یکی از مهمترین نگرانیهایی که همزمان با آغاز فصل گرم سال ذهن و دلِ مسوولان را مشغول میکند، افزایش تعدادِ غریق در سواحل دریای مازندران است؛ مسالهای که تاحدودی با افزایشِ تعدادِ نجات غریق در سواحل قابل حل است. جمعیت هلال احمر مازندران به عنوان مسئول پیشگیری از کاهش غریق در دریای خزر اعلام کرده […]
یکی از مهمترین نگرانیهایی که همزمان با آغاز فصل گرم سال ذهن و دلِ مسوولان را مشغول میکند، افزایش تعدادِ غریق در سواحل دریای مازندران است؛ مسالهای که تاحدودی با افزایشِ تعدادِ نجات غریق در سواحل
قابل حل است.
جمعیت هلال احمر مازندران به عنوان مسئول پیشگیری از کاهش غریق در دریای خزر اعلام کرده بود در سالهای قبل حدود ۹۳۰ امدادگر ناجی غریق در سواحل دریا حضور داشتند که با توجه به افزایش تعداد نقاط حادثه خیز، یک هزار و ۵۰۰ ناجی غریق تابستان امسال در نوار ساحلی دریای خزر مستقر میشوند
در ارزیابیهای سالهای قبل تعداد نقاط حادثه خیز در سواحل دریا یک هزار و ۲۰۰ نقطه بود که با بررسی جدید این نقاط به بیش از یک هزار و ۵۰۰ نقطه افزایش یافته است. مازندران ۱۵ شهرستان ساحلی دارد که محمود آباد با ۳۰ کیلومتر ساحل آزاد و بیش از ۱۲۰ راه دسترسی دارای ۱۶ طرح، بابلسر با ۲۷ کیلومتر نوار ساحلی که ۱۳ کیلومتر آن قابلیت شنا کردن دارند از شاخصترین شهرستانهای استان در اجرای این طرح هستند. طرح سالمسازی دریا که از سال ۱۳۹۲ با هدف کاهش غریق در آبهای ساحلی مازندران آغاز شد همه ساله از اوایل خرداد آغاز میشود و تا پایان شهریور ادامه دارد. بر اساس آمار هیات نجات غریق و غواصی مازندران ۹۱ نفر از ابتدای خرداد تا پایان شهریوماه پارسال در دریای خزر غرق شده بودند و ناجیان غریق مستقر در آبهای ساحلی مازندران در همین مدت جان هزار و ۲۵۳ نفر را از مرگ در دریا نجات دادند. اکنون طی گزارشهای رسیده از سواحل مازندران، از ابتدای خردادماه تاکنون خوشبختانه هیچ غریقی نداشتهایم. رییس هیات نجات غریق و غواصی مازندران در آماری به این موضوع اذعان کرده و میگوید در مدت اجرای طرح دریا از ابتدای خرداد تاکنون هیچ فردی در آبهای ساحلی مازندران به دلیل شنا جان خود را از دست نداده و ناجیان مستقر در سواحل استان از آغاز این طرح تاکنون در سال جاری جان ۱۴۷ نفر را از مرگ نجات دادند که ۲۴ نفر آنها خانم بودند. سواحل و دریای خزر در مجاورت مازندران همواره یکی از حادثه خیزترین آبهای کشور محسوب میشود که هر ساله صدها مسافر و بومی را به کام مرگ میکشاند. عمق متغیر، وجود گردابهای زیرسطحی، ساخت و سازهای چندین دهه پیش در زمان پسروی دریا، ورود رودخانهها و ایجاد جریانات کششی هرکدام باعث شده تا سواحل مازندران میزبان غرقیهای بی شماری باشد که اغلب بی توجه به هشدارها هستند. تداوم حادثه خیزی سواحل مازندران که با بی توجهی و سهل انگاری شناگران همراه است سبب شد تا از سال ۱۳۹۱ پروژهای با عنوان «طرح سالمسازی دریا» با هدف کاهش غرق شدگان از طریق استقرار ناجیان غریق در مناطق حادثه خیز دریا، همراه با ارائه خدمات برای گردشگران در سواحل مازندران
اجرا شود.
