جلسه کمیته برنامه‌ریزی و توسعه شهرستان ساری به ریاست فرماندار ساری و با حضور دو نماینده مرکز استان و سایر اعضا برگزار شد. در این جلسه «منصور علی زارعی» نماینده ساری ضمن گلایه از «جواد طالبی» گفت: شهردار مرکز استان راه برود می‌تواند درآمد ایجاد کند.
زارعی ضمن مخالفت با دعواهای بین شورا و شهرداری تأکید کرد: مسائل حاشیه‌ای را کنار بگذارید، اصلاً قابل قبول نیست که سراغ ماده صد برویم و منتظر باشیم چه کسی یک ساختمان غیرمجاز بسازد و ما جریمه بگیریم تازه در این مسیر هم بی‌عدالتی می‌شود و از برخی گرفته می‌شود و از برخی هم گرفته نمی‌شود.
نماینده ساری و میاندورود ادامه داد: شهردار شهری با جمعیت ۳۵۰ هزار نفر باید درآمد خود را خودش تأمین کند و اصلاً قابل قبول نیست که نتواند حقوق پرسنل خود را بدهد.
درخصوص این سخنان نماینده مرکز استان مازندران که قطعاً از سر دلسوزی گفته شده است چند نکته را لازم به طرح می‌دانیم:
نکته اول این‌که شهرداری ساری چند ماه است که حقوق رقمی حدود هفت هزار پرسنل خود را به صورت دو قسطه و بعضاً نیمه‌تمام -با حذف بخشی از اضافه‌کار ماهانه- واریز کرده است و در جریان استیضاح اخیر شهردار توسط شورا این موضوع، یکی از دلایل استیضاح «جواد طالبی» عنوان شد و بدیهی است موضوع به این سادگی که این نماینده مجلس با خود تصور می‌کند نیست و انسداد برخی منابع درآمدی شهرداری مرکز استان، بسیار جدی است و با این جناح‌بندی که در شورا صورت گرفت، تصور می‌شود هر چه که در زمان جلو برویم، مشکلات مالی شهرداری ساری پیچیده‌تر خواهد شد.
دوم این‌که نماینده محترم ساری و میاندورود در این زمینه باید به خطایی که برخی اعضای شورا داشته و دارند نیز اشاره کند، همان‌هایی که در زمان تبلیغات، خود را به مردم علامه و همه‌چیزدان نشان دادند تا از مردم رأی بستانند و ازجمله این‌که وعده دادند طرح و برنامه دارند که «منابع درآمدی شهرداری را افزایش خواهند داد» اما در همه یک‌سال حضور خود هیچ اقدامی نکردند و ریالی به این درآمد اضافه نکردند و این نقد به اعضای شورا هم وارد است که شعارهای فریبنده دادند و دروغ گفتند.
نکته سوم این است که مشکل ورشکستگی شهرداری‌ها به دلیل برخورداری از نیروی انسانی زیاد و درآمد کم در بسیاری از شهرها ازجمله ساری جدی است اما مشکلات ناشی از اقتصاد کلان و کاهش محسوس ساخت و ساز موجب شد نه از دست شهرداران و نه از دست شورا کاری برای افزایش درآمد بر نیاید اما سوال اینجاست که در چنین وضعیتی که همه بر یک کشتی سوار هستیم و مشکل مشابه داریم، چرا باید بر آتش اختلافات بدمیم و چرا نباید در کنار هم بنشینیم و با همکاری و هم‌افزایی، تلاش کنیم مشکلات را مدیریت کنیم ؟ مگر با عزل و استیضاح یک شهردار و آمدن شهردار جدید چه تغییری در افزایش درآمد شهر ایجاد خواهد شد مگر این‌که اعضای شورای شهر ساری مانند رشت خود را در چرخه نصب و استیضاح شهرداران متعدد، گرفتار کنند و دود چنین سیاستی نیز به چشم مردم خواهد رفت. چرا حاشیه در حوزه مدیریت شهری‌ از متن بیشتر است؟
نکته آخر استفاده از ظرفیت نمایندگان برای تدبیر این مشکل است. با توجه به این‌که استان مازندران و مرکز استان، توریست‌پذیر است و سالانه مسافران زیادی از امکانات و اقامت‌گاه‌های زیر نظر شهرداری‌ها استفاده می‌کنند، توقع داریم نمایندگان از منابع ملی، اعتبارات ویژه بگیرند و آن را به شهرداری برسانند تا هم بخشی از مطالبات پرسنل شهرداری پرداخت شود و هم پروژه‌های مهم برزمین مانده و طرح‌های عمران شهری دوباره به جریان افتد و همین کار به ارزش افزوده و ایجاد منابع درآمدی جدید کمک کند.