سرویس سیاسی
حوزه انتخابیه «آمل و لاریجان» از ۹ حوزه انتخابیه در استان مازندران با وجود اینکه تنها یک نماینده بر کرسی سبز مجلس دارد اما حوزهای کلیدی است به این خاطر که شهر آمل، یک شهر کلیدی است.
ساری را مرکز سیاسی استان مازندران، میدانند اما آمل مرکز اقتصادی و تجاری این استان است و بخش اعظمی از تولید، تجارت و سهم چشمگیری از اقتصاد مازندران، مستقیم یا غیرمستقیم به این شهر پیوند خورده است و بدیهی است نتیجه انتخابات در این حوزه انتخابیه مهم باشد.
در این حوزه افراد زیادی نامنویسی کردند و ۴۸ نفر موفق شدند تأیید صلاحیت خود را از شورای نگهبان دریافت کنند و این روزها مانند همه حوزههای انتخابیه، رقابت در جریان است و هر کدام از نامزدها، تلاش دارد آخرین برگهای خود را در این ماراتن بزرگ سیاسی، رو کند. در این حوزه نیز مانند همه حوزهها، رقابت اصلی بین چند تن برقرار است و بقیه نامزدها ضمن اینکه ممکن است تجربیات ارزشمندی در حوزههایی که کار کردند، داشته باشند اما محبوبیت و اشتهار لازم را ندارند و احتمال رأیآوری آنان بالا نیست.
«رضا حاجیپور» نمایش عملکرد ضعیف در چهار سال!
یکی از نامزدهایی که طرفداران خود را مثل قبل ندارد «رضا حاجیپور» نماینده فعلی مردم آمل و لاریجان در مجلس است که تا امروز چندین بار نامزد انتخابات شد و در نهایت در روز دوم اسفند ۱۳۹۸ موفق شد نمایندگی مردم شریف آمل و لاریجان را به دست بیاورد که به قول شهروندان آمل که به وی رأی دادند، کاش همان یک بار نیز به وی اعتماد نکرده بودند.
رضا حاجیپور طی چهار سالی که بر کرسی سبز «خانه ملت» نشست هیچ کار شایسته و خدمت ماندگاری برای مردم و در جهت منافع شهر انجام نداد و امروز در تبلیغات و سخنرانیهای خود ادعا میکند که برای به نتیجه رساندن کارهای نیمهتمام خود، باید اعتماد مجدد مردم را جلب کند اما هرگز یکبار صادقانه به موکلان خود توضیح نداد منظور وی کدام طرح و کدام برنامه نیمهتمام است و آیا وی باز قصد دارد در کار مدیران دستگاههای اجرایی خلل ایجاد کند و با مداخله در کار قوه مجریه، اصل ۵۷ قانون اساسی را زیر پای بگذارد، برابر آنچه در میان مردم گفته میشود؟
آیا نباید برای موکلان خود توضیح دهد که چرا توسط شورای محترم نگهبان رد صلاحیت شد و چگونه و با ارائه چه مدرکی موفق شد تأیید صلاحیت خود را بگیرد؟ آیا موکلان و حتی مردم شریفی که در دوره قبل به وی رأی ندادند، حق ندارند پاسخ این چراها را بدانند؟ آنچه که رضا حاجیپور نشان داد نمایش ضعف و ناکارآمدی آن هم در یک موضوع و چند طرح که در یک دوره چهار ساله حضور در «خانه ملت» بود و امروز مردم آمل با کدام انگیزه باید به وی رأی دهند.
«سید حسین حسینی»؛ نامزدی در حوزه انتخابیه اشتباهی!
از دیگر نامزدهایی که موفق شد توجه بخشی از مردم آمل را به خود جلب کند، سید حسین حسینی است نامزدی با تحصیلات در رشته علوم سیاسی و روابط بینالملل و سابقه کار در مجلس اما اصالتی غیرآملی که این روزها بدجوری روی مُخ آملیها است. البته همه ما فرزندان ایران هستیم و نگاهی تبعیضآمیز نسبت به هیچ شهر و روستایی نداریم اما سوالی که در میان افکار عمومی آمل، بهویژه جوانان مطرح است این است که چرا سهم آملیها از کرسی مدیریت در شهر خودشان، پایین و چرا سهم اهالی شهر نور در این کرسیها زیاد است؟
آمل هم ظرفیت اقتصادی بالایی دارد و هم ظرفیت نیروی انسانی خوبی اما سوال مردم این است که چه زمانی و در کجا این نیروها باید به کار گرفته شوند و چرا حتی برای کرسیهای مدیریتی شهر آمل نیز اصراری وجود دارد که از نیروهای غیرآملی استفاده شود و همین سوالات بیجواب موجب شد مردم به فردی که اصالتی غیرآملی دارد، رأی ندهند.
«یحیی یوسفپور»؛ ۲۵ سال سابقه بیکیفیت!
