استان گلستان یکی از استان‌هایی است که در صدر تأمین امنیت غذایی کشور قرار دارد و قطب تولید محصولات استراتژیک چون گندم است و بسیاری از تولیدات کشاورزی این منطقه چون سیب‌زمینی علاوه بر اراسل به سایر مناطق ایران، به کشورهای منطقه صادر می‌شود و ارزآوری دارد.

مزیت بزرگ اقتصادی این استان نیز مانند مازندران، در کشاورزی و دام‌داری است مراتع وسیع این استان موجب شد گلستان به یکی از مناطق تولید علوفه کشور تبدیل شود.
یکی از مشکلاتی که طی چند سال اخیر مبتلابه گلستان بود و هنوز راه‌حل مشخصی برای آن پیدا نشد، گرمای هوا، خشک‌سالی و هجوم ریزگردها است که از بیابان قره‌قوم ترکمنستان وارد می‌شوند و تهدیدی جدی برای مراتع و حتی اراضی کشاورزی شمال شرق این استان به‌شمار می‌روند ضمن این‌که موجبات آلودگی هوا نیز می‌شوند، ریزگردهایی که گاه تا مناطق مرکزی و غرب گلستان و حتی شرق مازندران نیز امتداد می‌یابند.
اجرای طرح‌های بیابان‌زدایی در استان گلستان ضرورت دارد اما درآمد استانی پایین است و برای اجرای این طرح‌ها باید در سطح ملی تخصیص اعتبار صورت گیرد و همچنین برخی اقدامات مشترک با کشور ترکمنستان نیز باید در بیابان قره‌قوم انجام شود. بررسی‌ها نشان می‌دهد حدود ۳۰۶ هزار هکتار از عرصه‌های طبیعی گلستان در معرض خطر بیابان شدن قرار دارد که از این میزان، ۱۳۰ هزار هکتار به عنوان کانون بحران و حدود ۷۰ هزار هکتار به‌طور مستقیم تحت تاثیر تهدید ریزگردها قرار دارد که این شرایط ضرورت اجرای طرح‌های بیابان‌زدایی و احیای مراتع را در شمال استان بیش از پیش برجسته کرده است.
در چنین شرایطی، اجرای عملیات بیولوژیک و بیومکانیک در کنار اقدامات مدیریتی، راهبردی دو سویه برای حفظ پوشش گیاهی، مهار فرسایش بادی، کاهش گرد و غبار و تقویت معیشت مردم بومی به شمار می‌رود و مردمی که زندگی و اقتصادشان به مراتع گره خورده و احیای این عرصه‌ها را برای تامین علوفه دام و کاهش هزینه‌های تولید ضروری می‌دانند.
تجربه گلستان نشان می‌دهد بیابان‌زدایی نه فقط یک اقدام محیط‌زیستی برای تثبیت خاک و مهار فرسایش بادی، بلکه راهبردی اقتصادی و اجتماعی برای حفظ تولید در مراتع، کاهش هزینه دام‌داران و پایداری زندگی در روستاها و نواحی مرزی است که این مسیر بیش از هر چیز، به تامین اعتبارات و تقویت مشارکت مردم محلی گره خورده است.
مشکل دوم استان گلستان که طی چند سال اخیر خود را نشان داده است، بارش‌های سیلابی است. باران اسفندماه ۱۳۹۷ را از یاد نبرده‌ایم که بسیاری از مناطق ازجمله شهر گمیشان را در خود فرو برده بود و چند هفته زمان برد تا آب تخلیه شود.
در روزهای ۱۶ تا ۱۸ فروردین‌ماه گذشته نیز باران شدید در مناطق مختلف استان گلستان موجب ایراد خسارت چند هزار میلیاردی به شهروندان شد، همان شهروندانی که طی دو تا سه ماه آینده از خشک‌سالی، ریزگرد و نابودی چراگاه‌ها به‌خاطر کم‌آبی خسارت خواهند دید.
به‌نظر می‌رسد چرخه خسارت و تخریب توسط باران و خشک‌سالی در استان گلستان تکرار خواهد شد و این چرخه آسیب فراوانی به محیط‌زیست، کشاورزی، دام‌داری و در نهایت اقتصاد مردم وارد خواهد کرد و لازم است در سطح ملی برای آن تدبیری اندیشید.