سرویس سیاسی به بزرگانی چون سردار شهید محمدحسن قاسمی طوسی که در جنگ تحمیلی به شهادت رسیدند و دیگر دلاوران دفاع مقدس میتوان از دو زاویه نگاه کرد، نخست از زاویه تقویمی که آن شهید ارجمند در یکم فروردین ۱۳۳۷، در روستای طوسکلا و در شهرستان نکا دیده به جهان گشود. اولین فرزند خانواده بود. […]
سرویس سیاسی
به بزرگانی چون سردار شهید محمدحسن قاسمی طوسی که در جنگ تحمیلی به شهادت رسیدند و دیگر دلاوران دفاع مقدس میتوان از دو زاویه نگاه کرد، نخست از زاویه تقویمی که آن شهید ارجمند در یکم فروردین ۱۳۳۷، در روستای طوسکلا و در شهرستان نکا دیده به جهان گشود. اولین فرزند خانواده بود. مادرش مرحوم بتول بامتیطوسی و پدرش مرحوم محمدعلی نام داشت. تا پایان دوره متوسطه درس خواند و دیپلم علوم انسانی گرفت. سال ۱۳۵۷ ازدواج کرد و صاحب یک فرزندِ دختر شد. عضو رسمی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بود و از لشکر ۲۵ کربلا، رسته اطلاعات و با مسئولیت قائممقام لشکر در جبهه حضور یافت. هجدهم فروردین ۱۳۶۶ (سال هفتم جنگ تحمیلی) در منطقه شلمچه و در بیست و نه سالگی به شهادت رسید. پیکر پاک این شهید پس از هشت سال و پس از تفحص در سال ۱۳۷۴ تشییع و در زادگاهش طوسکلا دفن شد. دومین نگاه که به نظر ما ارزشمندتر و در شأن شهیدان و سرداران جنگ و جهاد استان است این است که بهموازات توجه به برگهای تقویم زندگی آنان، به اثر و آثار آنان بر زندگی امروز خود نیز بپردازیم و اینکه اگر این دلاوران در آن روز، خانواده و زندگی و آینده خود را فدا و خود را وقف صیانت از مرزهای غرب و جنوب کشور نمیکردند امروز ما کجا بودیم و همچنین مسئولیتی که از این منظر بر گردن خود داریم را روزانه به خودمان یادآور شویم. ضرورت است به جوانان امروزی گفته شود که سردار شهید محمدحسن قاسمی طوسی در روزگاری که دشمن به مرزهای غرب و جنوب کشور حمله کرد، همسر و دختر خردسال خود را به اهواز برد تا به سنگرهای فرماندهی در مناطق عملیاتی که به حضور مستمرش نیاز بود، نزدیک باشد و حتی در آخرین عملیات شناسایی که چندین کیلومتر در عمق خاک دشمن رفت، هم سردردهای شدید میگرنی داشت و هم دستانش زخمی و بانداژ بود و درحالیکه میتوانست بهخاطر این موارد، به مرخصی بیاید و فرد دیگری را به جای خود به عملیات شناسایی بفرستد، اما ایمان قلبی و تعهدی که به کشور و مردم داشت، موجب شد به این عملیات بیبرگشت برود و باور ما این است که از این طریق بهتر میتوان میراث حقیقی دلاوران دوران دفاع مقدس مانند سردار شهید محمدحسن قاسمی طوسی را به نسل جدید و نوجوانان و جوانان، انتقال داد. جوانان امروز نیاز دارند این بخش از زندگی و زاویه نگاه سرداران و دلاوران شهید را یاد بگیرند. اگر از این منظر به شهید محمدحسن قاسمی طوسی نگاه کنیم، به این باور میرسیم که «فرمانده زنده است» و همه ما از پیر و جوان و زن و مرد وظیفه داریم گوش به فرمان فرمانده باشیم و هر ازگاهی یاد و نامش را در جامعه و در قالب یک همایش و مراسم بزرگداشت، فریاد بزنیم و در دام فراموشی نیفتیم. همایش ملی «نابغه فاو» که شامگاه پنجشنبه در برج میلاد تهران با حضور محمدباقر قالیباف رییس مجلس شورای اسلامی، حجتالاسلام ناطق نوری رییس سابق دفتر بازرسی رهبر معظم انقلاب، سردار مرتضی قربانی، سردار تقی مهری و فرماندهان همرزم آن شهید، خانواده و دوستان شهید طوسی، استاندار مازندران و بسیاری از مدیران و مردم برگزار شد، ادامه و استمرار همین شیوه در نکوداشت سرداران بزرگ جبهه و جنگ بود. محمد باقر قالیباف در این یادواره ملی، ضمن تشکر از بانیان برگزارکننده این یادواره گفت: باعث افتخار است که در مجلس شهید محمدحسن قاسمی طوسی از چهرههای برجسته دوران دفاع مقدس، شهید ملی و اثرگذار هستم و سر تعظیم فرود میآورم مقابل شما خانواده شهدا که همیشه در راستای افتخار گشور گام برداشتید. نکته مهم درخصوص سرداران بزرگی چون شهید طوسی همین یک واژه است که رییس مجلس گفت و آن اثرگذاری است و این حقیقت که همه ما فرصت داریم در زمین و زمانه خود اثرگذار باشیم و شهدا این فرصت را از دست نداند. نکنه بسیار مهم و برجسته این همایش ملی که میتواند حلقه وصلی باشد بین یادوارههای شهدا با نوجوانان، جوانان و دانشجویان تنوع در سین برنامه بود که در آن هم استاد اسحاقی از نامداران موسیقی محلی مازندران برنامه اجرا کرد و هم دانشآموزان مازندرانی سرود خواندند و هم تئاتری هنری در این مراسم اجرا شد و لازم است از برگزارکنندگان این همایش ملی قدردانی شود. همچنین درخصوص زندگی سردار شهید محمدحسن طوسی رُمانی درحال نگارش است و مستندی نیز قرار است ساخته شود تا مخاطبان نسل جدید، به شکلی عینی و ملموس، با وجوه مختلف زندگی وی آشنا شوند. ما نیز به سهم خود وظیفه و تکلیف دانستیم در این مطلب، یاد و نام سردار شهید محمدحسن طوسی و دو برادر شهیدش «محمدحسین» و «محمدکاظم» و همه شهدای جنگ تحمیلی را گرامی بداریم و در برابر ارزش و عظمت کار آنان، سرِ تعظیم فرو بیاوریم.


























