طی روزهای اخیر نارنگی پیش‌رس و نوبرانه وارد بازار شد اما قیمتی که برای آن تعیین شد -کیلویی ۵۰ هزار تومان-، کمتر از هزینه تولید است و موجب نگرانی تولیدکنندگان و باغداران شده است.
سال گذشته هم به‌خاطر اعتراضات دی‌ماه و هم جنگ رمضان موجب شد فعالان این بخش ضرر و زیان بسیاری متحمل شدند و برخی از کشاورزان هنوز چک‌هایی که از سورتینگ‌داران داشتند را نتوانستند به‌طور کامل نقد کنند و دلیل آن نیز این بود که با توجه به شرایط پیش آمده، به قول بچه‌های میدان بار، بار به بازار نخورد و پول آن برنگشت. این روزها هم کشاورزان و هم دلالان و باربارکن‌ها نگران تکرار همان اتفاق هستند به‌ویژه این‌که فشار اقتصادی و معیشتی به اندازه‌ای زیاد شد که بسیاری از خانواده‌ها تلاش دارند میوه را از سبد خود حذف کنند تا بتوانند از پسِ هزینه‌های ضروری‌تر بر بیایند و نگرانی باغدارانِ تولیدکننده دقیقاً همین است. اگر قیمت نارنگی پیش‌رس یا نارنگی معمولی و تامسون در همین حد ۵۰ هزار تومان بماند، معنای آن این است که تولید مرکبات، مقرون به صرفه نیست و چه بسا برخی کشاورزان درختان مرکبات را از جای برکنند و باغ خود را به شالیزار تبدیل کنند که قیمت آن مناسب است. باغداران می‌گویند که امسال هزنیه تولید مرکبات نسبت به سال گذشته سه تا چهار برابر افزایش یافته است، قیمت کود شیمیایی از کیلویی ۱۵۰ هزار تومان به ۶۵۰ هزار تومان، روغن ولک ۲۰ لیتری از یک میلیون ۷۵۰ هزار تومان سال گذشته به پنج میلیون و ۵۰۰ هزار تومان رسیده است. قیمت انواع سموم به خصوص کنه‌کش و همچنین انواع محلول‌پاشی برای مقابله با مگس میوه تا سه برابر بیشتر شده است.
بررسی میدانی ما هم تأیید می‌کند قیمت هر کیلوگرم نارنگی پیش‌رس از گونه‌های موسوم به ژاپنی بین ۵۰ تا ۵۵ هزار تومان سر باغ خرید و فروش می‌شود قیمتی که با وجود گرانی نهاده‌های مورد نیاز از جمله سموم، جعبه، دستمزد کارگران، نرخ مرکبات نسبت به مدت مشابه سال قبل در هر کیلو گرم تا ۲۰ هزار تومان پایین‌تر است. بنابراین به‌هیچ عنوان رضایت کشاورزان را به دنبال ندارد. مدیران، نمایندگان و همچنین اتحادیه‌های خصوصی باید به این نکته توجه داشته باشند که کشاورزی مانند هر کسب و کاری باید مقرون به صرفه باشد یعنی قیمت فروش محصول باید بیست تا سی درصد بیشتر از هزینه تولید آن باشد. امروز همه کشاورزان می‌دانند هزینه تولید نارنگی پیش‌رس کمتر از پنجاه تومان نیست و حداقل قیمت فروش آن باید کیلویی ۷۰ هزار تومان باشد اما واسطه‌ها هم نگرانی خود را دارند، نگرانی از این‌که هر لحظه ممکن است اتفاقی غیرقابل منتظره رخ دهد یا باری که به تهران و اصفهان می‌فرستند با قیمت مناسب به فروش نرسد و ضرر و زیان کنند و به همین دلیل ریسک نمی‌کنند و بیش از کیلویی ۵۰ هزار تومان برای آن پول نمی‌دهند. در شرایطی قرار داریم که هم کشاورز حق دارد اگر توقع داشته باشد محصولش را کیلویی ۷۰ هزار تومان به فروش برساند و هم خریدار حق دارد اگر با ترس و لرز کیلویی ۵۰ هزار تومان پرداخت کند و دلیل آن نیز این است که بازار نامطمئن است و از اتفاقات ناخواسته و محاسبه‌نشده هراس دارد. متأسفانه در چنین شرایطی نه از دست مدیران حوزه کشاورزی و نه از دست نمایندگان کاری ساخته نیست و تنها اتحادیه‌های باغداران می‌توانند پیشگام شوند و چندین نیسان، کامیون و کامیونت مرکبات را به میادین تهران، کرج، اصفهان و تبریز بفرستند با این امید که به قیمت مناسب به فروش برسد و اطمینان و اعتماد به نفس را به بازار برگرداند. نکته آخر این‌که کشاورزی یکی از بزرگ‌ترین مزیت‌های اقتصادی استان مازندران است و حدود ۶۰ درصد از کشاورزی به مرکبات اختصاص دارد و اگر تولیدکننده در این بخش، سود کند، در حقیقت جی‌دی‌پی استان ارتقا خواهد یافت.