مائده مطهری زاده
در گوشه و کنارِ خیابان میایستند و گاه حتی تا وسطِ خیابان هم میآیند و با این کار، هم مزاحمِ ماشینهای عبوری میشوند و هم جان خود را به خطر میاندازند، با تابلوهای کوچکی در دست که روی آنها نوشته: ویلا، سوئیت!
آنقدر تعدادشان زیاد است که نمیتوان آمار دقیقی از آنها ارائه داد.
بیشتر هم در شهرهای شمالی ایران دیده میشوند و سیمایِ گردشگری شهرها را بهم ریختهاند.
سالهاست مسوولان مختلف، در خصوص عدم تناسبِ این شغل با دیگر مشاغلِ استانداردِ گردشگری دادِ سخن داده و آن را مایه خراب شدنِ بازارِ گردشگری سالم در استان دانستهاند ولی متاسفانه این حرفها و سخنها راه به جایی نبرده و همچنان بازارِ تابلو بدستان گرم و پررونق است. همین دو روز گذشته بود که استاندار مازندران، در هفدهمین سفر شهرستانی خود به کلاردشت، گفت: تابلو بهدستی و اجاره دادن خانه در مازندران نامش توسعه گردشگری نیست.
ما هم با استاندار محترم مازندران موافقیم و همچنین اضافه میکنیم که با چادرخوابی در پارکهای استان هم مخالفیم زیرا چهره گردشگری استان را مخدوش میکند و این در حالی است که در کلانشهرهایی نظیرِ اصفهان و مشهد، اساسا چادرخوابی در پارکهای شهر ممنوع بوده و نهایتا پارکهایی در حاشیه شهرها وجود دارد که مسافران بتوانند چادرهای خود را در آنجا برپا کنند.
فقط کافی است در ایام پیک مسافرتها، سفری به مراکز دیگر استانها به ویژه شهرهای بزرگ ایران، داشته باشیم تا ببینیم تفاوتِ سیمای گردشگری بین مازندران با آن شهرها از کجا تا کجاست!
دومین استان پرتردد کشور در گردشگری حائز چه رتبهای است؟
همین روز گذشته رئیس اداره مدیریت راههای اداره کل راهداری و حمل و نقل جادهای مازندران اعلام کرد: مازندران با بیش از ۴۲۳ میلیون تردد در رتبه دومین استان پرتردد کشور قرار گرفته است. محسن هاشمی اضافه کرد: برابر آمار به دست آمده از ابتدای امسال تا پایان مهر بیش از ۴۲۳ میلیون تردد از انواع وسایل نقلیه در محورهای مازندران به ثبت رسید که رتبه دوم استان پرتردد کشور قرار گرفته است. وی ادامه داد: بررسی تردد ساعتی وسایل نقلیه طی مهر ماه امسال در استان مازندران، نشان میدهد پرترددترین ساعت روز به طور معمول بین ساعت ۱۶ تا ۱۸ اتفاق میافتد و ساعت ۱۶ تا ۱۸ میانگین تردد ساعتی حدود ۱۱۸ هزار وسیله نقلیه دارای فراوانی بیشتری دربین ساعات پرتردد در آن ماه بوده است. هاشمی ادامه داد: با توجه به اینکه میانگین تردد ساعتی طی این مدت حدود ۱۱۸ هزار تردد بوده، بنابرین در ساعت اوج میزان تردد در حدود ۵۲ درصد بیشتر از میانگین تردد ساعتی در مدت مذکور بوده است.
آمار عجیب مسافرت به مازندران!
روح الله سلگی جانشین استاندار در ستاد خدمات سفر مازندران هم در آخرین روزهای شهریورماه امسال، از ثبتِ آمار عجیب مسافرتها به استان گفت و افزود: از ابتدای تابستان تاکنون حدود ۳۶میلیون نفر شب مسافر در مازندران اقامت داشتند که این آمار با احتسابِ سفرهای نوروزی و ایام تعطیل در ۶ ماهه نخست امسال تا ۷۱میلیون و ۷۲۵هزار و ۶۲۰ نفرشب اقامت هم افزایش مییابد. اما سوال ما از مسوولان ذیربط استانی آن است که عایدیِ فعالان و تلاشگران حوزه وسیعِ گردشگری از این میزان اقامت و تردد چقدر بوده است؟!
