اگر مروری دقیق و تاریخ‌مند به بحران واحدهای تولیدی و صنعتی مازندران داشته باشیم متوجه خواهیم شد ابتدا واحدهای مورد نظر، با زیرپا گذاشتن و نادیده‌گرفتن اصول ابتدایی مدیریت، زیان‌ده شدند و در ادامه از پرداخت حقوق و مزایای پرسنل عاجز ماندند، تجمعات و اعتراضات کارگری به‌راه افتاد، تنش‌های امنیتی ایجاد شد و در نهایت به سمت اعلام ورشکستگی رفتند و دلیل ریشه‌ای همه این اتفاقات، گماردن نیروهای غیرمتخصص و غیربومی به مجموعه مدیریت این شرکت‌ها بود. چه‌بسا اگر در انتخاب مدیران این مجموعه‌ها، «تخصص و مدیریت» مورد توجه واقع می‌شد و اگر شاهد حضور سیلی از نورچشمی‌ و آقازاده‌ و دامادِ آقا در این بنگاه‌های تولیدی نبودیم و مدیریت در دست افرادی می‌ماند که اهلیّت داشتند، امروز بسیاری از آن واحدهای تولیدی همچنان به کار خود مشغول بودند.
مجموعه بهپاک بهشهر به مدیر عاملی «صادق جایروندی» یکی از مجموعه‌های تولیدی و کارگری مهم در شرق مازندران است که طی سال‌های اخیر مشکلات زیادی داشت اما در دوران مدیر عامل جدید، توانست به شرایط مطلوبی برسد.
برابر آخرین گزارش عملکرد و آمار مقایسه‌ای که به تأیید شرکت توسعه ملی و نهادهای نظارتی بانک ملی رسید این مجموعه در یک‌سال اخیر در بسیاری از شاخص‌ها توانست به رشد قابل‌توجه و سود عملیاتی برسد و این موفقیت به تأیید رییس حراست اداره‎کل حفاظت اسناد، رایانه و شرکت‌‎های بانک ملی نیز رسید.
«مزینانی» در بازدید ماه گذشته خود از کارخانه بهپاک، از اقدامات صورت‌گرفته ابراز خرسندی و امیدواری کرد، با اتکاء به جوانان و بومی‌سازی تکنولوژی می‌توان فردای روشنی را برای منطقه و کشور ترسیم کنیم.
«تعدیل مشاوران و پرسنل مازاد که کارایی چندانی برای شرکت نداشتند»، «حذف واسطه‌ها و دلال‌ها از بازار پروتئین سویا»، «کاهش هزینه‌های غیرضروری با انتقال دفتر شرکت بهپاک از ساختمان استیجاری که در مهرماه ۱۴۰۰ به مبلغ ۱۲۵ میلیارد ریال رهن گردیده بود به ساختمان تحت مالکیت خود واقع در خیابان قائم‌مقام در اسفندماه سال ۱۴۰۰، و دریافت مبلغ رهنی از مالک ساختمان و برنامه‌های متعدد دیگر طی همین یکساله اخیر موجب افزایش ۸۰ درصدی تولید محصولات اصلی(کنجاله، پروتئین سویا، روغن که عمده سود شرکت از این سه محصول است) و همچنین افزایش ۱۰۱ درصدی سود عملیاتی شرکت شد.
مدیرعامل همچنین طی نامه‌ای که جزییات آن را به جناب آقای دکتر فروزان‌مهر «مدیرعامل محترم شرکت توسعه ملی» فرستاد، برنامه‌های خود برای شش‌ماهه نخست سال ۱۴۰۱ را نیز تدوین کرد و امید بسیاری وجود دارد که این مجموعه به یکی از واحدهای موفق تولیدی شرق مازندران تبدیل شود و تغییر مدیریت در این وضعیت، دهن‌کجی به مدیریتِ کارآمد است و لازم است از آن اجتناب کرد چون هم مدیران میانی و هم کارمندان و مجموعه را دلسرد می‌کند وقتی می‌بینند مدیران سطوح عالی، تفاوتی بین مدیران عمل‌گرا و مدیرانی که تنها دلیل توجه به آنان، وابسته بودن به فلان مقام کشوری است، قائل نیستند.
این موفقیت در مجموعه بهپاک بهشهر در شرایطی محقق شد که منطقه شرق مازندران، از نظر تولید و اشتغال، شرایط مطلوبی ندارد و در بازدید اخیر استاندار و ۵۰ مدیرکل از شهرستان گلوگاه، نماینده عالی دولت نرخ بیکاری در این منطقه را معادل ۳۵ درصد اعلام کرد.
افزون بر آن در سالی که توسط رهبر معظم انقلاب به «تولید دانش‌بنیان و اشتغال‌آفرین» نام‌گذاری شد و دشمنان نیز این حوزه را هدف گرفتند، مداخله سیاسیون در انتصاب مدیران واحدهای اقتصادی، نامی جز خیانت ندارد به‌ویژه اینکه برابر اطلاعاتی که به «خبرشمال» رسید فردی که به‌عنوان جایگزین مدیرعامل فعلی بهپاک در نظر گرفته شد «داماد» یکی از رجال سیاسی کشور است که نه مجموعه تولیدی بهپاک را می‌شناسد و نه بومی منطقه و استان است و همین نشان می‌دهد اقدام نادرستی درحال دیکته به بانک ملی است تا اراده خود را اعمال کند. از استاندار مازندران و نماینده مردم شریف بهشهر، نکا و گلوگاه که بهتر از هر کسی از اوضاع تولید و اشتغال در این منطقه آگاهی دارند توقع داریم با این قسم مداخلات منفعت‌محور برخورد کنند چون هزینه و تبعات اتفاقات بعدی چنین مداخلاتی، متوجه همین افراد است و یکی از همین تبعات، افزایش مشکلات کارگری در منطقه است که بارها تجربه شد و می‌تواند این مجموعه را مانند «چیت‌سازی بهشهر» به نامی در خاطره شهروندان تبدیل کند.