موازی کاریهای بی ثمر
سالهای اخیر گزارشات متعددی از رسانههای مختلف استان مازندران و حتی رسانههای سطح ملی در بررسی نواقص و مشکلات طرح دریا منتشر شد که البته تا به امروز راه به جایی نبرد. تمامی این گزارشات یک نقطه مشترک را فریاد میزنند و آن هم فقدان متولی رسمی، متمرکز و واحد برای اجرای طرح دریا یا سالمسازی دریا است. بیش از ۱۵ دستگاه اجرایی و دولتی در اجرای طرح سالمسازی دریا مشارکت دارند و دیگر نیازی به توضیح نیست که چرا این طرح نتوانسته موفق عمل کند. همین چند پارگی و موازی کاری به همراه مسئولیت ناپذیری نهادهای دخیل باعث شده است که طرح سالمسازی دریا از استقرار نصف و نیمه ناجیان غریق در برخی مناطق ساحلی پا را فراتر نگذارد.
از سوی دیگر مسوولان طی سالهای گذشته همواره موفقیت طرح دریا را در کاهش مرگ و میر و غرق شدگان تبلیغ کردند، درحالی که هدف این طرح همان طور که گفته شد بسیار وسیع تر است و نظرسنجیهای رسمی نیز عدم استقبال از آن را حکایت میکند.
معاون سیاسی، امنیتی و اجتماعی استاندار مازندران نیز با اشاره به عزم قاطع دولت در ساماندهی سواحل دریای خزر گفت: طرحهای دریا در مازندران پنج ساله به بخش خصوصی واگذار میشود. روح الله سلگی در جلسه اخیر ستاد ساماندهی سواحل دریای مازندران افزود: پیمانکاران واجد شرایط بخش خصوصی مسوولیت امور فرهنگی و تامین زیرساخت طرحهای دریا را به عهده خواهند داشت. وی همچنین بر اعمال مدیریت یکپارچه فرهنگی در سواحل دریای خزر تاکید کرد و ادامه داد: تمامی پلاژداران و صاحبان شهرکهای خصوصی در سواحل باید مسوولیت اجرای طرحهای فرهنگی و مدیریتی در حوزه مسئولیت خود را بپذیرند. معاون سیاسی، امنیتی و اجتماعی استاندار مازندران از رایزنی استاندار با وزارت کشور برای تامین اعتبارات طرحهای دریا خبر داد و افزود: با هماهنگی سازمان اجتماعی وزارت کشور حدود ۱۲۰ میلیارد تومان اعتبار امسال برای ساماندهی سواحل دریا به مازندران اختصاص مییابد. وی با تاکید بر هماهنگی و جدیت دستگاههای مسوول در زمینه تامین نجات غریق و امنیت گردشگران در مناطق ساحلیی گفت: امسال یک هزار و ۳۰۰ ناجی غریق در سواحل دریای مازندران مستقر شدند. سلگی با اشاره به مشکلات ناشی از کنترل شنا در طول نوار ساحلی ۴۳۸ کیلومتری مازندران افزود: امسال با هماهنگی فرمانداران در مناطق ممنوعه شنا تابلوهای هشدار دهنده نصب خواهد شد. وی با اشاره به وجود ۱۶۰ تفرجگاه رسمی در سواحل مازندران افزود: جولان خودروهای مسافران در سواحل ممنوع است و فرمانداران با همکاری نیروی انتظامی در این زمینه مسوولیت دارند.
افزایش تعداد ناجیان غریق به ۳ هزار نفر
رئیس هیات نجات غریق مازندران نیز طی روزهای گذشته با اشاره به اجرای طرح سالمسازی دریا گفت: برای این منظور پایش اولیه شناسایی نقاط حادثه خیز سواحل انجام شد و با افزایش ۱۴۵ نقطه تعداد نقاط حادثه خیز به ۵۲۰ نقطه افزایش یافته است.
