استان گلستان یکی از استان‌هایی است که ظرفیت‌های اقلیمی، مزیت‌های اقتصادی آشکارنشده و همچنین نیروی کار بالایی دارد اما همچنان در میان استان‌هایی است که از نظر صنایع و همچنین اشتغال، در قعر جدول استان‌های کشور قرار دارد به شکلی که جوانان بسیاری از این استان سالانه و فصلی به مناطقی چون مازندران، گیلان، سمنان و تهران می‌روند تا برای خود کاری پیدا و از خانواده خود حمایت کنند.

نماینده مردم آزادشهر و رامیان «مانع‌تراشی محیط‌زیست» یکی از مهم‌ترین دلایل این وضعیت توصیف کرد. «جمشید قائم‌مقام» در جلسه‌ای با حضور «شینا انصاری» معاون رییس‌جمهوری و رییس سازمان محیط‌زیست وی را خطاب قرار داد و نکاتی را با صراحت بر زبان آورد که درد دل بسیارانی است.
نماینده مردم آزادشهر و رامیان در این نشست که نمایندگان دیگری ازجمله رضا حاجی‌پور نماینده آمل هم حضور داشتند خطاب به خانم انصاری گفت: من در جنگل‌های سبز و دریای آبی به یاد شما نمی‌افتم چون من درگیر مسائل خیلی بدتری هستم.
عضو مجمع نمایندگان استان گلستان ادامه داد: من در قبرستان سیاهی به یاد شما می‌افتم که در سال ده‌ها تن جوان ما زیر آوار معادن دفن می‌شوند. من در جاده‌هایی به یاد شما می‌افتم که جوانان گلستان به‌خاطر اشتغال به استان‌های دیگر می‌روند و تصادف باعث مرگ ده‌ها و صدها تن از آنان می‌شود. نماینده آزادشهر و رامیان همچنین گفت: خانم انصاری ! ما در استان گلستان هر کار خواستیم بکنیم، محیط‌زیست که نه؛ محیطِ ایست جلوی ما را گرفته است. دو دهه ما درگیر جزیره آشوراده هستیم و شما جلوی ما را گرفتید، خواستیم تله‌کابین بزنیم، همان کاری را که در گیلان و مازندران انجام دادید اما در گلستان شد تخلّف، آمدیم توسعه صنعت بدهیم شما جلوی ما را گرفتید، آمدیم بر گردشگری تمرکز کنیم شما جلوی ما را گرفتید. وی همچنین گفت: ما هر کاری که خواستیم بکنیم محیط‌زیست جلوی آن را گرفت و ثمره آن سیاه‌پوشی گلستان شد در طول سال در حالی‌که اگر قانون است باید در همه ایران اجرا شود، چگونه است که گلستان شده است مهد قانون ؟ این‌همه جوان از بین می‌مرود و صدای شما در نمی‌آید ؟ هیچ کاری برای اشتغالزایی در این استان نشده چون محیط‌زیست جلوی آن را گرفته است. آنچه که جمشید قائم‌مقامی در سخنان خود گفت نوعاً درست است و برخی سخت‌گیری‌های محیط‌زیست در استان گلستان موجب شد فعالان بخش خصوصی سرمایه خود را بردارند و به استان دیگری ببرند و دلیل ریشه‌ای آن نیز نگاه خاص محیط‌زیست است. نقدی که بر سرکار خانم شینا انصاری و مجموعه تحت مدیریت وی وارد است این است که بعضاً طرحی در استان مازندران و گیلان اجرا شده اما در گلستان جلوی آن را گرفتند در شرایطی که این سه استان از نظر اقلیمی بسیار شبیه هم هستند. به‌عنوان مصداقی از استانداردهای دوگانه محیط‌زیست لازم است به پتروشیمی گهر مازندران اشاره کنیم که پس از اخد همه مجوزها آن هم در عالی‌ترین سطح اجرایی یعنی هیأت دولت و زدن کلنگ اجرای آن توسط وزیر کشور در روز جمعه ۲۰ اسفند ۱۴۰۰، جلوی اجرای آن توسط سازمان حفاظت محیط‌زیست گرفته شد اما همین سازمان به پتروشیمی در استان گلستان مجوز داد. در حوزه‌های صنعت و معدن نیز وضعیت مشابهی حاکم است و گاه برای یک پروژه در استان مازندران مجوزهای زیست‌محیطی صادر می‌شود و برای پروژه‌ای مشابه در گلستان نه و نماینده مردم آزادشهر و رامیان در سخنان خود به آن اشاره کرد. این رویکرد موجب شد از نظر بسیاری از مدیران، جوانان و همچنین فعالان بخش خصوصی و کارآفرینان، محیط‌زیست یکی از موانع توسعه در استان گلستان شناخته می‌شود و آنچه که عضو مجمع نمایندگان استان گلستان گفت، بخشی از نگرانی و گلایه‌ای است که در میان مردم، فعالان اقتصادی و سرمایه‌گذاران این استان دهان به دهان می‌چرخد. نکته آخر این‌که همه از این نکته آگاهی دارند که تحقق توسعه برخی پیامدهای زیست‌محیطی هم دارد همان‌گونه که احداث یک جاده موجب می‌شود به محیط‌زیست آسیب برسد و به جای متوقف کردن توسعه، باید مسیرهایی را تعریف کرد که توسعه با رعایا الزامات زیست‌محیطی تحقق یابد.