یکی از ویژگیهای مشترک بخش زیادی از مدیران، نمایندگان و کارشناسان این است که در طرح مسأله ماندهاند و رهیافتی به پاسخ ارائه نمیکنند و این مشکل در حوزههای مختلف، قابل لمس است بهعنوان نمونه، مدیران و نمایندگان در استان مازندران، گیلان و گلستان همواره حرف از مشکل زباله و پسماند میزنند و هشدار میدهند […]
یکی از ویژگیهای مشترک بخش زیادی از مدیران، نمایندگان و کارشناسان این است که در طرح مسأله ماندهاند و رهیافتی به پاسخ ارائه نمیکنند و این مشکل در حوزههای مختلف، قابل لمس است بهعنوان نمونه، مدیران و نمایندگان در استان مازندران، گیلان و گلستان همواره حرف از مشکل زباله و پسماند میزنند و هشدار میدهند که منابع آبی و خاکی این منطقه در نتیجه بیتوجهی، هر سال بیش از سال قبل آلوده شد اما هیچ اقدامی برای حل مسأله صورت ندادهاند در حالیکه هر روز در تکرار وجود مسأله از هم سبقت میگیرند.
درخصوص موضوع فرزندآوری و جوانی جمعیت که موضوعی مهم است نیز وضعیت همینگونه است. پیری جمعیت برای هر کشوری میتواند یک تهدید ملی باشد و همه افراد جامعه و همچنین مدیران و تصمیمگیران باید پیش از فعلیتیافتن این تهدید، اقدامی انجام دهند.
مدیران و نمایندگان درخصوص پیری جمعیت و ضرورت فرزندآوری بارها هشدار دادند، اما هرگز با افکار عمومی صادق نبودند و نگفتند دلیل ریشهای کاهش جمعیت، افزایش طلاق، افزایش سن ازدواج، تمایل به تجرّد قطعی و همچنین اکتفا کردن به یک یا دو فرزند، چیست ؟
تا دلیل موجده و عوامل ایجاد کننده یک آسیب شناسایی و مرتفع نشوند، چگونه میتوان توقع داشت آن آسیب، مرتفع شود و اوضاع به قبل باز گردد در شرایطی که بهطور معمول، عوامل ایجاد کننده یک پدیده، با عوامل نگهدارنده همان پدیده، خواه مثبت باشد خواه منفی، خویشاوندی دارند و اگر بپذیریم عوامل ایجاد این وضعیت، اقتصادی است برای مرتفع کردن آن نیز باید سراغ اقتصاد رفت و نه تبلیغ و جهاد تبیین !
قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت که در ۷۳ ماده و چندین تبصره در کمیسیون مشترک طرح جوانی جمعیت و حمایت از خانواده مجلس شورای اسلامی به تصویب رسید توسط رییسجمهور ابلاغ شد و واکنشهای بسیاری در پی داشت ازجمله اینکه بسیاری از تحلیلگران این قانون را کافی به مقصود ندانستند و آماری که اخیراً سازمان ثبت احوال کشور ارائه کرد نیز این موضوع را تأیید میکند که تغییر چندانی در افزایش ازدواج، فرزندآوری و جوانی جمعیت ایجاد نشده است.
در همه این قانون، اثری از توجه به اوضاع اقتصادی و معیشتی مردم دیده نمیشود و جز چند طرح و برنامه مبهم برای پرداخت وام و تسهیلات یا زمین چیز دیگری برای افزایش ازدواج و فرزندآوری در اخبار نیامد.
مشکل اصلی در ایجاد این وضعیت، اشتغال، بیثباتی اقتصاد و فقدان امنیت مالی خانوادهها و از همه مهمتر آینده مبهمتر است که والدین را به این نقطه رساند که به یک تا دو فرزند، اکتفا کنند و هیچ کدام از عوامل مهم و محوری، در میدان دید مدیران و نمایندگان قرار ندارد و تنها به توصیه و وعده اکتفا میکنند و گاه جوانان را تهدید میکنند که اگر ازدواج نکنند آنان را از برخی خدمات اجتماعی محروم میکنند، در شرایطی که جامعه انسانی از اکثریتی عاقل و اهل ارزیابی متشکل است که باور دارند بهتر از دولت، صلاح و صواب خود را میدانند.
روز گذشته، استاندار گیلان ضمن هشدار درخصوص آمار پایین نرخ افزایش جمعیت در این استان، صادقانه گفت مشکل به حوزه اقتصاد و اشتغال برمیگردد.
استاندار گیلان با بیان اینکه زنگ خطر پیری جمعیت در این استان به صدا در آمده است، این مسئله و معضل را نتیجه عدم توجه کافی به تأمین اشتغال و مسکن خانوار دانست و بیان کرد: برای تحقق جوانی جمعیت و افزایش فرزندآوری باید بسترهای اشتغال و مسکن را فراهم کرد.
حرف ما نیز همین است که باید از اقتصاد و اشتغال آغاز کرد و وضعیت معیشتی مردم را به دو تا سه دهه قبل بازگرداند تا شاهد افزایش چند فرزندی، سن پایین ازدواج و دوری از تجرد قطعی باشیم در غیر این صورت از قانون جوانی جمعیت نیز کاری ساخته نخواهد بود.