رتبه (نمره) گردشگری مازندران با این حجمِ بالای سفرها دقیقا چند است؟ قطعا مسوولان محترم استان به خوبی میدانند ارائه آمار ثبت تردد و اقامت در مازندران، به تنهایی مایه افتخار و مباهات نیست، بلکه مهم، میزانِ بهرهمندی استان از عوائد و برکاتِ این مسافرتهاست.
در سالهای اخیر ۳۴۲ واحد بومگردی در روستاهای مازندران راه اندازی و فعال شده است
سرپرست اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی مازندران هم طی روزهای اخیر از تبدیلِ روستاهای مقصد گردشگری استان به مناطق بومگردی خبر داد و گفت: هر سرمایه گذار که علاقه مند به سرمایه گذاری در بومگردی در این روستاها هستند این اداره کل حمایت های لازم را برای پیشبرد امور آنان انجام خواهد داد.
بنا به اعلام اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری بیشتر از ۲۵ درصد مسافرانی که به این استان می آیند در روستاها اقامت می کنند. در سالهای اخیر ۳۴۲ واحد بوم گردی در روستاهای مازندران راه اندازی و فعال شده که این میزان به گفته مسوولان امر با توجه به تعدد روستاها اندک است.
عطر خوش زندگی را به خانههای تاریخی مازندران بازگردانید
اینکه در سالهای اخیر بومگردی در روستاهای استان مازندران، تا این اندازه رشد و رونق داشته مایه خوشحالی و خرسندی است، اما حلقه مفقوده آن را باید در شهرهای استان جستجو کرد؛ در میانِ خانههای میراثی ارزشمندی که این سالها جولانگاهِ معتادان، حیوانات (موش و سگ و گربه) و اشباح شدهاند! خانههایی که هویت و شناسنامه شهرهای استان هستند اما در اوجِ گمنامی یک به یک در نوبتِ نابودی قرار گرفتهاند. به واقع نمیشود برای این خانههای تاریخی و میراثی آستینِ همت بالا زد؟
ما نپرسیده نیک میدانیم که مسوولان میراث فرهنگی استان خواهند گفت: اعتبار و بودجه دولتی برای بازسازی و مرمت این خانهها وجود ندارد و دست ما خالی ست و به همین خاطر، پاسخِ ما از قبل آماده است. قرار نیست میراث فرهنگی استان زحمتِ بازسازی و تعمیر این خانهها را به دوش بکشد، فقط کافی ست با محفوظ داشتنِ نقشِ نظارتی خود، راه را برای سرمایه گذاران مشتاق بخش گردشگری هموار کند تا آنها سرمایههای خود را به جایِ خرج کردن جهتِ ایجاد و تاسیس مراکز تفریحی و توریستی گران قیمت و اقامتگاهها و ویلاهای اعیانی، در مسیرِ احیای این خانههای تاریخی هدایت کنند، تا علاوه بر بهرهمندی از عایداتِ مالی اقامتِ گردشگران در خانهها، عطرِ خوشِ زندگی بار دیگر در این منازلِ نیمه جان شهری بپیچد و ارواحِ صاحبانِ اصلی خانهها نیز شاد و خرسند شود؛ آنچنانکه در شهرهای کویری ایران نظیرِ اصفهان و کاشان، با بازسازی و احیا و مرمت خانههای تاریخی و تبدیل آنها به هاستل و بوتیک هتل اتفاق افتاده است. آری. آنطور که استاندار مازندران گفتهاند، تابلو بهدستی و اجاره دادن خانه در مازندران نامش توسعه گردشگری نیست، اما احیایِ خانههای تاریخی و میراثی شهرهای استان و اضافه کردنِ آن به سبدِ اماکنِ اقامتی و گردشگری مازندران، عین ثواب است.