نقی کریمیان اظهار کرد: تا پیش از این و سالهای قبل تعداد نقاط حادثه خیز سواحل دریا در مازندران ۳۷۵ نقطه بود که با انجام پایش با حضور کارشناسان شهرستانی، استانی و دستگاه موقعیتیاب نقاط جدیدتری شناسایی شده است. وی ادامه داد: این افزایش نقاط حادثه خیز سواحل دریا در مازندران ناشی از عواملی همچون عقب نشینی دریا و آزادسازیهای اخیر سواحل ایجاد شده است. رئیس هیات نجات غریق مازندران در تعریف اینکه نقاط حادثهخیز شامل چه بخشهایی میشود گفت: مناطق دارای ورودی و دسترسی افراد به ساحل و اینکه آنها میتوانند به سادگی به دریا بروند جزو نقاط حادثهخیز به شمار میروند که اغلب در کنترل مدیریت طرح سالمسازی دریا قرار نداشته و ناجیان غریق در آنها حضور ندارند. وی یادآور شد: مشاهدات و گزارشهای چند سال اخیر نشان میدهد که غالب غرق شدن افراد در مناطق ناشناخته که در طرح دریا و سالمسازی دریا قرار نداشته، رخ داد. به گفته کریمیان در پایش جدید سعی شده تا تمامی این نقاط شناسایی و جزو مناطق حادثهخیز قرار گیرد تا ناجیان غریق در این مناطق حضور یابند، نقاط دنج و سنگچین بنادر نیز به عنوان نقاط پرخطر و امکان غرق شدن شناخته شد. وی اضافه کرد: با این اوصاف و افزایش تعداد نقاط حادثه خیز در سواحل دریا در مازندران امسال تعداد ناجیان غریق در سواحل مازندران از یک هزار و ۵۰۰ نفر به بیش از سه هزار نفر افزایش مییابد.
دستهای خالی
مدیرعامل جمعیت هلال احمر مازندران نیز در همین راستا با اشاره به آغاز اجرای طرح دریا در سواحل این استان از کمبود امکانات و تجهیزات مورد نیاز ناجیان غریق و امدادگران این نهاد برای کمک و خدمات رسانی به حادثه دیدگان گلایه کرد. غلامعلی فخاری با اشاره به ابلاغ استاندار مبنی بر انتخاب جمعیت هلال احمر به عنوان مسوول پیشگیری از کاهش غریق در دریای مازندرانی خزر افزود: اول تیرماه زمان آغاز طرح دریا در سواحل این استان است که نیروهای امدادگران و ناجیان غریق در نقاط مشخص شده حضور دارند تا از ورود افراد به مناطق ممنوعه شنا جلوگیری کنند و یا غریقهای احتمالی را از دریا نجات دهند. وی ادامه داد: انجام عملیات بازدید و نجات غریق در دریا به امکانات و تجهیزات ویژه خود نیاز دارد که جت اسکی و آمبولانس از جمله این ملزومات است که جمعیت هلال احمر مازندران در این بخش با کمبودهایی مواجه است که عدم رفع آن در زمان اجرای طرح میتواند در روند عملیات امدادی تاثیر گذارد. مدیرعامل جمعیت هلال احمر مازندران گفت: هرچند رایزنیهایی برای تحویل ۱۰ دستگاه آمبولانس از استانهای همجوار انجام شده است اما تا زمان در اختیار دادن این تجهیزات و تامین دیگر تجهیزات مورد نیاز، مازندران با کمبودهای این بخش مواجه است. وی با اشاره به اینکه تعداد نقاط حادثه خیز سواحل دریا در مازندران افزایش یافته است، افزود: با توجه به اقدام دولت سیزدهم در آزادسازی سواحل دریا نقاط بیشتری به عنوان مناطق حادثه خیز شناسایی شده است که برنامهریزیها به سمت حضور امدادگران در این مناطق است. مدیر عامل جمعیت هلال احمر مازندران ادامه داد: تا پیش از این و سالهای قبل تعداد نقاط حادثه خیز سواحل دریا در مازندران ۳۷۵ نقطه بود که با انجام پایش با حضور کارشناسان شهرستانی و استانی و دستگاه موقعیتیاب نقاط جدیدتری شناسایی شده است.
شناسایی ۵۴۰ نقطه حادثه خیز در سواحل دریا در مازندران تاکنون
وی تعداد نقاط حادثه خیز سواحل دریا در مازندران را ۵۴۰ نقطه اعلام و تاکید کرد: هنوز کار پایش نقاط حادثه خیز به اتمام نرسیده است و مطمئنا تعداد نقاط حادثه خیز فراتر از آمار فعلی است. فخاری اضافه کرد: در تعریف اینکه نقاط حادثه خیز شامل چه بخشهایی میشود گفت: مناطق دارای ورودی و دسترسی افراد به ساحل و اینکه آنها میتوانند به سادگی به دریا بروند جزو نقاط حادثه خیز به شمار میروند که غالبا تحت کنترل مدیریت طرح سالمسازی دریا قرار نداشته و ناجیان غریق در آنها حضور ندارند. وی اظهار داشت: مشاهدات و گزارشهای چند سال اخیر نشان میدهد که غالب غرق شدن افراد در مناطق ناشن
