امروز ۱۲ بهمن سال ۱۴۰۲ و مصادف است با سالروز ورود امام خمینی(ره) بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی ایران به وطن پس از ۱۵ سال تبعید به کشورهای عراق، ترکیه و فرانسه، بازگشتی که تاریخ را ورق زد آن هم به شکل و شیوهای که نظیر آن در تاریخ حدود سه هزار ساله قبل ایران، مشاهده نشده بود.
۴۵ سال قبل در چنین روزی و در حوالی ساعت ۹ صبح، هواپیمای حامل امام خمینی(ره) و همراهانش در فرودگاه مهرآباد به زمین نشست و جمعیتی که از قبل برای استقبال آمده بودند در خیابانهای اصلی مسیر فرودگاه تا بهشت زهرا را اشغال کردند و آن روز برای همیشه، نه تاریخ کشور را که تاریخ منطقه و حتی جهان را دستخوش تغییراتی کرد که هنوز هم ادامه دارد.
روحالله موسوی خمینی که در سال ۴۳ و در پی یک سخنرانی اعتراضی توسط ساواک دستگیر شده بود، شبانه از قم به تهران انتقال داده شد و چند روز بعد به کشور ترکیه تبعید شد، این اقدام رژیم شاه که با هدف کنترل اعتراضات مردمی انجام شد، اتفاقاً نتیجه عکس داد و در همه ۱۵ سالی که از این تبعید گذشت، مردم در شهرهای بزرگ و کوچک، بیشتر با این روحانی و مرجع تقلید انقلابی آشنا شدند و برخی نیز به عراق سفر میکردند تا آخرین برنامههای مبارزاتی را از رهبر، مولا و مقتدای خود بگیرند و برابر آن در کشور عمل کنند و همین هماهنگیها موجب شد موج اعتراضات که در سال ۴۳ محدود و منحصر به چند شهر بود در سال ۵۶ گسترده شد و در سال ۵۷ شعله کشید و ۲۶ دیماه همین سال «محمدرضا پهلوی» و بسیاری از نزدیکان و وابستگان رژیم ناچار به ترک کشور شدند و زمینه برای اینکه در چنین روزی راه برای بازگشت امام خمینی به وطن باز شود، هموار شد. از این روز به بعد، تحولات شتاب گرفت و تنها در ده روز بعد از آن یعنی در ۲۲ بهمن دولت شاهپور بختیار ناچار شد عرصه را ترک کند و انقلابیون به رهبری امام خمینی، قدرت سیاسی را در دست گرفتند. تنها چندماه بعد و در روز ۱۲ فروردین سال ۵۸، قاطبه مردم که در برقراری نظامی مبتنی بر حاکمیت اسلام و حکومت ولی فقیه به تفاهم رسیده بودند در انتخاباتی شرکت کردند و بیش از ۹۸ درصد آنان به نظام جمهورس اسلامی رأی «آری» دادند و از آن روز تا امروز، جنگ حق و باطل، بالا گرفته است.
دشمنان و در رأس آن «رییسجمهور وقت آمریکا» که تا آن روز از ایران با عنوان «جزیره آرامش» یاد میکردند متوجه شدند که اگر با این موجودیت سیاسی جدید، مقابله نکنند، دیگر نمیتوانند سلطه و هژمونی منطقهای خود را ادامه دهند و از آن روز به انواع مختلف تلاش کردند این ساختار سیاسی را آلوده کنند و به زمین بزنند و از ترور و جنگ داخلی تا جنگ همهجانبه نظامی با کمک «صدام معدوم» دیکتاتور پیشین عراق و جنگ فرهنگی و جنگ تمامعیار اقتصادی کمک گرفتند که به تعبیر خود یا جمهوری اسلامی را رام کنند و یا آن را براندازند و البته تا امروز نتوانستند.
لازم است تأکید کنیم در همه این ۴۵ سال دشمنان ما ضعیف نبودند و در دشمنی با جمهوری اسلامی نیز با هم وحدت و همراهی داشتند اما هرگز نتوانستند به اهداف خود حتی نزدیک شوند.
این پیروزی اما برای مردم نیز ارزان به دست نیامد و شهدای بسیاری از زن و مرد تا پیر و جوان در جریان انقلاب و درگیریهای داخلی سالهای اولیه تا جنگ تحمیلی و همچنین میدانهای نبرد منطقهای تقدیم کردند تا به وضعیتی که امروز در آن هستیم رسیدیم. امروز به ۴۵ سالگی انقلاب رسیدیم و در مرحلهای که به تعبیر رهبر معظم انقلاب، گام دوم و چله دوم نام گرفته است نیز شاهد هستیم تهدیدها و فشارهای دشمنان همچنان ادامه دارد و حتی در برخی موارد چون وضعیت اقتصادی، تشدید شده است و لازم است مدیرانی که نسبت به پایبندی شهروندان شریف کشور تردیدی ندارند، برای این مشکلات چاره و راه حلی بیندیشند. سن ۴۵ سالگی برای هر نظام سیاسی، سن بلوغ و کمال و پختگی است و امروز هم انقلاب ایران که در بهمن ۵۷ متولد شد، به سن پختگی و کمال رسید و لازم است برای مقابله با تهدیدها، از روشهای هوشمندانه استفاده کند و برای برداشتن موانعی که دشمن ساخته است نیز طرح و برنامه داشته باشد تا در میانه راه نیز دشمنان را ناامید و مأیوس و طرفداران خود را شاد و امیدوار کند.
همزمان با ۱۲ بهمن یاد و نام همه شهدایی که در این مسیر جان خود را از دست دادند، گرامی میداریم و ضمن تجدید بیعت با آرمانهای امام راحل(ره)، رهبر معظم انقلاب مدظلهالعالی و همه شهیدان امیدواریم در همین مسیر مستدام بمانیم و از دولتمردان نیز توقع داریم در زمینه اقتصاد و معیشت مردم، توجه و التفات بیشتری داشته باشند و اجازه ندهند بسیاری از جوانان و خانوادهها به دلایل معیشتی از زندگی و تشکیل خانواده باز بمانند.
