سرویسی سیاسی اشاره: انتخابات مجلس دوازدهم در مازندران چند شگفتی داشت؛ شکست معنادار «منصورعلی زارعی» در حوزه انتخابیه ساری و میاندورود، پیروزی «کامران پولادی» در حوزه انتخابیه نوشهر، چالوس و کلاردشت در رقابت با دو رقیب تقریبا تا بن دندان مسلح و البته به دور دوم کشیده شدن انتخابات در حوزه انتخابیه قائمشهر، سوادکوه، جویبار، […]
سرویسی سیاسی
اشاره: انتخابات مجلس دوازدهم در مازندران چند شگفتی داشت؛ شکست معنادار «منصورعلی زارعی» در حوزه انتخابیه ساری و میاندورود، پیروزی «کامران پولادی» در حوزه انتخابیه نوشهر، چالوس و کلاردشت در رقابت با دو رقیب تقریبا تا بن دندان مسلح و البته به دور دوم کشیده شدن انتخابات در حوزه انتخابیه قائمشهر، سوادکوه، جویبار، سیمرغ و سوادکوه شمالی…
جمعه این هفته، دور دوم انتخابات در قائمشهر، سوادکوه، جویبار، سیمرغ و سوادکوه شمالی برگزار خواهد شد. موردی که برای مردم شریف این حوزه اهمیت فراوانی دارد. عمران عباسی، مصطفی معلمی، علی کشوری و «کمال علیپور خنکداری» که امروز نماینده مردم این حوزه در مجلس یازدهم است، با هم رقابت میکنند. در این مطلب سعی داریم شرح دهیم که چرا «کمال علیپور» همچنان گزینه بهتری است.
ناسیونالیستهای پرمدعا!
عمران عباسی و مصطفی معلمی، با اینکه از دو شبهجریان متفاوت هستند اما یک ویژگی منفی عجیب مشترک دارند؛ حس ناسیونالیستیشان به زادگاه، در حوزهای که ۵گانه یا شاید بهتر است بگوییم ۴گانه است (قائمشهر، سوادکوه، جویبار، سیمرغ و سوادکوه شمالی) گاهی آنقدر شدت میگیرد که مردم ساکن منطقه دیگر این حوزه انتخابیه را نگران میکند. اولی در سخنرانیهای پیدا و پنهان خود از اهمیت «سوادکوه» میگوید و دومی و طرفدارانش «جویبار» را ملک شخصی خودشان میپندارند! «کمال علیپور» اما تنها گزینهایست که برای کل حوزه انتخابیهاش دغدغه دارد.
دیکتههای نانوشته!
بلی؛ مجلس یازدهم مجلس چندان موفق و جذابی نبود. همانطور که مثلا استقلال، سپاهان، پرسپولیس و نساجی در لیگ برتر فوتبال امسال جذاب و باکیفیت نبودند اما با این کلیگویی آیا میشود مثلا مدعی شد که «رامین رضاییان» در سپاهان، «محمدرضا آزادی» در نساجی، «گوستاوو بلانکو» در استقلال و «امید عالیشاه» در پرسپولیس کیفیت فنی خوبی نداشتند؟
اغلب این بزرگوارانی که در حوزههای دیگر کشور به مجلس دوازدهم راه پیدا کردهاند در عرصه قانونگذاری هیچ تجربهای ندارند و به قول معروف دیکتهای ننوشتهاند که بشود ارزشیابی دقیقی از آنها داشت. آقای عباسی که اصلاحطلب هم هست، در دورهای معاون فرماندار قائمشهر بوده و آقای کشوری هم که بعد از سالها فیلش یاد هنودوستان زادگاهش کرده و برگشته است! درباره آقای معلمی بزرگوار هم که میشود یک سوال تاریخی و مششخص از ایشان پرسید: آیا بهتر نیست که روحانیت معظم در همان حوزه ارشادی فعالیت کنند و به عرصه سیاست ورود نکنند؟! در این دورانی که اوضاع کشور از منظر اقتصادی و فرهنگی اصلا روبهراه نیست، ریسک زیادی است که ناگهان دوسوم مجلس از «دیکته نانوشتهها» پر بشود! اگرچه معتقدیم باتجربههایی که دوباره به مجلس راه پیدا میکنند، باید از تجارب قبلیشان بیشتر و بهتر بهره بگیرند.
کمال علیپور» و «بابایی کارنامی»!
