استان مازندران، یکی از کانون‌های مهم تولید دام و طیور کشور، بدون دامپزشکی قدرتمند نمی‌تواند امنیت غذایی پایدار داشته باشد. هفته دامپزشکی فرصتی است برای قدردانی از تلاش متخصصانی که سلامت دام، کیفیت فرآورده‌های غذایی و تداوم تولید را پاسداری می‌کنند اما این قدردانی باید با حمایت عملی از تولیدکنندگان و تقویت زیرساخت‌های نظارتی همراه شود.

مازندران را باید فراتر از جنگل‌های سرسبز، شالیزارها و باغ‌های مرکبات شناخت؛ استانی که در زنجیره تأمین پروتئین کشور نیز نقشی مهم بر عهده دارد. گستردگی واحدهای پرورش دام، طیور، انواع ماهی، ظرفیت تولید جوجه یک‌روزه و تولید انبوه گوشت مرغ، این استان را به یکی از قطب‌های اصلی صنعت دام و طیور ایران تبدیل کرده است. بر اساس آمار منتشرشده از سوی مسئولان بخش کشاورزی، تولید سالانه گوشت مرغ مازندران حدود ۳۸۰ هزار تن است، ظرفیتی که اهمیت این استان را در تأمین نیاز غذایی کشور نشان می‌دهد.
تولیدات دام و طیور مازندران شامل گوشت قرمز، گوشت مرغ و ماهی، تخم مرغ و انواع لبنیات علاوه بر تأمین نیازهای استان به سراسر کشور ارسال می‌شود ضمن این که صادرات بخشی از این اقلام به کشورهای مختلف منطقه نیز در دستور کار تجار و بازرگانان است. در چنین شرایطی، دامپزشکی دیگر صرفاً حرفه‌ای برای درمان حیوانات نیست؛ بلکه بخشی حیاتی از نظام سلامت عمومی، اقتصاد کشاورزی و امنیت غذایی کشور به شمار می‌رود. از پیشگیری و کنترل بیماری‌های دامی و طیور تا نظارت بر کشتارگاه‌ها، کنترل بهداشتی فرآورده‌های خام دامی و پایش محموله‌های وارداتی، مجموعه دامپزشکی در حلقه‌های مختلف تولید و توزیع حضور دارد. هفته دامپزشکی فرصتی برای تجلیل از تلاش دامپزشکان، کارشناسان و تولیدکنندگان این حوزه است؛ افرادی که گاه در شرایط دشوار اقلیمی، در واحدهای تولیدی، مناطق روستایی، کشتارگاه‌ها و مبادی ورودی کالا فعالیت می‌کنند تا سلامت تولید و مصرف به خطر نیفتد. با این حال، نباید به برگزاری مراسم و صدور پیام‌های تبریک بسنده کرد. پرسش اساسی این است که آیا امکانات، نیروی انسانی، تجهیزات آزمایشگاهی و اعتبارات نظارتی متناسب با جایگاه تولیدی مازندران توسعه یافته است؟ آیا مرغدار و دامدار در برابر بیماری‌های واگیردار، افزایش هزینه نهاده‌ها و نوسانات بازار، از حمایت کافی برخوردارند؟ و آیا زنجیره تولید تا عرضه به اندازه‌ای تقویت شده که هم تولیدکننده از فعالیت اقتصادی خود متضرر نشود و هم مصرف‌کننده به محصول سالم و باکیفیت دسترسی داشته باشد؟ پاسخ به این پرسش‌ها نیازمند برنامه‌ریزی مستمر و همکاری جدی دستگاه‌های مسئول است. تقویت زیرساخت‌های بهداشتی، توسعه خدمات پیشگیرانه، تأمین تجهیزات تشخیصی، حمایت از واکسیناسیون و ارتقای نظارت بر زنجیره سرد و کشتارگاه‌ها باید در اولویت قرار گیرد. در کنار این اقدامات، تسهیل دسترسی تولیدکنندگان به نهاده‌های دامی و کاهش هزینه‌های غیرضروری نیز برای حفظ پایداری تولید اهمیت دارد.
از سوی دیگر، جایگاه مازندران در تولیدات دام و طیور، مسئولیت این استان را در قبال سلامت مصرف‌کنندگان سنگین‌تر می‌کند. هرگونه ضعف در کنترل بیماری‌ها یا نظارت بر فرآورده‌های دامی می‌تواند پیامدهایی فراتر از مرزهای استان داشته باشد؛ همان‌گونه که عملکرد دقیق و پیشگیرانه دامپزشکی می‌تواند به اعتماد عمومی، رونق بازار و حفظ سرمایه تولیدکنندگان کمک کند. هفته دامپزشکی باید از یک مناسبت تقویمی به فرصتی برای اصلاح سیاست‌ها و تقویت زیرساخت‌ها تبدیل شود. مازندران برای حفظ جایگاه خود در صنعت دام و طیور کشور، به دامپزشکی توانمند، تولیدکنندگان برخوردار از حمایت مؤثر و نظارتی دقیق و علمی نیاز دارد. قدردانی واقعی از جامعه دامپزشکی، تنها در تبریک و تجلیل خلاصه نمی‌شود؛ بلکه در تأمین امکانات، تقویت نیروی انسانی، پشتیبانی از تولید و فراهم کردن شرایطی نمود پیدا می‌کند که سلامت دام، امنیت غذایی مردم و آینده اقتصاد کشاورزی استان تضمین شود.