گذری بر سیلابهای چند سال اخیر ثابت میکند درخصوص برخی حوادث طبیعی به چاله یک چرخه معیوب گرفتار شدیم به این شکل که تا زمان وقوع حادثه که در قامتِ یک بحران خود را نشان میدهد، کاری نمیکنیم و قدم از قدم بر نمیداریم اما بهمجرد اینکه فاجعه رخ داد و دست طبیعت بر ما […]
گذری بر سیلابهای چند سال اخیر ثابت میکند درخصوص برخی حوادث طبیعی به چاله یک چرخه معیوب گرفتار شدیم به این شکل که تا زمان وقوع حادثه که در قامتِ یک بحران خود را نشان میدهد، کاری نمیکنیم و قدم از قدم بر نمیداریم اما بهمجرد اینکه فاجعه رخ داد و دست طبیعت بر ما چیره شد و عزیزانی جان و سرمایه خود را از دست دادند، با همه امکانات بسیج میشویم که محوطه را آب و جارو کنیم چون تنها همین کار از ما بر میآید، گویا نوشداروییم و بعد از بحران میرسیم چون نمیتوانیم سرمایههای تباه شده را احیا و بدنهای بیجان را به زندگی بازگردانیم.
اگر میتوانستیم مجموعه خساراتی که طی سیل و طغیان رودخانه به اموال شخصی مردم و همچنین به جادهها و پلها طی همین چند سال اخیر وارد شد را محاسبه کنیم، تردیدی نداریم که به اعداد و ارقام نجومی میرسیدیم اما برخی مدیران همچنان خونسرد اقدام به بازدید میکنند و دیگر هیچ ! چون کاری از دستشان ساخته نیست، چون روزی که کاری از دستشان ساخته بود، دست در جیب داشتند و اقدامی نکردند و عجیب است که نام دستگاه خود را ادارهکل مدیریت بحران گذاشتند در شرایطی که مدیران پس از بحران هستند. یکی از اعضای مجمع نمایندگان مازندران در واکنش به ماجرای سیل چالوس، گفت: تجاوز به بستر رودخانه و انسداد مسیر آن از عوامل ریشهای سیل بوده است. البته این موضوعی جدید نیست و در بسیاری از سیلابها در گذشته و همچنین در دیگر استانها نیز دلیل ریشهای همین است و موجب میشود در اثر چند ساعت بارش رگباری و تند، بستر رودخانه که تنگ و باریک شده است، مملو از آب میشود و طغیان میکند و منازل مسکونی، آسفالت جاده، پل، اراضی و باغها و هر چیزی که بر سر راه میبیند را با خود میبرد.
آنچه که در آخرین روزهای اسفند ۹۷ رخ داد و ازجمله روستاهای برجخیل، ملاکلا و رکنیکلا در شهرستان سیمرغ را در خود گرفت از همین نوع بود و در همان روز هم مدیران و نمایندگان بر لایروبی بستر رودخانه تالار تأکید داشتند که اگر اتفاق میافتاد، آب در مسیر خود میرفت و طغیان نمیکرد و آن همه خسارت و آسیب را سبب نمیشد و امروز درخصوص سیل چالوس هم همین را میگویند درحالیکه خود هم میدانند این کار باید قبل از سیل رقم میخورد و طرح کردن پس از سیلاب، چون نوشدارو پس از مرگ سهراب است.
امروز هم شاهد تکرار یک سیلاب دیگر در همان شکل و وسعت هستیم که ساعت ۲۰ و ۳۰ دقیقه ۲۴ خرداد ۱۴۰۳ با بارشهای رگباری در ارتفاعات چالوس آغاز و منجر به طغیان کردن رودخانه چالوس و وقوع سیلاب و انسداد جاده کندوان شد که این سیل نیز خسارات بسیاری نیز به دنبال داشت.
برابر آخرین آمار رسمی، پس از این سیل در منطقه دزدبن جاده چالوس در محدوده رستوران دربند چندین خودرو گرفتار سیلاب شدند و جریان شدید آب دستکم ۹ خودرو را طعمه خود کرد.
خوشبختانه منطقه کوهستانی بود و خبری از اراضی کشاورزی و روستا نبود اما در این سیل علاوه بر خسارت به زیرساختها و برخی واحدهای تجاری حاشیه جاده، ۱۶ نفر مصدوم و سه نفر مفقود شدند. با تلاش تیمهای امدادی برای پاکسازی جاده و بازگشایی مسیر رودخانه، جستوجو برای مفقودان حادثه نیز توسط نیروهای امدادی انجام گرفت از همان پاکسازیها و جستوجوهایی که به کاهش یا جبران خسارت منجر نخواهد شد.
فرماندار چالوس نیز در پی این حادثه به دستور استاندار مازندران اشاره کرد و گفت: کمیتهای جهت مشخص شدن علت خسارتی بودن سیل اخیر جاده کندوان تشکیل گردید و بعد از بررسی با متخلفان برخورد میشود. این سخن فرماندار نیز صرفاً جهت خبرسازی و آرامش روانی است وگرنه از هم اکنون مشخص است متهم اصلی در این رویداد، کدام دستگاهها هستند.
افزون بر آن مگر در جریان سیل اسفند ۹۷ و در پیوند با موضوع لایروبی رودخانه تالار که دلیل ریشهای طغیان رودخانه و خسارت به اراضی کشاورزی و منازل مسکونی روستایی بود، فردی یا دستگاهی مورد مواخذه قرار گرفت که امروز کسی هشدار فرماندار و استاندار را جدی بگیرد !
شاید یوسف نوری که تازه به مازندران آمده است، نداند اما ما که میدانیم همیشه پس از سیلاب، تشکیل کمیتهای برای بررسی ترکفعلهای و کمکاریهای ادارات مربوطه تشکیل میشود و گاه دستگاه قضا ورود میکند اما هرگز نتایج کار این کمیتهها رسانهای نمیشود و در نهایت همه انگشت اتهام را به طبیعت میگیرند که چموش است و نمیتوان وی را تنبیه کرد.
توصیه ما به استاندار مازندران این است که برابر اعلام رسمی، این سیلاب تنها پس از نیم ساعت بارش در ارتفاعات رخ داد و چنین امکانی هم در این منطقه و هم در سایر مناطق استان مازندران، در چهار فصل محتمل است و لازم است موضوع لایروبی بستر رودخانهها و همچنین جلوگیری از تجاوز به بستر و تخریب ساخت و ساز درمکانهایی که قرنها محل عبور آب بوده است در دستور کار دستگاهها باشد و اگر چنین اقدامی به عمل نیاورد، هر روز و در هر جایی ممکن است شاهد تکرار سیل چالوس باشیم.
