سرویس سیاسی
اشاره: وقتی به مصادیق عینی نگاه می‌کنیم، در شورای شهر ساری که مورد تأیید فرماندار محترم نیز است، نه‌تنها نشانه‌ای از تخصص و قانون‌مداری نمی‌بینیم؛ بلکه ردپای ادبیات نامناسب و شخصی‌نگری نیز همچنان مشاهده می‌شود.
شهرداری منطقه۳ ساری، حدود ۵ماه است که با سرپرست اداره می‌شود.

«کمیل شعبانی»؛ فرزند برومند سرهنگ «پرویز شعبانی» که در تمام این سال‌ها دلش می‌خواست شهردار منطقه بشود، پس از رفتن «جواد طالبی» از شهرداری، بالاخره موفق شد به این خواسته دیرینه خود و پدر بزرگوارش جامه عمل بپوشاند! جامه‌ای که مروری بر عملکردش در این حدود ۵ماه نشان می‌دهد چندان هم تناسبی با قامتش ندارد! در حکم سرپرستی آقازاده سرهنگ شعبانی که به امضای «احمدی فولادی»؛ سرپرست وقت شهرداری، رسیده بود، هم قید شده: «تا تعیین تکلیف شدن وضعیت شهردار منطقه»؛ تعیین تکلیفی که ظاهرا هنوز نیاز به ادامه حضور آقای سرپرست دارد! مشخص نیست در دورانی که استاندار محترم مازندران با شعار «جوانان بدون پارتی» وارد ساختمان سفید شد، چه دلیلی وجود دارد که کمیل شعبانی هم سرپرست شهرداری منطقه۳ باشد و هم رییس شورای اسلامی کار؟! مگر در شهرداری قحط‌الرجال است؟! از طرف دیگر اخیرا «سبحان بخشی»؛ عضو محترم شورای اسلامی شهر ساری، با حضور در شورای اسلامی کار شهرداری با ادبیاتی تند و نامناسب، همین مسأله (دو شغله بودن فرزند پرویز شعبانی) را مطرح کرد و نسبت به ادامه این روند اعتراض کرد.

هرچند معتقدیم حرف و ادعای مطرح شده توسط آقای بخشی درست بوده لیکن نقدی جدی به روش ایشان وارد است؛ چرا که معتقدیم استیفای حق مردم و اصرار بر قانون با دعوا و دشنام و یادآوری فیلم‌فارسی‌های قبل از انقلاب انجام نخواهد شد. حالا وقتی این ماجرای ادامه حضور مبهم کمیل شعبانی در دو منصب و رفتار غیرمسئولانه سبحان بخشی و «مِهر پدری» جناب سرهنگ شورای ساری را کنار هم می‌گذاریم، برای چندمین بار از فرماندار محترم ساری می‌پرسیم که: آقای «نوبخت»؛ آیا وکیلیم؟ (از طرف مردم شهر!) و آیا همچنان از این شورا مملو از حاشیه حمایت می‌کنید؟ آیا غیر از این است که شما به‌عنوان رییس شورای اداری شهرستان، درباره این نابه‌سامانی مسئولیت دارید؟ راستی؛ آقای شعبانی و آقای نوبخت بزرگوار؛ می‌خواهید نشانی و مشخصات بیشمار جوان متخصص و بیکار این شهر را برایتان بگوییم که متاسفانه پدر یا فامیل اسم و رسم‌دار ندارند که شاغل بشوند؟