سرویس سیاسی بسیاری از کارشناسان بر این باور هستند که شیعه به واسطه «مکتب عاشورا» و «باور به مهدویت و ظهور» جریانی پیشرونده است و هم توجه بارومندان دیگر مذاهب اسلام را به خود جلب میکند و هم برای بسیاری از شهروندان دهکده جهانی امروز جالب و بری آزادیخواهان دنیا جذاب است. ماجرای اربعین حسینی […]
سرویس سیاسی
بسیاری از کارشناسان بر این باور هستند که شیعه به واسطه «مکتب عاشورا» و «باور به مهدویت و ظهور» جریانی پیشرونده است و هم توجه بارومندان دیگر مذاهب اسلام را به خود جلب میکند و هم برای بسیاری از شهروندان دهکده جهانی امروز جالب و بری آزادیخواهان دنیا جذاب است.
ماجرای اربعین حسینی در این میان ماهیتی ویژه دارد به این اعتبار که یک پا در عاشورا و مکتب حسینی(ع) دارد از این منظر که درواقع چهلمین روز شهادت امام سوم شیعیان و یارانش در کربلا را روایتگری میکند و یک پای دیگر در ظهور حضرت صاحب امام عصر (عج) دارد از این منظر که در دنیای مدرن امروز توجه همه مردم جهان اعم از مسلمان و غیرمسلمان را به خود جلب کرده است و بارها شاهد بودیم رسانههای معتبر جهانی از این رویداد بزرگ، گزارش تهیه کردند و مهمتر از آن جوانان غیرمسلمان و مسیحی با دیدن آن و مطالعه تاریخ کربلا، شیفته آزادگی امام حسین(ع) شدند و در این آیین حضور پیدا کردند و دریافتند حسین بن علی(ع) سومین امام از یک ذریه پاک و معصوم است که دوازدهمین و آخرین آن مهدی(عج) نام دارد و هر سال نیز شاهد هستیم جوانان مسیحی که به اعتبار همین مراسم به دین اسلام مشرف و برادران اهل تسنن که به تشیع مشرف شدند. پیادهروی اربعین چندین قرن است که در کشور عراق، ایران و برخی کشورهای عرب منطقه رواج داشته و عاشقان امام حسین(ع) و مکتب عاشورا از مسیرهایی مشخص چند روز مانده به اربعین شهادت سید و سالار شهیدان، حرکت خود را به سمت کربلا آغاز میکردند تا در فردا روزی در بینالحرمین باشند.
در زمان صدام حسین دیکتاتور مستبد عراق که این مراسم ممنوع بود نیز بسیاری از عاشقان دست از این پیادهروی بر نمیداشتند و حتی جان خود را در این مسیر از دست دادند اما طی دو دهه اخیر دو اتفاق مهم افتاد که پیادهروی اربعین را به حرکتی جهانی تبدیل کرد.
نخست سقوط صدام حسین بود که در عراق دولت مستبد جای خود را به نظام سیاسی معقول و منطقی داد و از آن روز به بعد شاهد بودیم که سیلی از عاشقان حضرت اباعبدالله از عراق، ایران، افغانستان، پاکستان و کشورهای دیگری خود را به مسیرهای مشخصی میرسانند و اقیانوسی خروشان از جمعیت به سمت کربلای امام حسین(ع) به حرکت در میآیند و بهطور خودکار و بدون دخالت دولت عراق، شهروندان عراقی و ساکنان محلی هر چه دارند از خوراک و پوشاک و محل استراحت، در اختیار زائران قرار میدهند و شاهد انس و الفت عجیبی بین افرادی هستیم که هیچ شناختی از هم ندارند و حتی زبان هم را نمیفهمند و تنها وجه اشتراک آنان «حب حسین» است.
این مهمانان و میزبانان وظیفه خود را بلد هستند، میهمانان با پرچم و بیرق حسین(ع) و شهدای کربلا راه میروند و میزبانان تیمارداری و صحنههای شگرف از انسانیت و تدین را خلق میکنند.
دومین نکته طی دو دهه اخیر گسترش وسایل ارتباط جمعی است که موجب شد اخبار، تصاویر و همچنین اهداف این حرکت عظیم در جهان منتشر و توجه افراد دیگری از دیگر کشورها و ادیان را به این رویداد جمع کند و همچنین زمینهای باشد برای طرح نام آخرین بازمانده از امامان معصوم و موعود اُمَم و در نهایت بستری برای ترویج فرهنگ مهدویت.
این روز بزرگ را گرامی میداریم و برای همه افرادی که در این پیادهروی شرکت کردند آرزوی قبولی طاعات و همچنین دعا میکنیم کسانی که در راهپیمایی جاماندگان اربعین شرکت کردند، تا سال آینده چنین توفیقی پیدا کنند و در نهایت آرزو داریم روزی این پیادهروی با حضور حضرت صاحبالامر و الزمان(عج) با حضور میلیاردها انسان مشتاق و علاقهمند برگزار شود.
