تا روز جمعه ۱۱ اسفند و برگزاری انتخابات برای مجلس دوازدهم، تنها چهار ماه زمان مانده است و نمایندگانی که در جایگاه خود اثربخش نبودند یا به هر دلیلی نتوانستند موکلان خود را راضی کنند، این روزها تحت استرسِ شدید قرار دارند، استرسِ انتخاب نشدن.
این نمایندگان تلاش میکنند روزهای بیشتری در مقایسه با سه سال گذشته، در حوزه انتخابیه خود حضور داشته باشند و مهمتر از حضور، دیده شوند و نیروهای ستادی آنان، هر عکس و تصویری از حضور نماینده در جایی را در فضای مجازی نشر میدهند حتی اگر برای خوردن صبحانه و تبریک یک مناسبت خاص باشد که بدیهی است نه جزو وظایف نمایندگی آنان است و نه خروجی خاصی برای شهروندان خواهد داشت.
اخیراً یکی از وزرای دولت سیزدهم برای پیگیری برخی مسائل عمرانی به مازندران آمده بود و بهموازات برنامهها و بازدیدهایی که داشت، در جلسه شورایی در استانداری مازندران شرکت کرد که استاندار و معاونان و تعدادی از مدیرانکل استان حضور داشتند، تا اینجای کار، امری طبیعی بود و برابر روال اداری انجام شد. آنچه که کمی غیرعادی و حتی مسخره به نظر میآمد حضور چند نماینده در جلسه بود که احتمالاً به دلیل اصرار خودشان، در صدر جلسه و دو طرف وزیر نشستند و فضا را تنگ کردند گویی که دارند در پهلوی همدیگر فرو میروند و حتی برخی با اصرار هم میکروفون را روشن کردند و سخن گفتند و فیلم این سخنرانی را بهطور هدفمند در کانالهای مجازی مربوط به حوزه انتخابیه خود نشر دادند تا به مردم اطمینان بدهند که پای کار هستند و سنگر خدمت را ترک نمیکنند.
البته اینکه نمایندگان در کنار مدیران دستگاههای اجرایی باشند و تلاش کنند با تعامل، مشکلات را حل کنند امر مطلوبی است اما یک نکته را هم نباید از خاطر برد که نماینده، مدیرکل دستگاه اجرایی نیست که به خود حق بدهد در همه امور اجرا مداخله کند و اگر در جایی، به توصیه وی عمل نشد آن را حمل بر توهین کند.
این روزها شاهد هستیم برخی اعضای مجمع نمایندگان هر سه استان مازندران، گیلان و گلستان بیش از مدیران دستگاههای اجرایی اصرار دارند بر سر پروژههای عمرانی، جلسات و همایشها حاضر شوند و به عبارت صریحتر، دیده شوند و تحلیل ما این است که اتفاقاً این نمایندگان، عملکرد ضعیفی دارند و تلاش میکنند این ضعف را پوشش دهند.
سوال ما از نمایندگانی که چنین رویهای را در پیش گرفتند و تلاش دارند افکار عمومی را فریب دهند این است که نظارت بر حسن اجرای قانون، وظیفه و تکلیف دوم نمایندگان مجلس است و وظیفه نخست آنان، کمک به وضع قوانین مورد نیاز مردم است. چرا هیچ کدام از نمایندگان مجلس در سه استان مازندران، گیلان و مازندران در ارائه گزارش عملکرد، به قانون یا قوانینی که طراحی و کمک کردند در خانه ملت به تصویب برسید چیزی نمیگویند و چرا همواره در گزارش عملکرد خود، اجرای طرحهای دولتی و حضور بخش خصوصی در همه حوزهها اعم از آموزش و پرورش تا صنعت و از راه و شهرسازی تا کشاورزی را به نام خود سند میزنند و اساساً چرا یک نماینده باید تا این مقدار در اجرای طرحهای عمرانی مداخله کند ؟
نکتهای که لازم میدانیم خطاب به افکار عمومی بگوییم این است که با توجه به نزدیکی به انتخابات، طی چند ماه آتی هر سوال و ابهامی که از نمایندگان داشته باشید پاسخ خواهند داد و لازم است از آنان بپرسیم در حوزه «قانونگذاری» چه اقدامی انجام دادند و اگر پاسخ آنان مبهم بود، به توضیح آنان درخصوص اجرای طرحهای عمرانی توجهی نکنند چون این بخش اساساً در شرح وظایف نماینده نیست.
حداکثر کاری که نماینده در این بخش میتواند انجام دهد شرح برخی پیچیدگیهای برخی طرحهای عمرانی به وزارت مربوطه است تا با مداخله وزیر و تخصیص اعتبار ویژه، اجرای طرح به جلو برود آن هم البته نباید با تهدید وزیر به استیضاح باشد.
