هنوز افکار عمومی در استان مازندران مبهوت است ازینکه چرا به همه استانهای مرزی و حتی برخی استانهای مرکزی، امتیاز منطقه آزاد تعلق گرفت اما پس از یک دهه از طرح موضوع منطقه آزاد مازندران و بهرغم وجود زیرساختهای بینظیری چون بندر امیرآباد بهشهر، این امتیاز از مازندران دریغ شده است. هنوز افکار عمومی در […]
هنوز افکار عمومی در استان مازندران مبهوت است ازینکه چرا به همه استانهای مرزی و حتی برخی استانهای مرکزی، امتیاز منطقه آزاد تعلق گرفت اما پس از یک دهه از طرح موضوع منطقه آزاد مازندران و بهرغم وجود زیرساختهای بینظیری چون بندر امیرآباد بهشهر، این امتیاز از مازندران دریغ شده است.
هنوز افکار عمومی در استان مازندران دقیق نمیداند چرا برای امتیاز پتروشیمی، همه کارها هموار میشود و زمین به پیمانکار بخش خصوصی واگذار میشود و کلنگِ اجرای طرح پتروشیمی در سفر یک روزه رییسجمهور و هیأت دولت در روز جمعه ۲۰ اسفندماه با حضور وزیر کشور به زمین میخورد اما حدود دو ماه بعد مصوّب میشود که این امتیاز به دامغان برود در شرایطی که پتروشیمی مانند فولاد از صنایع آبخواه است و برابر قانون، نباید در استانهای مرکزی باشد که با مشکلات شدید کمبود آب دست و پنجه نرم میکنند ضمن اینکه زیرساختهای لازم برای ایجاد این صنعت در شرق مازندران مهیا است و این بخش از استان از بیکاری ۳۵ درصد جوانان رنج میبرد و صنایع بزرگی چون پتروشیمی میتوانند رونق و توسعه را به این منطقه بیاورند.
هنوز افکار عمومی در مازندران نیک نمیدانند وقتی این استان کشاورزی با اراضی شالیزارهای وسیع، نیاز به آب فراوان دارد و طی سالهای اخیر، به کمآبی دچار و بخشی از شالیزارهایش اسیر خشکسالی شد و از نفس افتاد، چرا دولت به فکر ایجاد سد فینسک افتاد تا آب یکی از رودخانههای اصلی مرکز و شرق مازندران «تجن» را در معرض خشک شدن قرار دهد در شرایطی که برابر همه نظرات کارشناسی، احداث و آبگیری چنین سدی، احتمال تنش آبی هم در سطح شرب و هم برای کشاورزی و به پرواز درآمدن ریزگردها و در نهایت نابودی عمده کشاورزی در این منطقه را به دنبال خواهد داشت؟
و در نهایت هنوز افکار عمومی در مازندران نمیداند چرا مکان پتروشیمی به جایی دیگر در همین استان مانند اراضی غیرقابل کشت در شرق مازندران و در مجاورت بندر امیرآباد، منتقل نشد و مستقیماً به دامغان انتقال داده شد، آیا کویر محیطزیست محسوب نمیشود ؟ آیا نمیشد محیطزیست با احداث کارخانه پتروشیمی در حسینآباد بهشهر مشروط به رعایت الزامات دقیق زیستمحیطی موافقت کند؟ و آیاهای بسیار دیگر.
سابقه رفتار دولتها با مازندران مویّد این نکته است که استان مازندران را استانی متموّل میدانند که نیاز به هیچ حرکت و حمایت دولت ندارد و اگر تنها به همینجا قناعت میشد ما سکوت میکردیم و دم بر نمیآوردیم اما گویا آقایان تصمیم به نابودی مازندران و قتل جوانان نجیب این خطه گرفتند تا بتوانند به رویاهای خود برسند.
برابر موارد گفته شده، انتقال پروژه پتروشیمی حسینآباد بهشهر به دامغان در استان سمنان میتواند مصداق یک «پروژهربایی» باشد که با توجه به قانون منع استقرار صنایع آبخواه در استانهای کویری یک پروژهربایی غیرقانونی است که با تردستی «سلاجقه» و شرکای نامرئیاش صورت گرفت اما نمایندگان استان بیکار ننشستند و پیگیر این حقکشی هستند.
منصور علی زارعی در تذکری به «علی سلاجقه» معاون رییسجمهوری و رییس سازمان محیطزیست کشور گفت: چرا با تدبیر نادرست در این شرایط حساس موجب اختلاف بین مردم دو استان مازندران و سمنان میشود ؟ مردم مازندران از شما میپرسند نامه تنظیمی شما به دولت مبنی بر انتقال پتروشیمی به استان همسایه، چه وجاهت قانونی دارد ؟ آیا شما در این حوزه جز وظیفه ارزیابی محیطزیستی دارید؟ فرض بر اینکه محل تعیین شده دارای مشکلات زیستمحیطی باشد آیا مکان دیگری در این استان وجود ندارد ؟ چرا حق مردم استان مازندران را ضایع میکنید؟ اولاً با تنظیم این نامه موجب بروز اختلاف بین مردم دو استان شدهاید ثانیاً شما مرجع انتقال نبودهاید ؟ چرا دستور احداث توقف سد فینسک را صادر نمیکنید ؟ سد فینسک هزاران میلیارد خسارت به بخش کشاورزی و محیطزیست وارد خواهد کرد. آیا میخواهید آب مورد نیاز برای پتروشیمی سمنان را با سد فینسک تأمین کنید ؟ از مردم مازندران عذرخواهی کنید در غیراینصورت به خاطر موارد ذکر شده باید به دستگاههای نظارتی معرفی شوید.
علی بابایی کارنامی نیز در همین رابطه گفت: در این کشور صنعت پتروشیمی آمد حالا بعد از چهل سال قرار شد به مازندران هم برسد. آن روزی که دلار ۷ تومن بود، به مازندران صنایع ندادند و همه صنایع رفت به کرمان و سمنان و اصفهان، من به خاطر دارم جلسات اول مجمع نمایندگان این دوره با زنگنه جلسه داشتیم و چه مصیبتی کشیدیم تا مصوبه بگیریم. ۸۰ هزار میلیارد تومان رقم سرمایهگذاری است و همه میدانند باید پول بیاید تا استان آباد شود و فضای اشتغال در استان تقویت شود. درخصوص منطقه آزاد هم همین بلا را بر سر مازندران آوردند و فقط سهم مازندران را ندادند اما ما با مردم عهد بستیم و کوتاه نمیآییم.
افزون بر این دو نماینده، نماینده بهشهر، نکا و گلوگاه نیز طی چندین نشست و مصاحبه، گفت امتیاز احداث پتروشیمی صادر شده است اما «علی سلاجقه» آن را به گروگان گرفت و مدعی شد امتیاز صادر نشد. مجمع نمایندگان نیز طی نامهای به رییسجمهور پیگیر حق مردم استان شده است و ما نیز در انتظار نتیجه نهایی این پیگیریها هستیم اما مردم مازندران نه در مورد سد فینسک و نه در مورد احداث پتروشیمی، از حق خود کوتاه نخواهند آمد.
