سرویس سیاسی

وضعیت زباله در گیلان، مازندران و گلستان به شرایط حاد و غیرقابل برگشت رسیده است و بسیاری از منابع آب و خاک و همچنین هوا را آلوده کرده است و کاملاً واضح است که از دست مدیران، کاری ساخته نیست چون این افراد، زباله را جدی نمی‌گیرند و در دهه سوم از  هزاره سوم تصمیم دارند زباله را دپو و دفن کنند در حالی‌که برای شیرابه آن هیچ طرحی ندارند یا این‌که این طلای کثیف را بسوزانند.

بارها نوشتیم و هرگز توجه نکردند که مدیریت پسماند بدون قبول مسئولیت و مشارکت مردم، شهروندان، زنان و مردان ناممکن است و باید با آگاهی‌دادن به مردم، از آنان خواست تفکیک انواع زباله‌ها را در داخل منازل خود انجام و پس از آن‌که  هر کدام از آیتم‌ها را در بسته مناسب قرار دادند، بسته‌های تفکیک‌شده را تحویل مأموران شهرداری دهند.

اگر به این بخش توجه نداشته باشیم و اجازه دهیم زباله با همان وضعیت خوفناک، به داخل کامیونهای حول زباله منتقل شود، از این لحظه به بعد از دست کسی کاری ساخته نیست. شهرداران و دهیاران امکانی ندارند که زباله مخلوط را در جایی تفکیک کنند ضمن این‌که این کار تقریباً ناممکن است و اگر می‌بینیم زباله‌گردها این کار ارزشمند را انجام می‌دهند به این دلیل است که آنان قبل از انتقال زباله به داخل کامیون و عموماً از داخل گاری‌های شهری این کار را انجام میدهند که آن نیز تبعات بدی دارد. این روزها روستاها نیز مانند شهرها به محلی برای تولید بی‌رویه زباله تبدیل شد در شرایطی که دهیاران که مانند شهرداران در این زمینه مسئولیت مهمی دارند، کم‌ترین طرحی برای حل این مشکل ندارند و دورنمای روشنی برای این موضوع در دسترس نیست و  به‌نظر می‌رسد هر چه در زمان جلوتر می‌رویم اوضاع و آلودگی‌های محیطی ناشی از رهاسازی اقسام زباله در طبیعت بیشتر خواهد شد و به محیط‌زیست نیز آسیب فراوانی می‌رسد اما کاری از کسی ساخته نیست.   تردیدی نداریم که یکی از ابرچالش‌های سه استان مازندران، گیلان و گلستان زباله و پسماند است و اگر در کوتاه زمان برای آن اقدامی نشود، فردا بسیار دیر است. روز گذشته مدیرکل حفاظت محیط‌زیست استان گیلان در خبری عجیب گفت بیست شهردار در موضوع زباله با شکایت این دستگاه به محاکم قضایی  و ۱۹۱ دهیار نیز به کمیته انضباطی معرفی شدند، آماری که بسیار نگران‌کننده است و در متن خود این پیام را دارد که دهیاران و همچنین شهرداران که مسئولیت قانونی در این فقره دارند، کارها را بر زمین گذاشتند که در حال حاضر این تعداد از شهرداران و دهیاران به نهادهای ناظر و محاکم قضایی معرفی شدند. دهیاران و شهرداران دو نهاد مهم و مسئول در موضوع پسماند و زباله هستند اما گویا کسی از این دو نفر به وظایف قانونی خود تعهد و پایبندی ندارد.

امروز نام‌هایی چون سراوان در گیلان، انجیلسی، عمارت و  پشتکوه در مازندران و آزادشهر و آق‌قلا بوی زباله می‌دهند و دورنمای روشن مدیران نیز ایجاد و فعالیت زباله‌سوز و ایجاد لندفیل است و نه چیز دیگر.

لازم است در این زمینه به توصیه بسیاری از بزرگان و کارشناسان عمل کنیم و مدیریت پسماند را با مشارکت مردم  انجام دهیم نه در پشت اتاق‌های دربسته.