استان گلستان به‌رغم این‌که ظرفیت‌های قابل توجهی برای توسعه دارد، ازجمله نیروی انسانی متخصص، نیروی کار ماهر، مزیت‌های اقلیمی و قرار داشتن در مسیر کریدور صادرات و واردات و داشتن امتیاز منطقه آزاد و مرز مشترک با کشور ترکمنستان، تا امروز آن‌گونه که شایسته بوده است، پیشرفت نکرد و قطار توسعه در این استان شتابی ندارد و نیاز به توجه مدیران ارشد ملی دارد.

برای تسریع در فرایند توسعه به چند نکته باید توجه کرد نخست شناسایی طرح‌های مورد نیاز با توجه به ظرفیت‌های محلی و دوم تعیین دقیق اعتبار و همچنین برنامه زمان‌بندی برای پروژه و در نهایت بهره‌برداری در زمان تعیین‌شده. توجه به این نکات موجب می‌شود هیچ طرح توسعه‌ای، نیمه‌کاره نخواهد ماند.
استان گلستان ازجمله استان‌هایی است که طرح‌های بر زمین مانده و نیمه‌تمامِ بسیاری دارد که عموماً به دلیل بی‌توجهی به منابع اعتباری چند ده سال از آغاز آن گذشته و همچنان بلاتکلیف هستند. در این استان همچنین طرح‌های موردنیاز بسیاری وجود دارد که به دلیل مشکلاتی که در تأمین مالی آن وجود دارد، هنوز گامی در جهت اجرای این طرح‌ها برداشته نشده است.
روز گذشته رییس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی استان گلستان با اشاره به نیازهای اعتباری طرح‌های عمرانی استان گفت: برآوردها نشان می‌دهد برای تکمیل، تجهیز و اجرای پروژه‌های نیمه‌تمام و همچنین آغاز طرح‌های جدید، حدود ۱۲۰ هزار میلیارد تومان (۱۲۰ همت) اعتبار مورد نیاز است. قدرت‌الله عابدی گفت: بخشی از این رقم مربوط به اعتبارات پیش‌بینی شده در سال‌های گذشته برای پروژه‌های عمرانی و بخشی دیگر مربوط به منابع مورد نیاز برای تکمیل و بهره‌برداری از طرح‌هایی است که در سال‌های آینده باید تامین اعتبار شوند.
وی با تاکید بر استفاده از ظرفیت‌های بومی در اجرای طرح‌های عمرانی افزود: سیاست گلستان این است که در اجرای پروژه‌های استانی از توان پیمانکاران و مشاوران بومی استفاده شود و این رویکرد در پروژه‌های ملی نیز با جدیت دنبال می‌شود.
برای تأمین نیازهای توسعه‌ای استان گلستان لازم است اعتباراتی از منابع ملی تعیین شوند و با توجه به این‌که نمایندگان این ظرفیت را دارند که با وزیران و مدیران ارشد دولت، لابی و این اعتبارات را به سمت استان هدایت کنند، لازم است مدیران ارشد استان گلستان با اعضای مجمع نمایندگان استان بیشتر بنشینند و تعیین اعتبار از منابع ملی برای پروژه‌های نیمه‌تمام و همچنین طرح‌هایی که مورد نیاز مردم منطقه است را بررسی کنند.
لازم است یادآور شویم که جوانان استان گلستان و نیروی کار در این منطقه به اندازه‌ای زیاد و مراکز تولیدی و صنعتی به اندازه‌ای کم است که این جوانان ناچار هستند برای کار به استان‌های مجاور از مازندران و گیلان تا خراسان و سمنان بروند تا نان خانواده خود را تأمین کنند و این مهاجرت‌ها چه دائمی باشد یا تنها در فصول کار انجام شود، عواقب و تبعات عاطفی و خانوادگی بسیاری دارد.
نکته‌ای که رییس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی استان گلستان بر زبان آورد کاملاً روشن می‌کند که دلیل اصلی وجود طرح‌های نیمه‌تمام در این استان؛ فقدان منابع محلی و ضرورت تعریف اعتباراتی از منابع ملی است و اگر این همکاری و هم‌افزایی توسط مدیران دولتی و نمایندگان مجلس استان صورت نگیرد، آینده اقتصادی و اجتماعی گلستان بسیار نگران‌کننده خواهد بود.