مدتی است که برخی فعالان صنعتی و تولیدکنندگان از کمبود نیروی کار ماهر و نیمه‌ماهر در مازندران، گیلان و گلستان گلایه دارند و حتی برخی از این فعالان بر این باور هستند که این کمبود، مانند کمبود برق و گاز، تولید و صنعت منطقه را تهدید می‌کند و یکی از دلایلی که موجب شد در برخی واحدهای کسب و کار به‌ویژه واحدهای معدنی، شاهد حضور کارگران غیرمجاز افغان باشیم، همین است.
نکته مهم این است که مدرسه مهم‌ترین جایی است که می‌توان فرهنگ کار و مهارت‌آموزی را به نوجوانان، جوانان و همچنین خانواده‌های آنان آموخت و جامعه را از این حقیقت آگاه کرد که به همه مشاغل از مشاغل تخصصی مانند پزشکی و مهندسی تا مشاغل عمدتاً تجربه‌محور مانند بنایی، نقاشی ساختمانی و آپاراتی نیاز داریم و هر فردی بسته به علاقه و استعداد خود باید سراغ یکی از این مشاغل و مهارت‌ها برود و نکته مهم این است که امروز نیاز جامعه به برخی مهارت‌های غیروابسته به تحصیلات دانشگاهی بسیار بیشتر از گذشته است و اوضاع درآمدی صاحبان این مهارت‌ها نیز بسیار مطلوب است.
در هنرستان‌های فنی و حرفه‌ای و کار و دانش در مقطع متوسطه دوم، طیف قابل توجهی از رشته‌های مهارتی در معرض انتخاب دانش‌آموزان قرار دارند اما نگاه خانواده‌ها و حتی دانش‌آموزان این است که این مسیر، مخصوص شاگردان تنبل کلاس نهم است، تلقی اشتباهی که لازم است اصلاح گردد همچنین خروجی این مدارس نیز کیفیت لازم را ندارد چون تجهیزات مورد نیاز در این هنرستان‌ها وجود ندارد تا دانش‌آموزان، درس‌های عملی خود را نیز مانند دروس تئوری بیاموزند و ‌اصطلاحاً «دست‌به‌آچار» شوند، مشکلی که باید با تعامل نمایندگان مجلس و وزارت آموزش و پرورش و یافتن مسیرهایی برای اعتبارات ویژه تدبیر شود.
روز گذشته و در جلسه شورای آموزش و پرورش گیلان نیز استاندار با اشاره به اهمیت آموزش‌های مهارتی و نقش آن در ایجاد اشتغال و کارآفرینی گفت: دانش‌آموزان باید به مهارت‌آموزی توجه کنند.
اسدالله عباسی در جلسه شورای آموزش و پرورش گیلان گفت: دانش‌آموزان را باید با صنعت مانوس کرد و این مهم باید بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد.
وی با اشاره به توجه بسیاری از کشورهای توسعه یافته به مهارت‌آموزی اضافه کرد: دانش‌آموزان در این کشورها بعد از دانش آموختگی دانشگاهی بیکار نبوده بلکه با کسب مهارت، کارآفرین و تولیدکننده هستند.
درخصوص سخنان استاندار گیلان نیز لازم است تأکید کنیم در مازندران و گیلان واحدهای صنعتی کوچک و متوسط فراوانی وجود دارد که می‌تواند محلی برای بازدید مستمر دانشآموزان رشته‌های مختلف مهارتی باشد و همین بازدیدها می‌تواند زمینه‌ای برای آشنایی و علاقه‌مندی بیشتر دانش‌آموزان و حتی خانواده‌های آنان با مهارت و کارهای فنی باشد. متأسفانه این بازدیدها و این آشنایی، انجام نمی‌شود و همین موجب شد دانش‌آموزانی که از مدارس فنی و حرفه‌ای نیز دانش‌آموخته می‌شوند حتی در رشته خود نیز مهارت چندانی ندارند و فقدان مهارت موجب می‌شود علاقه‌ای به اینکه جذب بازار کار شوند هم ندارند و این موضوع نیاز به آسیب‌شناسی از سوی شورای آموزش و پرورش دارد.