نسل من هرگاه کتابی را می‌بیند و پای به کتاب‌خانه‌ای می‌گذارد ناخودآگاه شعر «من یار مهربانم/ دانا و خوش‌بیانم/ گویم سخن فراوان/ با آن‌که بی‌زبانم/ پندت دهم فراوان/ من یارِ پنددانم/ من دوستی هنرمند/ باسود و بی‌زیانم/ از من مباش غافل/ من یار مهربانم» را به‌خاطر می‌آورد که در کلاس دوم و سوم ابتدایی، به‌صورت هماهنگ با هم‌شاگردی‌ها می‌خواندیم و چه حس خوبی از این شعر مرحوم «عباس یمینی شریف» می‌گرفتیم.

امروز برای ما روشن نیست که در آتش کدام گناهمان می‌سوزیم که کودکان مقطع ابتدایی کتاب را «یار مهربان» خود نمی‌دانند و حتی او را دوست نمی‌دارند و ترجیح می‌دهند به گوشی خود، چشم و دل بسپارند گویا که برای یار مهربان، هوو آورده باشند و به کتاب بی‌محلی می‌کنند.
اگر این موضوع که سرانه مطالعه در بین جامعه ایرانی و همچنین در استان مازندران، گیلان و گلستان بسیار پایین است، اشاره به مطالعه آزاد و غیرموظف دارد، امروز دانش‌آموزان و دانشجویان ما کتاب‌های موظف و درس‌های روزانه خود را نیز نمی‌خوانند. اُفت نمرات آزمون‌های نهایی مدارس و همچنین برخی آزمون‌های جهانی مانند «تیمز» و «پرلز» طی سال‌های اخیر همه تأییدی بر این است که امروز یار مهربان تنها است.
از روز گذشته ۲۵ آبان تا پایان این ماه برابر تقویم مناسبت‌های جمهوری اسلامی ایران، هفته «کتاب و کتاب‌خوانی» نام‌گذاری شد و برابر یک قانون نانوشته، مدیرکل کتابخانه‌های استان در این هفته یک نشست خبری برگزار می‌کند تا گزارشی از برنامه‌های تخصصی دستگاه تحت مدیریت خود ارائه کند.
همچنین برخی دستگاه‌های فرهنگی چون کانون پرورش فکری کودک و نوجوان، آموزش و پرورش، فرهنگ و ارشاد اسلامی و همچنین معاونت فرهنگی شهرداری‌ها برنامه‌هایی به همین مناسبت برگزار می‌کنند که البته همه این برنامه‌ها، ارزشمند است و لازم است قوی‌تر از گذشته برگزار شود.
یکی از برنامه‌هایی که در این هفته برگزار می‌شود، نمایشگاه کتاب است که طی سال‌های اخیر غرفه‌داران از فروش پایین آن نیز گلایه‌مند بودند و این موضوع قطعاً به قیمت بالای کتاب مربوط است که خارج از توان خانوارها است.
امروز بسیاری از افراد کتاب‌خوان نیز توانِ خرید کتاب‌هایی که علاقه دارند را ندارند و روشن است که یکی از مواردی که بر کاهش نرخ مطالعه اثرگذار است، همین گرانی کاغذ و کتاب است اما این موضوع، ریشه‌های اجتماعی و فرهنگی نیز دارد و لازم است به آن پرداخت.
یکی دیگر از مواردی که در این هفته لازم است مورد پیگیری مجدانه مدیران حوزه فرهنگ باشد، تکمیل کتاب‌خانه عمومی مرکز استان است، طرحی که حدود دو دهه از آغاز آن سپری شده است و همچنان در شمار طرح‌های نیمه‌تمام ساری در نظر گرفته می‌شود.
برای شهری با پیشینه فرهنگی ساری با شمار بالایی از فرهیختگان حوزه فرهنگ، شایسته نیست چنین طرحی سال‌ها مورد بی‌مهری قرار بگیرد و تکمیل و افتتاح آن همچنان در ابهام قرار داشته باشد.
برای تشویق شهروندان به مطالعه مستمر و افزایش نرخ کتاب‌خوانی هم به کار فرهنگی نیاز است و هم اقتصادی و مدیران دولتی به تنهایی از پسِ این مهم بر نمی‌آیند و ضرورت دارد خانواده‌ها نیز در تشویق فرزندان خود به مطالعه، گام‌های عملی بردارند.
این هفته فرصت خوبی است تا برخی فعالان فرهنگی و همچنین مدیران این بخش در مدارس حاضر شوند و با دانش‌آموزان هر سه مقطع گفت‌وگو کنند و دلایل کم‌توجهی آنان به کتاب و شیفتگی آنان به گوشی‌های هوشمند و شبکه‌های اجتماعی را جویا شوند.
همچنین لازم است کتاب‌های صوتی و همچنین خلاصه داستان‌های مناسب را در اختیار گروه‌های سنی مختلف قرار داد تا از طریق گوشی‌های هوشمند خود ارتباط خود را با کتاب حفظ کنند.