پس از هفده سال کلنگ‌زنی پروژه پل سه راه جویبار در دولت چهاردهم به دست مردم به بهره‌برداری رسید. با توجه به اینکه این پل سال‌ها دغدغه ترافیکی مردم و مسافرین در سه‌راهی جویبار-ساری بوده است لذا با تلاش و همت پس از سال‌ها به بهره برداری رسید.

پل سه راهی جویبار در سال گذشته با بیش از ۷ هزار میلیارد ریال تکمیل و در حال حاضر استفاده می شود. این پل یکی از طولانی‌ترین پل‌های روگذر کشور همچون پل صدر در تهران به‌شمار می‌رود. مدیر حوزه طرح‌های ساخت و توسعه زیرساخت‌های حمل و نقل کشور در استان مازندران گفت:‌ براساس طرح تهیه شده پل سه راه جویبار شامل مسیر رفت و برگشت در قالب دو پُل است که اکنون یک پُل آن احداث و به بهره‌برداری رسیده و تصمیمی برای پل دیگر هنوز اتخاذ نشده است و پس از بررسی روند ترافیکی مسیر تصمیم‌گیری می‌شود. امیدواریم اگر قرار است که مسیر برگشت اجرا شود مانند مسیر رفت ۱۷ سال طول نکشد زیرا عمر ما دیگر کفاف دیدن آن‌را نمی‌دهد. استاندار مازندران و مسئولین دیگر با تبلیغات زیاد پل را افتتاح نمودند، هرچند خودشان گفتند که این پل به دست مردم باید افتتاح شود و همینطور هم شد اما تبلیغات گسترده افتتاح پل چیز دیگری را می‌گفت. اما سخن چیز دیگری است.

رانندگان مازندران هر روز در مسیرهای شهری و برون‌شهری با چاله‌ها، ترک‌های عمیق و وصله‌پینه‌های موقت آسفالت روبه‌رو هستند؛ وضعیتی که امنیت و آرامش سفرهای روزانه را تحت تأثیر قرار داده است. صدای برخورد چرخ خودروها با آسفالت ترک‌خورده و بالا و پایین رفتن خودرو در دست اندازهای ایجاد شده در خیابان‌ها باعث ایجاد نگرانی‌های گسترده‌ای در رانندگان محترم شده است، زیرا هم جانشان در خطر افتاده و هم خودروی آنان آسیب جدی می‌بیند. در گفت‌وگویی با چندتن از رانندگان در این مسیر، گلایه‌هایی از نامناسب بودن آسفالت پل امام علی داشتند و معتقد بودند که چرا در مدت کم باید آسفالت پل به این روز می‌افتاد. آنان معتقد بودن که این پل در حدود هشت ماه است که به بهره برداری رسیده اما در این مدت کوتاه آسفالت روی پل همچون پارچه‌ای چین و چروک خورده و دست اندازهای وحشتناکی ایجاد نموده و هم جانشان و هم مالشان با خطر جدی مواجه است. یکی از آنها می‌گفت با توجه به گرانی لوازم خودرو و وضعیت خیابان‌ها مخصوصا این پل، هزینه‌های زیادی برای تعمیرات خودرو باید پرداخت نمایند و دست و دلشان به‌کار نمی‌رود. این‌ها درد و دل‌های اندکی از رانندگان بود، موضوعی که فشار اقتصادی ناشی از تعمیر خودرو، افزایش مصرف سوخت و اضطراب روزانه را به آنان تحمیل کرده و کیفیت زندگی شهری را کاهش داده است. پرسش این است مشکل از کجاست. آسفالت‌های نامناسب ناشی از چه مسئله‌ای است و چگونه باید آن را برطرف کرد. آیا استاندار و مسئولان در جاده‌های مازندران تردد دارند و از وضعیت آسفالت معابر با اطلاع هستند. آیا بعد از افتتاح پل امام علی از روی آن عبور کرده‌اند و از معضل ایجاد شده در کمتر از ۸ ماه مطلع هستند. سرهنگ نصرالله بیگلری رئیس پلیس مازندران نیز در روز افتتاح معتقد بود اگرچه افتتاح پل امام علی(ع) بار ترافیکی این نقطه مرکز مازندران را کاهش داد، اما نواقصی هم دارد که طی زمان باید رفع شود. ‌
نظارت سلیقه‌ای ، عدم نظارت و همچنین نظارت توسط افراد غیر متخصص و متعهد منجر به انحراف و بی‌کیفیتی در پروژه‌های عمرانی می‌شود. وظیفه ناظران این است که از انحراف پیمانکاران جلوگیری کنند. در مورد مسئله آسفالت نیز ضعف نظارت کاملا مشهود بوده و علت آن نیز عدم نظارت متمرکز است و منجر به کاهش کیفیت اجرا می‌شود. با توجه به ترافیک بالای جاده‌های مازندران و همچنین شرایط ویژه آب و هوای این استان باید آسفالت‌های مناسب و با کیفیت بالا برای جاده‌ها استفاده نمود و البته ناظران نیز باید دقت بالایی داشته و از جزییات نیز نگذرند. متولیان امر باید پاسخگو باشند چرا آسفالت پل امام علی به این روز افتاده است. هرچند با توجه به شتابی که در آن زمان برای افتتاح پل وجود داشت برخی مسائل قابل پیش بینی بود اما دلیل نمی‌شود کیفیت قربانی سرعت در اجرا شود. در حال حاضر نیز مسئولان باید پیمانکار مورد نظر را فراخوانده و از ایشان توضیحات لازم را دریافت نمایند و همچنین از وی خواسته شود تا آسفالت مناسبی روی پل انجام گیرد. زیبنده مازندران و مردمش نیست که اینچنین قربانی کارهای نامطلوب باشند.