استان مازندران بههمان اندازه که چهره شاخص و قهرمان ملی در حوزه ورزش دارد، فعالان فرهنگی و سینمایی نامدار و صاحبسبکی دارد که در حوزههای مختلف در سطوح ملی و محلی، مشغولِ خلق و تولید آثار فاخر هستند، هنرمندانی که بعضاً در استان خود، کمتر شناخته شدهاند و ضرورت دارد توسط دستگاههای فرهنگی، مورد حمایت […]
استان مازندران بههمان اندازه که چهره شاخص و قهرمان ملی در حوزه ورزش دارد، فعالان فرهنگی و سینمایی نامدار و صاحبسبکی دارد که در حوزههای مختلف در سطوح ملی و محلی، مشغولِ خلق و تولید آثار فاخر هستند، هنرمندانی که بعضاً در استان خود، کمتر شناخته شدهاند و ضرورت دارد توسط دستگاههای فرهنگی، مورد حمایت ویژه قرار گیرند و «مهدی حیدری» یکی از این فعالان فرهنگی و هنری است. وی در حال حاضر رییس انجمن تهیهکنندگان فیلم مازندران و نایبرییس انجمن فیلمسازان شمال و همچنین مدیرعامل موسسه سینمایی آمارد فیلم است. در سطور بعدی، مصاحبه ویژه خبرنگار با این چهره فرهنگی و سینمایی را میخوانید.
خودتان را معرفی کنید؟
مهدی حیدری هستم متولد ۱۳۵۵ در شهرستان آمل، از دوران نوجوانی به نمایش تئاتر و سینما علاقهمند شدم و آموزش را با سینمای جوان شروع کردم و در جشنوارههای مختلفی شرکت کردم و جوایز زیادی از جشنوارههایی چون وارش، خوشه و جشنواره فیلم کوتاه تهران و مانند آن بردم.
تحصیلات تخصصی شما در چه رشتهای بود و چه سالی وارد سینمای حرفهای شدید ؟
من در دانشگاه سوره، رشته سینما خواندم و در دانشگاه علمی کاربردی رشته تدوین خواندم و در سال ۷۷ با فیلم اُتانازی وارد سینمای حرفهای شدم و بعدها نیز در فیلمهای بسیاری از تدارکات شروع کردم و بعد شدم دستیار و جانشین تولید و مدیرتولید و دستیار اول کارگردان و با سینماگران و کارگردانان نامدار کشور در فیلمهای بسیاری کار کردم اما یکی از کارهای من که خیلی گل کرده بود، مستندی بود درخصوص طلبهای آملی به نام «کمیل نظافتی» که کلیه خود را اهدا کرده بود به یک کودک ۸ ساله فقیر و درحقیقت موجب نجات زندگی یک کودک شد. این فیلم در بسیاری از جشنوارههای ملی و بینالمللی گل کرد و در سطح جامعه هم بسیار دیده شد و همین کار موجب شد از من بهعنوان کارشناس دعوت شد به برنامههای تلویزیونی مختلف ضمن اینکه امروز جناب کمیل نظافتی هم یک چهره شناختهشده و فعال اجتماعی و فرهنگی هستند.
سه تا پُرتره کار کردم از رجال نامدار مازندران معاصر ازجمله پروفسور «منوچهر ستوده» که پدر جغرافیای ایران بودند و برای تهیه این پرتره سینمایی، سه سال با ایشان زندگی کردم.
پرتره دوم من به پروفسور محمدعلی برزگر از نخبگان استان مربوط است که یکی از مدیران سازمان بهداشت جهانی و مبدع راهاندازی خانههای بهداشت بودند و افتخارات و دستاوردهای علمی بسیاری در این حوزه دارند ازجمله اینکه اولین گروه بهورزهای ایران را آموزش دادند و برای فعالیت در خانههای بهداشت، استخدام کردند. سومین پرتره سینمایی من مربوط به استاد فرهنگ شریف بود، یکی از چهرههای ماندگار موسیقی و اهل مازندران که در چند رشته، درجه استادی داشت، یکی از بهترین بداههنوازان و از افرادی بود که سابقه کار با استادان بزرگی چون محمدرضا شجریان را داشت. یکی از کارهای شاخصی که وقت و انرژی بسیاری از من برد، از دماوند تا خزر است که کار فیلمبرداری آن به اتمام رسیده است و در مرحله تدوین مانده است و دلیل توقف آن نیز فقدان بودجه و اعتبار است. از دیگر کارهای من که علاقه و رابطه درونی خاصی با آن دارم فیلمی است درمورد زندگی و فعالیتهای شهید محمد تورانی، شهید ساروی که در غائله جنگل آمل، به طرزی بسیار فجیع به شهادت رسید به این شکل که منافقان سرش را از تنش جدا کردند و جنازهاش را به آتش کشیدند و در این کار هم برخی از دوستان ما را دور زدند و ضمن اینکه حمایتی نکردند، تلاش کردند این طرح را از دستم بیرون بکشند و به نام خود کار را اجرا کنند آن هم در حالیکه طرح سینمایی این کار را نوشتم و طرح به نام من ثبت شده است. درحال حاضر کار زندگی شهید محمد تورانی را به سفارش کنگره شهدا در حال تکمیل دارم و قرار است تا اول پاییز کار را آماده کنم تا در کنگره شهدا به نمایش درآید.
