تا ۱۴۹ به حوزه کشاورزی مربوط بود و ازجمله بند د و ز از ماده ۱۴۳ که عیناً نقل می‌شود به این موضوعات پرداخت:
«بند د ـ گسترش مبارزه تلفیقی با آفات و بیماری‌های گیاهی، مصرف بهینه سموم، کودشیمیایی، مواد زیست‌شناختی (بیولوژیکی) و داروهای دامی و همچنین مبارزه زیست‌شناختی (بیولوژیکی) و توسعه کشت زیستی (ارگانیک) مدیریت تلفیقی تولید و اعمال استانداردهای ملی کنترل کیفی تولیدات و فرآورده‌های کشاورزی در راستای پوشش حداقل بیست و پنج درصد(۲۵%) سطح تولید تا پایان برنامه.» «بند ز ـ ترویج استفاده از کودهای آلی و زیستی (ارگانیک) در سطح مزارع و باغ‌های کشور حداقل در سقف یارانه سال آخر برنامه چهارم و افزایش میزان مصرف این گونه کودها به سی و پنج درصد(۳۵%) کل کودهای مصرفی در پایان برنامه.» جای تأسف است که بگوییم نه تا پایان برنامه پنجم در پایان سال ۹۴ چنین هدف بسیار ارزشمند و ضروری محقق شد و نه در برنامه‌های بعدی این موضوع مهم که به سلامت عمومی جامعه و به محیط‌زیست مربوط است، مورد توجه قرار گرفت و کسی هم از وزارت جهاد کشاورزی وقت و همچنین مدیران‌کل استانی نپرسید که چرا این اصل مهم، مورد غفلت قرار گرفت. نقدی که به جهاد کشاورزی مازندران وارد است و ضرورت دارد «بابک مومنی» مدیرکل جهاد کشاورزی مازندران نسبت به جبران آن اقدام کند این است که برخی اقداماتی که از میانه‌های دهه هفتاد آغاز شده بود و تلاش می‌شد به‌طور بیولوژیک با برخی آفات در شالیزاری‌ها مقابله شود و از طرف کشاورزان نیز مورد استقبال قرار گرفت، ترک و رها شد و بنابر ادعای مدیران سابق جهاد کشاورزی، دلیلی آن کمبود اعتبار بود. خوش‌بختانه روز قبل، محمد هادی‌زاده مدیر جهاد کشاورزی محمودآباد به این موضع پرداخت و با اشاره به مصرف سموم پرخطر و اثرات سوء و زيان‌بار آن برروي محيط‌زيست، گفت: ايجاد مقاومت حشرات به حشره‌كش‌ها، طغيان مجدد آفات و مرگ و مير حشرات مفيد مبارزه بيولوژيك و استفاده از مواد بيولوژيكي در كنترل آفات و بيماري‌ها اهميت و جايگاه خاصي پيدا كرده است. هادی‌زاده با اشاره به اولین مرحله رهاسازی زنبور تریکوگراما از نسل اول در بیش از ۴۰۰ هکتار شالیزار این ‏شهرستان، افزود: رهاسازی زنبور تریکوگراما در زمین‌های شالیزاری با توجه به نتایج تله‌های نوری، بازدید و نمونه‌برداری از مزارع بوده که در نسل اول مرحله اول در زمان ۵۰ درصد شفیرگی آفت و مرحله دوم ۵ روز پس از رهاسازی اول است. مدیر جهاد کشاورزی شهرستان محمودآباد تصریح کرد: زمان مناسب برای مبارزه بیولوژیک یا غیرشیمیایی با آفات در شالیزاری بایستی قبلاً با بررسی‌های به‌عمل آمده و با توجه به عدم تطابق بيولوژي آفت با فنولوژي گیاه تعیین می‌شود. این مسئول گفت: کارت‌های نصب شده در هر هکتار به تعداد یک‌صد عدد که براساس نمونه برداری‌ها و بررسی تله‌های شکار پروانه تعیین زمان با اطلاع‌رسانی به کشاورزان اجرایی شد. حقیقت این است که اقدامی که در برنامه پنجم توسعه تصریح شد و تا امروز باید در مزارع شالیزاری عمومیت پیدا می‌کرد، هنوز جایگاه خود را در میان کشاورزان پیدا نکرده است در شرایطی که مبارزه بیولوژیک هم به نفع محیط‌زیست و هم به نفع سلامت عمومی جامعه است که از این محصولات استفاده می‌کنند ضمن این‌که استانداردهای سلامت محصولات کشاورزی را نیز ارتقا می‌دهد و در نهایت، در فرایند صادرات به دیگر کشورها،با مشکل خاصی ازجمله پایین بودن استانداردهای سلامت مواجه نخواهد شد. از مدیرکل جهاد کشاورزی توقع داریم در این زمینه، طرح و برنامه روشنی داشته باشد و نتیجه اجرای آن در میان جامعه کشاورزان را رسانه‌ای کند. امروز موجی از اقسام بیماری‌های ناشناخته و صعب‌العلاج در جوامع انسانی شیوع یافته است که برخی ریشه آن را در آلودگی محصولات کشاورزی و مواد غذایی به انواع سموم و آلاینده‌های شیمیایی ازجمله آفت‌کش‌ها مربوط می‌دانند.