ما نیز به سهم خود این روز را به همه همکاران تبریک و به اهالی رسانه مازندران، گیلان و گلستان خداقوت می‌گوییم و دعا می‌کنیم همواره متعهد به وظیفه و رسالت خود در مسیر افزایش آگاهی افکار عمومی گام بردارند و جبهه فرهنگی را مانند میدان رزم بدانند.
این روزها که در دوران انفجار اطلاعات قرار داریم و هر فردی در هر گروه سنی از پیر و میان‌سال تا جوان و نوجوان، یک گوشی هوشمند در جیب خود دارد و با اینترنت و رسانه‌های اجتماعی به چهار گوشه جهان وصل است و این امکان برای همگان فراهم است که اخبار و رویدادها را ظرف چند دقیقه در گوشی خود ببینند، نقش رسانه و خبرنگاران بیش از دوران استیلای روزنامه‌های کاغذی برجسته می‌شود و باید فعالان رسانه و اهالی مطبوعات را رزمندگان جنگ نرم توصیف کرد.
در چنین شرایطی خبرنگاری یک شغل لوکس و تشریفاتی نیست که رسالتی خطیر است و باید هم در مقام دفاع در این جنگ نرم و همه‌جانبه، برنامه و ایده داشته باشند آن هم در شرایطی که امپراتوری رسانه‌ای غرب همه امکانات و توان خود را به کار گرفته تا الگوهای مدنظر خود را به نسل جدید قالب کند تا نوجوانان و جوانانی که فردای کشور ما را خواهند ساخت مانند غربی‌ها فکر کنند. کار در چنین میدانی نابرابر البته دشوار است به‌ویژه این‌که خبرنگاران و فعالان رسانه می‌بینند که هیچ حمایتی نمی‌شوند و روشن است که خبرنگاری که مشکلات مسکن و معیشت دارد نه انگیزه‌ای برای تولید محتواهای فاخز دارد و نه به آن سطح از خلاقیت دست پیدا می‌کند که بتواند در این جنگ نابرابر پیروز شود.
این روزها خبرنگاران روزنامه‌های مکتوب با مشکلاتی چون گرانی افسارگسیخته کاغذ و زینک و افزایش بی‌ضابطه هزینه‌های چاپ مواجه هستند آن هم در شرایطی که فعالان اقتصادی به‌خاطر مشکلاتی که دارند، دیگر رغبتی برای تبلیغات و رپرتاژآگهی ندارند و مدیران روزنامه‌ها می‌بینند از یک‌سو هزینه این کار فرهنگی ماهانه افزایش می‌یابد و از دیگر سو منابع درآمدی آنان آب می‌رود و ناچار به تعدیل نیرو و کاستن از محتواهای فاخر هستند.
رسانه‌های مجازی هم با مشکلاتی چون فیلترینگ، قطعی گاه‌و‌بی‌گاه اینترنت و همچنین قطع ارتباط با مخاطبان خود مواجه می‌شوند ضمن این‌که منابع درآمدی آنان نیز به‌خاطر ناپایداری‌های اقتصادی شدیداً کاهش داشته است و این وضعیت بر تولید محتوا و کیفیت عملکرد آنان در این جبهه فرهنگی اثرگذار خواهد بود.
توقع خبرنگاران از مدیران، نمایندگان و همه تصمیم‌سازان این است که توجه‌شان به این رزمندگان جبهه فرهنگی که تنگه احد فرهنگ را تحت نظر دارند، معطوف کنند و این توجه را به برگزار کردن چند مراسم تکریم و تجلیل در سال محدود نسازند. خبرنگاران اگر عاشق‌ و حتی دیوانه کشور، مردم، فرهنگ و آینده جامعه نبودند، هرگز در چنین وضعیت ناگواری در جبهه فرهنگی قلم نمی‌زند و سراغ شغلی معمولی با درآمدی بیشتر می‌رفتند. امروز همه می‌دانند رسانه، مدیا و شبکه‌های اجتماعی در مقام تشبیه مانند تنگه هرمز است و پاک کردن رد پای دشمن در این تنگه اگر اهمیتی بیشتر از تنگه هرمز واقعی نداشته باشد، کم‌اهمیت‌تر از آن نیست و لازم است رزمندگانی که در این تنگه حضور دارند، دغدغه حداقل‌های امکانات زندگی را نداشته باشند. فعالان رسانه از مدیرانی که در جلسات این روزها پشت تریبون می‌روند توقع دارند به‌جای مبالغه در ارزش و اهمیت کار فرهنگی، از آنان بپرسند چگونه مشکلاتی که در زندگی روزمره خود دارند را مدیریت می‌کنند و چند گام عملی برای حل مشکلاتی چون تأمین کاغذ، تجهیزات و اقلام الکترونیکی، بیمه و مسکن این قشر شریف بردارند و فراموش نکنند که همین خبرنگاران در طول سال بارها و بارها، برای رفع و حل مشکلات طبقات مختلف اجتماعی قدم برداشتند و قلم زدند. در پایان آرزو داریم در سال جاری مشکلات خبرنگاران و فعالان رسانه روی به کاهش بیاورد، مشکلاتی که متأسفانه طی سالیان اخیر و به‌رغم وعده مسئولان، افزایش داشت.