یحیی یوسفپور نامزد دیگر این حوزه انتخابیه است که موفق شد کمپین خوبی را برای خود بسازد اما همچنان سوال و ابهام در مورد این نامزد نیز بسیار است. وی که در سوابق خود ۲۵ سال کار و فرمانداری محمودآباد و قائمشهر را دارد و اتفاقاً خیلی به این سوابق مینازد لازم است دو نکته را برای افکار عمومی تبیین کند. نخست اینکه در این ۲۵ سال سابقه چه طرح ماندگار و کار بزرگی برای مردم آمل انجام داده یا در همان شهرهایی که مسئولیت و مدیریت داشت، دقیقاً چه اقدامی کرد که امروز شهروندان آن مناطق، برای موفقیتش در انتخابات دعا کنند؟! دوم اینکه برابر کدام منطق علّی و معلولی، میتوان بین فرماندار عادی بودن و موفقیت در جایگاه یک نماینده ربط و رابطهای یافت که وی بر این موضوع تمرکز کرده است؟
بهروز عیسیزاده»؛ نامزدی با طعم و رنگ لیست!
نامزد بعدی کسی است که در لیست اصولگرایان شورای ائتلاف قرار گرفت، همان شورایی که هر چهار سال دو جلسه میگیرد تا نامزد موردنظر خود را به مردم معرفی کند آن هم در شرایطی که طی چهارسال، نسبت به کم و کاستی و کوتاهی افرادی که در لیست قرار داد، هیچ توضیحی نمیدهد و مواردی پیش آمد که نامزد لیست این شورا، در انتخابات بعدی رد صلاحیت شد و این شورا در این زمینه نیز به افکار عمومی توضیحی نداد که چرا و برابر کدام شاخصهها، فردی را در لیست گنجاند که پس از چهار سال نمایندگی، از سوی شورای نگهبان فاقد صلاحیت دانسته شد. البته عیسیزاده به برکت قرار گرفتن در لیست و همچنین برخی حمایتهای پنهان، واجد آرای قابل توجهی خواهد شد اما روشن نیست که بتواند موفق به کسب حداکثر آرا شود و به خانه ملت راه یابد هرچند حتی اگر راه یافت نیز روشن نیست با کدام برنامه، چه اقداماتی قرار است به نفع مردم انجام دهد.
«کریم شکری»؛ نامزدی با گفتمان مشخص!
البته نتیجه نهایی انتخابات در روز جمعه ۱۱ اسفند و با اراده مردم، رقم خواهد خورد و احتمالاً در ساعات اولیه صبح روز شنبه، ۱۲ اسفند رسماً از سوی ستاد انتخابات اعلام خواهد شد و هر کسی که مردم برگزینند، برای همه نماینده قانونی مردم است اما هر چهار نامزد پیشتاز آمل که در سطور پیشین به نام آنان اشاره رفت، در یک نکته، اشتراک دارند و آن این است که فاقد گفتمان مشخص هستند و کسی که فاقد گفتمان باشد، قطعاً برنامهای برای شناسایی اولویتها و تدبیر مشکلات ندارد و در این میان «کریم شکری» برای خود پدیدهای است و گفتمانی دارد، گفتمانی با محوریت حفظ ارزشها و تغییر به نفع مردم. شکری بیش از سی سال در حوزههای مختلف آب، کشاورزی، انرژی و حوزه ساخت و ساز و عمران کار کرد و تجربه اندوخت و سابقه مدیریت درخشانی دارد. این کاندیدای مجلس شورای اسلامی همچنین، شهر آمل را مثل کف دست خود میشناسد و با عمده مشکلات این شهر در حوزههای مختلف کشاورزی، آب، صنعت و نیروی انسانی از نزدیک مواجهه داشته است.
چهار نامزد پیشین با خود در این اندیشه هستند که پیشتازند و طی هفتههای اخیر علاوه بر تبلیغات، همچنین به همدیگر حمله کردند اما در این میان «کریم شکری» در حوزه امن خود حضور دارد و با آرامش، به پیش میرود. یکی از برجستگیهای کمپین تبلیغاتی «کریم شکری»، تبلیغات چهره به چهره و کار انتخاباتی حرفهای است و این نکته مهم که برای همه مشکلات اصلی و عمده آمل اعم از زباله، آب، کشاورزی و صنعت برنامه دارد و موفق شد اعتماد و نظر بسیاری از جوانان و شهروندان را به خود جلب کند. از نکات مهم دیگری که در سخنان کریم شکری بارها مطرح شد و نظر جوانان را به خود جلب کرد این بود که برنامه منسجمی برای کادرسازی در آمل دارد و عزم خود را جزم کرده تا سهم آملیها از کرسیهای مدیریتی را هم در آمل، هم در استان و هم در سطح ملی ارتقا دهد و باید تا ۱۱ اسفند صبر کنیم تا ببینیم مردم چه تصمیمی خواهند گرفت. همچنین کریم شکری تنها نامزدی بود که درخصوص کشاورزی و برنج، نکات مهمی را طرح کرد که مورد توجه ویژه مردم قرار گرفت و تأکید کرد درصورت انتخاب شدن، موضوع استقرار اتاق بازرگانی مستقل که از مطالبات جدی تولیدکنندگان، سرمایهگذاران و تجار آملی است را بهعنوان نخستین برنامههای خود در مجلس در دست میگیرد. آیا روز جمعه آملیها به گفتمان جدید و راهبردی رای می دهند یا زر و زور بر گفتمان غلبه میکند.
