سرویس سیاسی خبرنگاران و فعالان رسانه در همه ۳۶۵ روزِ سال تلاش دارند اخبار مربوط به اتفاقات، دستاوردها و بعضاً نقد از نارساییها را پوشش دهند و شاهد هستیم حتی در روزهای تعطیل سال نیز این برنامه، تعطیل نمیشود و همین تلاش نشانه این حقیقت است که خبرنگاران با عشق، به آگاهی افکار عمومی عمق […]
سرویس سیاسی
خبرنگاران و فعالان رسانه در همه ۳۶۵ روزِ سال تلاش دارند اخبار مربوط به اتفاقات، دستاوردها و بعضاً نقد از نارساییها را پوشش دهند و شاهد هستیم حتی در روزهای تعطیل سال نیز این برنامه، تعطیل نمیشود و همین تلاش نشانه این حقیقت است که خبرنگاران با عشق، به آگاهی افکار عمومی عمق و جهت میدهند.
روز خبرنگار سال ۱۴۰۳ هم گذشت و بسیاری از مدیران ارشد استانی و شهرستانی که در طول سال همراه خبرنگاران هستند و نقد آنان را میشنوند، در این ایام نیز صادقانه تلاش کردند طی مراسمی از فعالان بیادعای حوزه رسانه قدردانی کنند و ما نیز تلاش خواهیم کرد در طول سال قدردان اقدام ارزشمند این دسته از مدیران باشیم اما برخی مدیران نیز با این روز و با فعالان رسانه مواجههای دوگانه و عاری از صداقت دارند.
مدیران دسته دوم کسانی هستند که در طی سال، سراغی از خبرنگاران نمیگیرند و حتی روی خوش به آنان نشان نمیدهند، نسبت به نقدها و انتقاداتی که طرح میکنند جبهه میگیرند و خبرنگاران منتقد را به برنامههای خود دعوت نمیکنند اما در این هفته پیام تبریکی صادر میکنند تا وانمود کنند که به این صنف ارادت دارند و تلاش آنان را میبینند.
روی سخن ما در این نوشتار با این دسته از مدیران است که روز خبرنگار نیز دست از نامردمی با فعالان رسانه برنمیدارند. این مدیران، خبرنگار را در حد «خبرنویس» و «کارگر خبری» میخواهند نه بیشتر. اگر خبرنگاری نگاهی تحلیلی و انتقادی به عملکرد و رویکرد آنان داشته باشد، روی تُرش میکنند و با تهدید به شکایت یا بایکوت کردن خبرنگار یا رسانه، تلافی و به بیان یکی از همین دسته مدیران، روی رسانه را کم میکنند.
همه این نگاههای غیرمنصفانه و اقدامات غیراخلاقی در شرایطی است که خبرنگار، برابر وظیفه خود عمل میکند و وظیفه خبرنگار تنها انتشار خبر و نقل دستاوردها نیست بلکه نقدِ عملکرد مدیران و همچنین انتقاد از برخی رویههای نادرست نیز بخشی از رسالت رسانه است.
یکی از تفاوتهای کار روابطعمومی دستگاههای اجرایی که بخشی از دستگاه هستند و تنها وظیفه آنان انتشار اخبار و تنظیم گزارشهای مثبت است، با رسانه در طرح نقد و انتقاد است. رسانه ابزاری صرفاً برای نشر اخبار نیست بلکه وظیفه دارد اخبار را ارزیابی و تحلیل کند و باید از دل این اخبار، دست به تحلیل بزند و بدیهی است در این ارزیابیها، نقد و انتقاد از برخی اقدامات یا مدیرانی با عملکرد ضعیف نیز اجتنابناپذیر است.
توقع ما این است که مدیران همانگونه که از تنظیم اخبار و نشر دستاوردها توسط رسانه، خوشحال میشوند باید از نقد و انتقاد که عموماً از سر دلسوزی است نیز خوشحال شوند و این را نیز به فال نیک بگیرند و از خبرنگاران منتقد به همان اندازه قدردانی کنند که از دیگر رسانهها، اما در عمل اینگونه نیست و برخی مدیران نگاهی حذفی به رسانههای منتقد دارند و هرچند در این ایام، از رسانهها قدردانی میکنند اما در بقیه ایام سال با بیتوجهی تلاش دارند آنان را به تعبیر خودشان سر جایشان بنشانند.
نکته آخر اینکه استاندار مازندران در مراسم شاخص استانی تجلیل از رسانهها که روز ۱۷ مرداد در آمل با حضور فعالان رسانه و مدیران و نمایندگان استان برگزار شد گفت: «نقدپذیری یکی از ویژگیهای حکمرانی امام علی(ع) بود» و ما نیز توقع داریم مدیران و نمایندگان نسبت به انتقادات مشفقانه رسانهها همین نگاه و نظر را داشته باشند.


























