ما در حالی از توسعه شهری سخن می‌گوییم که نیمی از بدنه بافت‌های فرسوده ما، همچنان در بند پیچ‌و‌خم‌های اداری و تسهیلات قطره‌چکانی بانک‌ها گرفتار مانده‌اند. نوسازی یک ساختمان نیست، یک زیست‌بوم است که نیاز به جراحی دارد، نه وصله‌پینه! متأسفانه رویکردهای فعلی بازآفرینی شهری، بیشتر شبیه به تسکین موقت است تا درمان ریشه‌ای. چگونه می‌توانیم انتظار داشته باشیم که انبوه سازان وارد میدان شوند، در حالی که سودآوری پروژه‌های نوسازی در بافت‌های فرسوده، با نرخ تورم لجام‌گسیخته، کوچک‌تر از یک شوخی تلخ است؟ بحران مسکن، تنها به قیمت خانه‌ها محدود نمی‌شود؛ بزرگ‌ترین بحران، بحران کیفیت زندگی است. وقتی صحبت از بافت فرسوده می‌شود، نباید تنها به فکر ساخت‌وساز بود؛ باید به بافت اجتماعی هم اندیشید. گلستان باید به جایگاه اصلی خود بازگردد، اما نه با بلندمرتبه‌سازی‌های بی‌قاعده که فقط چهره شهر را دفرمه می‌کنند. ما به الگوی نوسازی محله‌محور نیاز داریم؛ الگویی که در آن، حق سکونت ساکنان قدیمی، فدای منافع سوداگران زمین نشود. قوانین موجود، کُند و فرسوده‌تر از خود خانه‌هایی هستند که باید بازسازی شوند. تا زمانی که تسهیلات ارزان‌قیمت و مشوق‌های تراکمی به درستی در اختیار مردم قرار نگیرد، هیچ کلنگی برای نوسازی بر زمین نخواهد خورد. دولت باید به جای تماشاگر بودن، تسهیل‌گر باشد. بازآفرینی گلستان، نه یک پروژه انتخاباتی، که یک ضرورت حیاتی است. ما نمی‌توانیم منتظر بمانیم تا یک حادثه طبیعی یا غیرطبیعی، لزوم نوسازی را به ما دیکته کند. آیا زمان آن نرسیده است که با نگاهی تخصصی، قراردادهای بازآفرینی را از بند تعارض منافع رها کنیم؟ ایجنت‌ها و دلالان ساخت‌وساز نباید برای سرنوشت مردم گلستان تصمیم بگیرند. باید دست واسطه‌ها را کوتاه کرد و قدرت را به دست ساکنان و متخصصان دلسوزِ شهری داد. گلستان فرسوده بمبی ساعتی در دل شهر است. اگر امروز با تسهیلات واقعی و حذف موانع دست‌و‌پاگیر به داد این محلات نرسیم، فردا باید هزینه‌ی سنگین‌تری بپردازیم؛ هزینه‌ای که با هیچ بودجه‌ی عمرانی قابل جبران نخواهد بود. وقت شعار دادن تمام شده است؛ بیایید با نوسازی گلستان، به آرامش مردم برگردیم.
سکونت ۳۰۸ هزار گلستانی در بافت‌های فرسوده و ناکارآمد
محمد حمیدی اظهار کرد: یکی از محورهای مهم در بررسی مسائل اجتماعی استان، توجه به وضعیت محلات کم‌برخوردار و بافت‌های ناکارآمد شهری است؛ مناطقی که بخش قابل توجهی از جمعیت استان در آنها سکونت دارند و نیازمند مداخلات هدفمند و هماهنگ دستگاه‌های اجرایی هستند. معاون سیاسی، امنیتی و اجتماعی استاندار گلستان افزود: در مجموع ۵۵۲ هکتار بافت فرسوده شهری در استان شناسایی شده و جمعیت ساکن در بافت‌های ناکارآمد به حدود ۳۰۸ هزار نفر می‌رسد که نشان‌دهنده گستردگی این مسئله در استان است. وی ادامه داد: ۴۶ منطقه کم‌برخوردار در استان شناسایی شده که ۲۴ منطقه از این تعداد در شهر گرگان قرار دارد.
حمیدی با اشاره به وجود مناطق حاد و بحرانی در میان محلات کم‌برخوردار گفت: در گرگان ۸ منطقه و در گنبدکاووس ۲ منطقه در وضعیت حاد قرار دارند که مطالعات مربوط به آنها انجام شده و در برخی از این مناطق نیز مداخلات اجرایی آغاز شده است.
وی تصریح کرد: دستگاه‌های مختلف در این مناطق حضور دارند و برخی دستگاه‌ها اجرای پروژه‌های محرک توسعه را در محلات حاد آغاز کرده‌اند. معاون سیاسی، امنیتی و اجتماعی استاندار گلستان با اشاره به پراکندگی فعالیت دستگاه‌های حمایتی و اجتماعی در مناطق کم‌برخوردار استان اظهار کرد: بهزیستی در ۸ محله، جمعیت هلال‌احمر در ۸ محله، کمیته امداد در ۶ محله و ستاد اجرایی فرمان امام(ره) در ۱۳ محله فعالیت دارند. حمیدی افزود: شهرداری نیز در ۸ محله، اداره‌کل ورزش و جوانان در ۲ محله و اوقاف و امور خیریه در یک محله در حوزه محلات کم‌برخوردار فعالیت می‌کنند.
وی با تأکید بر ضرورت هماهنگی میان دستگاه‌های متولی گفت: مسئله آسیب‌های اجتماعی در محلات کم‌برخوردار با اقدامات پراکنده و جزیره‌ای حل نمی‌شود و لازم است ظرفیت دستگاه‌های مختلف در قالب برنامه‌های مشترک و مداخلات هدفمند به کار گرفته شود. معاون سیاسی، امنیتی و اجتماعی استاندار گلستان خاطرنشان کرد: توجه به این مناطق و اجرای پروژه‌های محرک می‌تواند زمینه بهبود شرایط اجتماعی و ارتقای کیفیت زندگی ساکنان را فراهم کند.
۶۲۲ هکتار بافت فرسوده در گنبدکاووس
هاشمی با اشاره به وضعیت بافت‌های فرسوده گنبدکاووس اظهار کرد: حدود ۶۲۲ هکتار بافت فرسوده در این شهرستان وجود دارد و بیش از ۶۰ هزار نفر، معادل حدود یک‌سوم جمعیت شهری، در این محدوده‌ها سکونت دارند. وی افزود: محلات سیدآباد، دره‌افغان‌آباد و چای‌بویین از جمله مناطقی هستند که نیازمند توجه ویژه‌اند و انتظار داریم برای این مناطق ردیف اعتباری مشخصی در نظر گرفته شود. فرماندار گنبدکاووس تأکید کرد: اختصاص اعتبار برای اجرای همزمان طرح‌های عمرانی، فرهنگی و اجتماعی در محلات دارای بافت فرسوده می‌تواند به رفع بخشی از مسائل این مناطق و کاهش آسیب‌های اجتماعی کمک کند.