«علی بابایی کارنامی»؛ نماینده فعلی و دوره بعدی ساری و میاندورود، نمونه مشخصی از اعتماد به یک گزینه باتجربه و پویا است. او، کسیست که هر چه از عمر نمایندگیاش گذشت، پختهتر، کارآمدتر و موثرتر شد. کمتر آدم منصفی است که اعتراف نکند؛ بابایی کارنامی سال چهارم مجلس یازدهم، فرسنگها با ابتدای کارش در مجلس تفاوت کرده است. حالا بررسی کنید که «کمال علیپور خنکداری» که در دوره نهم مجلس و دوره یازدهم حاضر بوده، با برطرف کردن نقصها و توجه به نقدهایی که وجود دارد، چقدر میتواند منشأ اتفاقهای موثر باشد. در مورد این دو نماینده مازندران در مجلس یک نکته مشترک مهم دیگری هم وجود دارد: در این دوره اغلب مخالفان دوست داشتند و تلاش کردند که مانع تأیید صلاحیت این ۲نفر بشوند و وقتی تلاششان با شکست مواجه شد، نگران شدند. چه دلیل واضحتری میشود آورد که «کمال علیپور» فرد کارآمدی است؟ کسی که توانمند نباشد که بهدنبال تخریبش نمیروند!
مگر نمیگویید در عرصه عمرانی، مشکلات زیادی هست؟!
بسیاری از نامزدها و رقبای محترم در مازندران در این مدت از مشکلات اقتصادی و عمرانی و توسعه گفتهاند. چقدر هم خوب! چرا؟ چون «کمال علیپور»، نایب رییس کمیسیون عمران بوده و دارای سوابق و تخصص عمرانی و اجرایی و بودجهای است. حالا بین آنهایی که مشکلات را میگویند و وعده برطرف شدن میدهند با کسی که سالها در این مورد کار کرده و تجربه دارد و بخشهایی از این مشکلات را در دو دوره حضور در مجلس رفع کرده، کدام یک برای داشتن اعتماد مردم، شایستهتر است؟ «کمال علیپور»، نمایندهای است که بر طبق اسناد و شواهد، بیشترین اعتبارات بودجهای مربوط به حوزه قائمشهر و سوادکوه را جذب کرده است. حالا اگر از این بودجهها آنقدری که باید در عرصه اجرا درست استفاده نشده، منتقدان لازم است زحمت بکشند و یقه عوامل اجرایی را بگیرند!
چند نمونه
شاید برای بعضیها نمیصرفد بهخاطر بیاورند اما خیلیها یادشان هست که:
در مجلس نهم چه کسی کمک کرد تا معدن مهم «گلیران» بازپس گرفته به البرز مرکزی برگردد و موجب اشتغال مستقیم چندهزار مازندرانی (بهخصوص اهالی قلائمشهر و سوادکوه) شود. ساخته شدن ساختمان جدید بیمارستان رازی قائمشهر در ۲سال اخیر که ۱۵سال به درازا کشیده شده بود، توسط همت و پیگیری کدام نماینده انجام شد. (با تخصیص اعتباری در حدود ۹۰۰میلیارد تومان)
اعتبار ۱۰۰میلیارد تومانی برای روکش آسفالت محور ترانزیتی مهم سوادکوه توسط کدام نماینده جذب شد.
استقرار شرکت «سایپا گام» که تولیدکننده قطعات الکترونیکی خودرو است در قائمشهر با تلاش کدام نماینده انجام شد. اینها تنها چند مورد از دهها موردیست که توسط «کمال علیپور» در حوزه انتخابیاش انجام شده است.
و اینطوری است که به «کمال» میرسیم…
مجلس باید متخصصتر، بهروزتر و پویاتر بشود. برای رسیدن به این ۳ویژگی که منجر به ثبات، آرامش، آسایش و توسعه میشود، باید که از نیروهای متخصص و دلسوز مردم بهره برد. طبیعی هم هست که در این مسیر، ریزش و رویش وجود داشته باشد و به انگیزه و نیروهای متعهد جوانتر هم احتیاج هست اما هر عقل سلیمی تأیید میکند که برای رسیدن به پویایی و شرایط بهتر، باید که از نیروهای کارآمد و باتجربه که همچنان سودای آبادی و عمرانی ایران و ایرانی را دارند، بهره برد و در این مسیر که میبایست درنهایت به «کمال» منتهی شود، انتخاب آگاهانه مردم بیشترین سهم و تأثیر را دارد.