درحال حاضر دوست دارید در کدام موضوعات استانی ورود کنید ؟
یکی از موضوعات مهم استانی که دوست دارم کار کنم موضوع سد فینسک است مشروط به این که دوستان و بزرگان استان، همکاری کنند. سد فینسک از این جهت برای من اهمیت دارد که هم مشکل بسیار مهمی است و هم پیشتر، بزرگانی چون دکتر حسین اسلامی و رمضانی پاجی و بزرگان دیگر ورود جدی داشتند و هشدار دادند و برای من هم افتخار بزرگی است که با چنین افرادی کار کنم چون هر کدام از این افراد، میتوانند عیار و وزن کار را بالا ببرند. بهعنوان مثال استفاده از ظرفیت بزرگمردی چون کیوس گوران میتواند این فیلم را شاعرانه کند یا حضور دکتر حسین اسلامی میتواند به این فیلم، شور و جنبش بدهد و من آرزو دارم یک روز فیلمی درخصوص سد فینسک بسازم چون میدانم این فیلم در تاریخ مازندران، ماندگار خواهد شد اما حمایت مالی آن باید از
سوی دستگاههایی چون آب منطقهای مازندران یا محیطزیست استان فراهم گردد.
تهیهکنندگی فیلمهایتان با خودتان بوده است یا حامی مالی داشتید ؟
برخی کارهای من حامی مالی داشت و برخی هم خودم انجام دادم، مثلاً کار شهید تورانی را قرارداد دارم با کنگره شهدا و هزینههای آن از قبل تأمین شد برخی کارها را دلی انجام دادم مثلا درخصوص زباله عمارت خودم رفتم و فیلمبرداری کردم اما آن را در کنار طرحی بزرگتر به نام از دماوند تا خزر قرار دادم که بسیار ارزشمند است و اگر یک حامی مالی پیدا شود، میتوانم کارهایش را به اتمام برسانم.
درمورد کار از دماوند تا خزر بیشتر توصیح بدهید !
این کار مستند درخصوص رود هراز است، سرچشمه این رود درحقیقت نوک قله دماوند است جاییکه آب برف، قطرهقطره ذوب و به سمت پایین سرازیر میشود و در بالادست نیز مرکز زندگی قزلآلای خالقرمز است، ماهی معروفی که در بازار یافت نمیشود و در سردترین بخش رودخانه هراز زندگی میکند و حتی شکارش نیز آسان نیست. جلوتر که با هراز به پایین میآیید میبینید که شیرابه برخی کارخانهها و شیرابه عمارت آمل و در ادامه شیرابه معادن وارد هراز میشود و رنگ آب کدر میشود و دیگر خبری از ماهی قزلآلا نیست و همین آب وارد کشتزارهای شالی و جالیز میشود و اگر امروز میبینیم در آمل نرخ شیوع سرطان بالا است، ریشه آن به آلودگی هراز برمیگردد. ما چند نقطه از آب هراز در این منطقه را به آزمایشگاه بردیم، نتیجه آن فاجعه بود، اگر سگ از این آب بنوشد، میمیرد درحالیکه از این آب برای پرورش اردک و مرغ و ماکیان محلی و همچنین آبیاری باغات مرکبات و شالیزار استفاده میشود و یکی از ریشههای انواع بیماریهای صعبالعلاج در منطقه میتواند همین باشد.
چرا این کار متوقف شد ؟
کار متوقف نشد، مراحل فیلمبرداری انجام شد و برای تدوین، نیاز به حمایت مالی داریم و اگر فعالان بخش خصوصی و همچنین محیطزیست استان این بخش از هزینه را تقبل کنند، فرایند تولید تکمیل خواهد شد و این فیلم که بسیار آگاهیبخش است به بازار عرضه خواهد شد و موجب حساسیت مردم و مشارکت همگانی در حفظ محیطزیست میشود.
توقع شما از مدیران استانی چیست ؟
ببینید کسانی که مستند کار میکنند خیلی به دنبال صرفه اقتصادی نیستند و بخشی از کار را بهخاطر دل خود انجام میدهند اما هزینهها این روزها بسیار بالا است و لازم است مدیران حمایت کنند. من در فیلم از دماوند تا خزر، همه کارها را خودم انجام دادم و تنها بخشی از هزینه کار توسط شهرداری و شورای شهر آمل پرداخت شد اما الان برای مونتاژ و اصلاح رنگ و صدا مانده و من توانایی مالی ندارم در حالیکه مراکز صنعتی و اقتصادی و فرهنگی زیادی در آمل هستند که این رقم دربرابر درآمد آنان، ناچیز است و توقع دارم حمایت کنند. نکته مهم دیگر این است که قویترین مستندسازان کشور، بچههای مازندران هستند اما حمایت نمیشوند و این خوب نیست. در شرایطی که در دیگر استانها، از این استعدادهای فرهنگی و هنری، حمایه ویژه میشود و تلاش میکنند از این ظرفیتها هوشمندانه استفاده کنند. خواسته و مطالبه من بهعنوان رییس انجمن تهیهکنندگان فیلم استان همین است که از طرحها و ایدههای این جوانان حمایت شود تا آنان بتوانند نسل پس از خود را نیز در این مسیر ارزشمند، تربیت کنند.
