کشور روسیه، میتوانست شریک تجاری خوبی برای جمهوری اسلامی ایران و به طریق اولی، مازندران باشد اگر تجاوز به اوکراین را آغاز نمیکرد و اقتصاد خود را در در معرض رگباری از حدود شش هزار تحریم نظام بینالملل قرار نمیداد و زیر آن دفن نمیشد. اشتباه بزرگ «ولادیمیر پوتین»، بعد از مادامالعمر کردن ریاستجمهوریِ خود […]
کشور روسیه، میتوانست شریک تجاری خوبی برای جمهوری اسلامی ایران و به طریق اولی، مازندران باشد اگر تجاوز به اوکراین را آغاز نمیکرد و اقتصاد خود را در در معرض رگباری از حدود شش هزار تحریم نظام بینالملل قرار نمیداد و زیر آن دفن نمیشد.
اشتباه بزرگ «ولادیمیر پوتین»، بعد از مادامالعمر کردن ریاستجمهوریِ خود در فدراسیون روسیه و تبدیل شدن از یک رییسجمهور قانونی به یک شبهدیکتاتور، تجاوز به خاک اوکراین و سرشاخ شدن با «غرب» بود و اشتباه ما، ایستادن در کنار بازنده قطعی این جنگ.
با وجود همه این اتفاقات، استان مازندران به دلیل نزدیکی به بندر آستاراخان و همجواری با چند کشور حوزه «cis» میتواند شریک تجاری خوبی برای مسکو باشد بهویژه اینکه این روزها، روسیه و برخی کشورهای حوزه سیآیاس، بیش از هر زمانی به مازندران احتیاج دارند.
استاندار مازندران و برخی فعالان بخش خصوصی از هر دو کشور، متوجه موضوع هستند و روز گذشته، نشستی بین دو طرف در آمل تشکیل شد و تصمیمات خوبی گرفته شود و وعدههای خوبی نیز طرح شد که اگر شکل اجرایی به خود بگیرد، سود و اعتبار قابلتوجهی برای اقتصاد مازندران خواهد داشت و این ابتکار عمل استاندار مازندران، شایسته قدردانی است. نکتهای که انگیزه این یادداشت شد، دو نکته است که میتوان با عنوان دو خطای فاحش یا قیاس معالفارق در سخنان استاندار، از آن یاد کرد و امیدواریم «سید محمود حسینیپور» پاسخی برایش داشته باشد و از ادعای خود دفاع کند و ما را از اشتباه در آورد یا به اشتباه خود اعتراف کند. استاندار مازندران در بخشی از سخنان خود به این حقیقت تاریخی اشاره کرد که توان ملت ایران در دوران هشت سال جنگ تحمیلی، تقویت شد و ازجمله گفت: «ایران هشت سال درگیر جنگ بود و مصیبتهایی زیادی از جنگ کشور عراق کشیده و شرایط کنونی کشور روسیه با اوکراین را درک میکند.» در خصوص این بخش از سخنان استاندار محترم مازندران لازم است یادآور شویم در جنگ تحمیلی، عراق و رژیم صدام، متجاوز بود و شهادت تاریخ بر این است که ارتش متجاوز، همیشه شکست خواهد خورد و پیشرفتی را تجربه نخواهد کرد.
جمهوری اسلامی ایران در حالی که تنها یکسال و چند ماه از پیروزی انقلاب، گذشته بود و هنوز نظام جدید، قدرت را در دست نگرفته بود، ارتش صدام معدوم به مرزهای جنوب و غرب حمله و تلاش کرد به خیال خام خود، ظرف یک هفته به تهران برسد و خوزستان و بخشهایی از خاک میهن ما را به خود مُنضم کند.
در چنین شرایطی بود که به غیرت ملی مردم بَرخورد و موفق شدند تحت رهبری «پیر جماران» دشمن را با همه حمایتی که از غرب میشد، هشت سال پشتِ دروازههای کشور نگاه دارند و عقب برانند و در نهایت نیز پیروز این جنگ شدند.
بعدها این پیروزی نمود بیشتری یافت و ارزش کار مجاهدان ارتش، بسیج و سپاه بیش از زمان جنگ، خود را نشان داد زمانی که دریافتیم در چه علوم و فناوریهایی در همان سالهای جنگ، به سمت خودکفایی رفتیم در حالی که عراق تا زمان سقوط و مرگ صدام ملعون، حتی در بغداد، برق نداشت و برق برخی مناطق از شهرهای بزرگ این کشور، با موتوربرق، تأمین میشد.
این سنت تاریخ است که هیچ کشور ظالم و ستمکار و متجاوزی چون کشور عراق در زمان حاکمیت ارتش بعث، به اندازه ملت مظلوم ایران، پیشرفت نخواهد کرد و بر اساس همین سنت تاریخ، شاهد بودیم ایران در طول هشت سال و سالهای بعد از آن، شرایطی به مراتب بهتر و شکوفاتر از قبل از تجاوز عراق در ۳۱ شهریور ۵۹ داشت و همچنین شاهد بودیم که کشور عراق هم در هشت سال تجاوز خود به ایران و هم سالهای پس از آن تا سقوط صدام، پیشرفت چشمگیری نداشت و دستاورد قابل ذکری از خود برجای نگذاشت. در ماجرای تجاوز روسیه به اوکراین نیز ارتش ولادیمیر پوتین؛ متجاوز است و مقایسه شرایط روسیه که «تجاوزگر» است با ایران، ناشی از خطا در تحلیل است. برابر همان سنت تاریخی، این کشور هرگز دستاوردی نخواهد داشت و پیشرفتی نخواهد کرد چون بدون هیچ مستمسک حقوقی و قانونی به خاک اوکراین چنگ انداخت و ادعا کرد مناطقی از این کشور، متعلق به فدراسیون روسیه است همان ادعایی که صدام ملعون برای «خوزستان» و برخی استانهای ایران داشت.استاندار مازندران در جایی دیگر از سخنان خود گفت: «هر میزان سرمایهگذاری در این زمینه از سوی شرکتهای روسی در استان انجام شود، دولت و به تبع آن استانداری مازندران آن را ضمانت خواهند کرد.» البته استاندار مازندران دقیقاً نگفت منظور ایشان چه نوع تضمینی است اما اگر مراد تضمین در استحصال اقتصادی و سوددهی است، باید متذکر شویم برابر قوانین داخلی فدراسیون روسیه، دولت کرملین اجازه اعطای چنین تضمینی به سرمایهگذاران ایرانی را ندارد و دولت جمهوری اسلامی ایران نیز برابر قوانین داخلی، مجاز نیست به سرمایهگذاران خارجی در این بخش تضمین بدهد، امیدواریم در این زمینه استاندار مازندران توضیح دهد برابر کدام قانون، هم از سوی دولت جمهوری اسلامی و هم از طرف استانداری مازندران، به سرمایهگذاران روس تعهد داده است، شاید در این زمینه قانونی باشد که ما از آن بیاطلاع هستیم!


























