اجرای کنسرت «ایرانم» علیرضا قربانی در ساری از ۶ آبان و برای سه شب آغاز شد و پس از استقبال چشم‌گیر علاقه‌مندان، سه شب دیگر نیز برای روزهای ۹، ۱۰ و ۱۱ آبان به برنامه آن اضافه شد. در ادامه، استقبال گسترده مردم و درخواست‌های متعدد برای تهیه بلیت، برگزارکنندگان را به تمدید دوباره این کنسرت ترغیب کرد و اجراهای ۱۳، ۱۴ و 15 آبان نیز به برنامه اضافه شد. بلیت‌های این 3 شب در مدت کوتاهی به فروش رسید.

با توجه به ظرفیت ۶ هزار نفری سالن ماهفروجک در هر شب اجرا، مجموع مخاطبان تور کنسرت «ایرانم» طی ۹ شب اجرا در مرکز استان مازندران به حدود ۵۴ هزار نفر رسید.
مردم ساری، با آن پیوند عمیقی که با هنر و فرهنگ دارند، همواره یکی از مشتاق‌ترین مخاطبان کنسرت‌ها بوده‌اند. استقبال از کنسرت علیرضا قربانی در این شهر، تنها یک اتفاق نبود بلکه حکایت از اشتیاق شدید برای شنیدن تلاقی صدای مقتدرانه او با اشعار بزرگانی چون مولانا، حافظ و عطار دارد.
استقبال پرشور مردم ساری در این کنسرت‌ها، خود نشان‌دهنده ذائقه هنری مخاطبان این منطقه است. این مردم تنها برای شنیدن یک آواز نمی‌آیند، بلکه برای تجربه آرامشی می‌آیند که در هیاهوی روزمره یافتن آن دشوار است. سکوت‌های سنگین و پرمعنای میان قطعات و تشویق‌های ممتد پس از هر تک‌خوانی، گویای این واقعیت است که موسیقی، مستقیماً با روح مخاطب در ساری گره خورده است.
برگزاری چنین کنسرت بزرگی در مرکز استان مازندران، فراتر از یک برنامه هنری و نشان‌دهنده پویایی فرهنگی استان مازندران است. استقبال گسترده مردم، پیامی روشن به برگزارکنندگان و هنرمندان مخابره می‌کند: «ما تشنه‌ی هنری هستیم که با اصالت ما گره خورده باشد.» کنسرت علیرضا قربانی در ساری، نه تنها یک موفقیتِ برنامه‌ریزی شده، بلکه تجلی پیوند میان موسیقی اصیل و مخاطبی است که با تمام وجود، هنر را می‌جوید. چند روز از این رویداد بزرگ هنری سپری شده است و هنوز مدیران فرهنگ و ارشاد، برگزارکنندگان این کنسرت و همچنین شهروندان ساری از آن سخن می‌گویند، از برنامه‌ریزی دقیق، سکوتِ حاضران حین اجرای برنامه، نظم حاکم بر سالن و خانواده‌هایی که با ذوق آمدند، با عشق گوش دادند و با آرامش محل را ترک کردند.
امروز یکی از سوالاتی که مردم بابل از هم می‌پرسند این است که مگر تفاوت ساری و بابل در چیست؟ دو شهر مذهبی و دو شهر بزرگ استان مازندران که تنها ۴۵ کیلومتر با هم فاصله دارند و ارزش‌های فرهنگی برای شهروندان این دو شهر، یک‌سان است.
چرا مجوز برگزاری چنین کنسرتی در ساری صادر می‌شود و برای بابل نه؟
با توجه به این‌که صادرکننده مجوز اداره‌کل فرهنگ و ارشاد استان مازندران است، حتماً جناب آقای محمد محمدی و همکاران وی برابر قانون، اقدام به صدور مجوز کردند و می‌توان چنین نتیجه‌گیری کرد که از منظر قانون نیز برگزاری چنین کنسرت‌هایی، مجاز است و مانع قانونی وجود ندارد.
برخی ادعا دارند امام جمعه بابل یا جریانی خاص در این شهر مانع برگزاری کنسرت در بابل است. اگر این ادعا درست باشد باید چنین نتیجه‌گیری کرد که در بابل اراده یک فرد یا یک جریان، بر قانون می‌چربد و حرف آنان فراتر از قانون در نظر گرفته می‌شود.
نکته مهم بعدی این است که وقتی در بابل این‌گونه جا افتاده که تنها به‌خاطر اراده امام جمعه یا حوزه علمیه، این حق از مردم بابل دریغ شده است، شهروندان هنردوست و به‌ویژه جوانان بابل چه نگاهی به این مجموعه‌ها خواهند داشت؟
چگونه است که در مرکز استان که نماینده ولی فقیه و امام جمعه ساری که خود عضو مجلس خبرگان رهبری است و همچنین مدیریت حوزه علمیه استان با برگزاری کنسرت مخالفتی ندارد، کنسرتی که در آرامش برگزار شد و هیچ بی‌احترامی نسبت به شعائر دینی در آن صورت نگرفت، اما نوبت بابل که شد، مجوز صادر نمی‌شود ؟ نکته بعدی این‌که سهم و نقش دو نماینده مردم بابل در این ماجرا چیست و آیا برای فاطمی و حسن‌نتاج ناخوشایند نیست که در ساری کنسرتی به این شکل برگزار شود، اما به مردم بابل بگویند برای شما مجوز صادر نمی‌کنیم؟ نکته پایانی این‌که در کنسرت‌هایی که در ساری و همچنین برخی شهرهای غرب مازندران برگزار شد، هیچ نقطه منفی که موجب نگرانی خانواده‌های مذهبی شود ایجاد نشد، چگونه است که جلوی برگزاری آن در بابل را می‌گیرند و آیا این ممنوعیت، موجب وهن شهروندان شریف بابلی نیست؟