یکی از مشکلات استان‌های مازندران، گیلان و گلستان انباشت طرح‌های نیمه‌تمام است که آمار آن بالغ بر چند هزار پروژه است، پروژه‌هایی که عمدتاً نیاز منطقه و مطالبه مردم است و اجرای آن موجبات امیدآفرینی خواهد شد همان‌گونه که فراموشی آن، اعتماد عمومی را از بین می‌برد.

پیگیری و شناسایی پروژه‌های نیمه‌تمام در استان‌های شمالی از آن‌جایی ضرورت پیدا می‌کند و فوریت دارد که بدانیم این سه استان در فواصل مختلف سال، مقصد یا محل تردد ده‌ها میلیون مسافر است و طی روزهای جنگ دوازده‌روزه و جنگ چهل روزه برآورد شد حدود سی میلیون نفر به این سه استان آمدند.
عموم طرح‌های عمرانی و درمانی و همچنین محورهای مواصلاتی این سه استان درحقیقت در خدمت بخش اعظمی از مردم کشور است و باید برای توسعه و تقویت آن و همچنین هزینه حفظ و نگهداری از این محورها، اعتباری ویژه به مازندران، گیلان و گلستان داده شود اما در عمل دقیقاً برعکس است و نه تنها اعتباری ویژه تزریق نمی‌شود که طرح‌های مصوب ملی هم تنها به دلیل فقدان اعتبار، نیمه‌تمام می‌مانند و در برخی موارد نیز به حال خود رها می‌شوند.
روز گذشته رییس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی گیلان با اشاره به وجود ۳ هزار و ۴۰۰ طرح نیمه‌تمام استانی و ۵۷ پروژه ملی حیاتی در استان گفت: تکمیل این پروژه ها نیازمند اعتبار و از اولویت‌ها است.
«علی‌رضا نورانی» با اشاره به جلسه خود با نماینده ویژه رییس‌جمهور، تأکید کرد: ان‌شاءالله با توجه خوبی که به این بخش خواهد شد، شاهد تحول اساسی در زیرساخت‌ها و اقتصاد استان باشیم و بتوانیم از ظرفیت‌های بی‌نظیر گیلان در مسیر توسعه پایدار و همه‌جانبه بهره‌برداری کنیم.
اگر شناسنامه این سه هزار و ۴۰۰ طرح استانی و ۵۷ طرح ملی نیز رسانه‌ای شود، متوجه خواهیم شد که این طرح‌ها مورد نیاز و در اولویت بودند اما تنها به دلیل بی‌توجهی مدیران ارشد استانی و نمایندگان، به حال خود رها شدند و همین کم‌توجهی می‌تواند زمینه‌ساز بی‌اعتمادی عمومی به دولت شود.
کار رسانه انتقاد منصفانه و مطالبه‌گری هوشمندانه است و امروز ضرورتی مهم‌تر از تکمیل این طرح‌ها در استان گیلان وجود ندارد و لازم است مدیراو مجمع نمایندگان استان در کنار هم بایستند تا در نهایت این پروژه‌ها تعیین تکلیف شوند. اساساً توسعه یعنی اجرای همین پروژه‌ها که پس از سال‌ها کار تحقیقاتی و پژوهشی به مرحله اجرا رسیدند و تا امروز نیز بودجه و اعتبار زیادی برای آن‌ها هزینه شده است و اگر کار اجرای آن در کوتاه‌زمان تمام نشوند و پروژه‌ها به بهره‌برداری نرسند، نمی‌توان توقع داشت استان گیلان بر ریل توسعه حرکت کند و این ظلمی مضاعف به امید آیندگان است.
این روزها شرایط کشور، شرایطی جنگی است و درآمدهای استان کاهش بسیار داشته است و لازم است با همکاری نمایندگان، برای این طرح‌های نیمه‌تمام تأمین اعتبار از محل ملی و وزارتی شود.
بخش اعظمی از طرح‌های نیمه‌تمام در مازندران، گیلان و گلستان به طرح‌های زیرساختی مربوط است و باید در اولویت مدیران، نمایندگان و فعالان بخش خصوصی باشد و نمی‌توان نسبت به این سرمایه‌سوزی بی‌تفاوت بود.
مدیران ارشد استان همچنین می‌توانند از ظرفیت‌های خیّرین و بخشظ خصوصی که بازوان اقتصادی دولت هستند هم کمک بگیرند و اجازه ندهند در سایه ادامه‌ی کم‌کاری‌ها و ترک‌فعل‌ها به امید مردم خیانت شود.