روز گذشته «عطاء‌الله کاویان» در مصاحبه با یکی از خبرگزاری‌ها یک نکته درخصوص منتفی شدن احداث مجمتع پتروشیمی در شرق مازندران گفت و در کنار آن نیز بدون نام بردن مستقیم از «سد فینسک»، به این موضوع هم پرداخت.
مدیرکل سازمان حفاظت محیط‌زیست مازندران با منتفی قلمداد کردن احداث پروژه پتروشیمی شرق بهشهر که به غلط در شبکه‌های اجتماعی به پتروشیمی میانکاله، معروف شد گفت: پروژه میانکاله در حال حاضر با تصمیم سازمان حفاظت محیط‌زیست کشور با توجه به این‌که در مجاورت میانکاله قرار گرفته فعلا منتفی است چون ابهامات و ایراداتی در گزارش ارزیابی پروژه بوده که باید توسط سرمایه‌گذار برطرف می‌شد اما تاکنون سرمایه‌گذار مراجعه نکرده و به این دلیل پروژه منتفی اعلام شد. وی همچنین بدون ذکر نام از «سد فینسک» در مورد انتقال آب بین حوضه‌ای از سرشاخه‎های استان مازندران به استان‌های تصریح کرد: هنگامی که در حوضه مبدا خودمان نیاز مبرم به آب داریم، انتقال آن به استانی که می‌تواند با روش‌های مدیریت مناسب در مصرف آب کشاورزی و تغییر الگوی کشت و جایگرین کردن برخی محصولات کشاورزی و اصلاح شبکه آبیاری با روش‌های نوین می‌تواند منابع آبی خود را بهتر از این مدیریت کند درست نیست.
ما ضمن قدردانی از محیط‌زیست استان مازندران که بالاخره به خود جرأت داد و درخصوص «سد فینسک» هرچند به‌صورت محافظه‌کارانه و سربسته موضع گرفت، چند نکته را لازم به طرح می‌دانیم:
اول این‌که در صفحه دو روزنامه «خبرشمال» مورخ اول شهریور مطلبی با تیتر «نفوذ فتنه به قلب محیط‌زیست مازندران» نقدی به «عطاء الله کاویان» وارد دانستیم ازجمله این‌که مدیرجدید محیط‌زیست مازندران یک شخصیت دانشگاهی و فاقد هرگونه سابقه اجرایی است و از پس مشکلات چندلایه و پیچیده محیط‌زیست در مازندران بر نخواهد آمد. مدیرکل محیط‌زیست و مدیران ارشد استانی که در معرفی وی موثر بودند، از کنار این نقد ما آرام عبور کردند و سکوت را بر افزایش آگاهی افکار عمومی ترجیح دادند.
نکته دوم این‌که اگر «عطاءالله کاویان» درخصوص پرونده پتروشیمی شرق مازندران قدری وقت می‌گذاشت و مطالعه می‌کرد حتماً متوجه می‌شد که مجوز اولیه برای این پروژه توسط محیط‌زیست کشور صادر شده بود و در پی صدور اولیه همه مجوزها، زمین تحویل پیمانکار شد و کلنگ در روز ۲۰ اسفندماه ۱۴۰۰ با حضور وزیر کشور بر زمین خورد اما به تعبیر «غلامرضا شریعتی» نماینده مردم بهشهر، نکا و گلوگاه سازمان حفاظت از محیط‌زیست کشور بعدها تحت نفوذ لابیگران نظرش را تغییر داد و حتی مجوز مورد نظر را به گروگان گرفت.
نکته سوم این‌که برای یک مدیرکل استانی خیلی زیبنده نیست که حرف‌هایی که مدیرش در گفتگو با رسانه‌ها طرح کرد را تکرار کند. همه سخنان «عطاء‌الله کاویان» تکرار سخنان «علی سلاجقه» بود که دو روز قبل در رسانه‌ها طرح شد و ما در روزنامه سراسری «جمله» طی یک تحلیل انتقادی، به آن پرداختیم. نکته چهارم این‌که بارها «سید محمود حسینی‌پور» استاندار مازندران، «حجت الاسلام محمدی لایینی» نماینده ولی فقیه، «غلامرضا شریعتی» نماینده بهشهر، نکا و گلوگاه و «حجت الاسلام جباری» امام جمعه بهشهر بر ضرورت احداث این مجموعه تولیدی تأکید کردند. خوب است به مدیرکل جوان و تازه‌کار محیط‌زیست مازندران یادآور شویم هیچ‌کدام از این شخصیت‌ها از ارزش و اهمیت محیط‌زیست ناآگاه نیستند و نخواستند این مجموعه بدون رعایت پیوست‌های زیست‌محیطی اجرا شود بلکه از موضوعی آگاهی داشتند که «عطاء الله کاویان» نه از آن اگاهی دارد و نه برایش اهمیتی دارد و آن آمار بالای بیکاری در شرق مازندران است. بیکاری در شرق استان مازندران به گفته استاندار به ۳۵ درصد رسیده است و ادامه و استمرار این وضعیت، ممکن است بر گسترش آسیب‌های اجتماعی و حتی بحران‌های امنیتی دامن بزند و وجود یک مجموعه بزرگ تولیدی مانند پتروشیمی که با فعالیت یک پیمانکار بزرگ بخش خصوصی کلید خورد، می‌توانست حلال بخشی از مشکل اشتغال در میان جوانان بهشهر، نکا، گلوگاه و خلیل‌شهر باشد. همه دلسوزان بر این باور بوده و هستند که با جابه‌جایی مکان اجرای طرح، می‌شد هم به محیط‌زیست خدمت کرد و هم از رنج مردم منطقه شرق مازندران به‌ویژه جوانان قدری کاست. نکته آخر این‌که مدیرکل محیط‌زیست مازندران که عادت به پاسخگویی به نقد رسانه ندارد، خوب است به این سوال «خبرشمال» پاسخ دهد که چرا در مخالفت با پتروشیمی، صریح سخن گفت اما درخصوص انتقال آب از مازندران به استان سمنان، نه نامی از «سد فینسک» ذکر کرد و نه از استان سمنان نام برد آیا از مداخله لابی‌گران می‌ترسد و هراس دارد این افراد از نفوذی که در بدنه دولت دارند استفاده و حکم مدیرکلی وی را لغو کنند ؟ در نشست خبری اخیر استاندار مازندران، یکی از خبرنگاران خطاب به «حسینی‌پور» گفت من از منطقه فینسک هستم و به شما دروغ می‌گویند که طرح سد فینسک، متوقف شده است، پیمانکار مشغول کار است و صدای لودر و بولدوزر هر روز در کوه‌ها و تپه‌ها می‌پیچد. سوال ما از «عطاءالله کاویان» این است چرا درخصوص پتروشیمی شرق مازندران، سریعاً وارد عمل شدند و با حکم قاضی توقف عملیات را اجرایی کردند اما در خصوص سر فینسک، نه جرأت دارد اقدام قضایی کند و نه حتی نام سد فینسک و نام استان سمنان را در سخنان خود ذکر نمی‌کند و چنین مدیر ترسویی چگونه می‌تواند از پهنه‌های زیستی استان حفاظت کند ؟