یکی از شروط مهم در انتخاب مدیر و همچنین یکی از لوازم موفقیت مدیر، قدرت بیان خوب و توان ارائه مطالب است به این دلیل که مدیران، باید مطالبهگرانی قهار باشند بهویژه مدیران دستگاههایی چون منابع طبیعی که قرار است از طرف جنگل و پهنههای بیزبان مطالبهگری کنند و تکلیفی سنگین دارند.
البته لازم است بر این نکته هم تأکید کنیم که بخشی از مانورهای موفق کلامی یک مدیر، ریشه در دانش و تسلط وی به حوزه تحت مدیریت خود دارد. اگر مدیر هم با مبانی علمی و شناختی حوزه تحت مدیریت خود آشنایی داشته باشد و هم طرح و برنامه و اصطلاحاً مدل توسعه نوشتهشده بر روی میز داشته باشد، در تبیین برنامهها و طرح دغدغههای خود مشکلی نخواهد داشد و «دکتر علوی» مدیرکل منابع طبیعی استان مازندران- ساری هیچ کدام از این موارد مهم را ندارد و انتخاب وی بهعنوان مدیر در دستگاهی که در اقلیم مازندران، خط قرمز است، جای شگفتی است. سید علی علوی توان تبیین یک موضوع ساده برای افکار عمومی در یک نشست خبری یا در جلسات رسمی و فاخر استانی را ندارد و هر میزان که توجه کنی در انتها متوجه نخواهی شد چه چیزی را میخواهد بیان کند بس که اَلکَن و نارسا سخن میگوید. اگر -بهعنوان مثال و برای تبیین موضوع- یک مدیر مدرسه در جلسات رسمی اینگونه حرف بزند، میتوان امید داشت معلمان، دانشآموزان یا برخی اولیا میتوانند جور او را بکشند اما زمانی که مدیرکل منابع طبیعی اینگونه الکن و نامفهوم و گاه نامربوط سخن میگوید، چه کسی از طرف کوه و جنگل و مرتع که همه بیزبان هستند، سخن خواهد گفت ؟ نکته مهم دیگر درخصوص سبک مدیریت علوی در حوزه عمل است که در این زمینه نیز حرفی برای گفتن ندارد و گویا هم در زبان و هم در عمل، اَلکَن است و با پایینترین حد استاندارد نیز نمیتواند مدیرکل منابع طبیعی در استانی چون مازندران باشد و سوال ما این است که چه کسی و با کدام امتیاز، به این نتیجه رسید که شایستهتر از این مدیرِ ناکارآمد در مرکز استان مازندران نیست آن هم در ادارهکل منابع طبیعی مازندران که نیروهایی بسیار برای سایر دستگاههای مدیریتی از استانداری و فرمانداری، صادر کرد. سید علی علوی از جمله مدیرانی است که در عمئه جلسات به تعبیر سعدی «زبانبریده به کنجی نشسته صُمٌّ بُکم» است آن هم در روزگاری که منابع طبیعی و پهنههای زیستی مازندران بهویژه در نواحی مرکز و شرق که حوزه مدیریت وی است، هرگز تا این سطح مورد حمله و هجوم غارتگران نبوده است و اگر آمار لاغر شدن سالانه جنگلها در فضایی شفاف به مردم اعلام میشد، مردم عزا میگرفتند.
ماجرای نمایش «مدیرکل منابع طبیعی مازندران- ساری» در ۱۵ اسفندماه که به روز درختکاری مشهور است و همچنین دعوت از مدیران استانی و وعده کاشت چندصد میلیون نهال، یکی از نقاط ضعف بزرگ سید علی علوی است و برای اینکه به عمق آن پی ببریم لازم است برنامه آن روز را مرور کنیم و پس از مدتی سراغی از درختانی بگیریم که در این طرح جهانی، کاشتند. نکته مهم بعدی این است که استاندار مازندران، در یک جهتگیری درست اقتصادی، بارها از مدیران خواسته استذ اول تلاش کنند کرسیهای موجود اشتغال را حفظ کنند و بعد از آن به فکر ایجاد اشتغال جدید باشند و لازم است در حوزه منابع طبیعی و عرصههای جنگلی نیز استاندار مازندران از «مدیرکل منابع طبیعی مازندران- ساری» بخواهد به جای صرف وقت و انرژی و اعتبار برای کاشت چند صد میلیون درخت، همین درختان موجود را از خطر قطع یا دزدیده شدن، نجات دهد.
به این دلیل از استاندار مازندران میخواهیم به این موضوع ورود کند که «مدیرکل منابع طبیعی استان مازندران- ساری» نه طرحی برای چنین اقدامی دارد و نه سطح تحلیل و دانش او این امکان را به وی میدهد که تشخیص دهد حفظ عرصههای موجود، بهتر از کاشت میلیونی و میلیاردی درختان است، درختانی که تا یکی دوسال بعد خبری از آن نخواهد بود. نکته آخر اینکه سطح نارضایتی در ادارهکل منابع طبیعی بالاست اما کسی گوشش بدهکار این اعتراضات نیست و مدیر این مجموعه نیز نه زبانی برای بیان مشکلات دارد و نه توانی برای تدبیر آن و لازم است بیش از این به استان سبز مازندران خیانت نکند و جای خود را به نیرویی آگاه و امین بدهد.
نماینده عالی دولت در استان که خود بهتر از هر کسی میداند پهنههای سبزرنگ منابع طبیعی مازندران، خط قرمز است، لازم است ناکارآمدی و کارنابلدیِ سید علی علوی را به زیر ذرهبین ببرد و از وی توضیح بخواهد و با آن برخورد کند قبل از آنکه هزینههای بیشتری به این منابعِ مجروح تحمیل شود.
