مدیریت بر چند حوزه در استان مازندران از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است مانند «کشاورزی»، «صمت»، «محیط‌زیست» و «گردشگری» و توقع داشتیم و داریم هم افرادی کارآزموده و مدیرانی تجربه‌دیده برای این جایگاه‌ها در نظر گرفته شوند و هم پس از آغاز مدیریت آنان، نظارت و پایش مستمر بر کار آنان صورت گیرد تا خلل و […]

مدیریت بر چند حوزه در استان مازندران از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است مانند «کشاورزی»، «صمت»، «محیط‌زیست» و «گردشگری» و توقع داشتیم و داریم هم افرادی کارآزموده و مدیرانی تجربه‌دیده برای این جایگاه‌ها در نظر گرفته شوند و هم پس از آغاز مدیریت آنان، نظارت و پایش مستمر بر کار آنان صورت گیرد تا خلل و آسیبی این بخش‌های زیربنایی را در بر نگیرد.
جای تأسف است که بگوییم استانداری مازندران در برخی از این حوزه‌های مهم مانند «محیط‌زیست» و «صمت» افرادی را معرفی کرد و حکم مدیریت گرفت که فعالیت برجسته آنان به‌عنوان استاد دانشگاه بود و سابقه مدیریت در سطوح مختلف این دستگاه‌های اجرایی نداشتند و در رزومه آن‌ها، جز کرسی تدریس در دانشگاه، چیز دیگری دیده نمی‌شد.
استانداری مازندران متوجه این نکته نیست که هر استاد دانشگاهی، لزوماً مدیر خوبی نخواهد شد و اساساً تجربه مدیریتی یک فرد در بوته عمل و طی سال‌ها به دست می‌آید و نمی‌توان و نباید یک استاد دانشگاه با رشته غیرمربوط را به اداره‌کل مهمی چون گردشگری منصوب کرد، آن هم در استانی که در صورت سیاست‌گذاری درست، می‌تواند درآمد نمایانی نصیب مردم استان کند. امروز برای بسیاری از دلسوزان روشن شد که مدیریت صمت مازندران و همچنین محیط‌زیست که سابقه مدیریت نداشتند و تنها وجه برجسته در سوابق آنان تدریس در دانشگاه بود، در کار خود موفق نبودند و صدای معترضان نیز رفته‌رفته بلند می‌شود اما حقیقت این است که اگر مدتی بعد، این مدیران برکنار شوند، آسیب و زیانی که در اثر ضعف مدیریت، به سیستم وارد شد، جبران نخواهد شد. به‌رغم دو تجربه صمت و محیط‌زیست، استانداری مازندران فردی را برای تصدی کرسی اداره‌کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان مازندران به وزارت‌خانه معرفی کرد که لیدر انتخاباتی «کیوان مرادیان» نماینده قائم‌شهر بود و همین شائبه مداخله نمایندگان را برجسته می‌کند. نکته بعدی این است که فرد مورد نظر که «صادق برزگر» نام دارد استادیار گروه جغرافیا در دانشگاه پیام نور است و هیچ سابقه حضور یا مدیریت در حوزه گردشگری نداشته است.
لازم است به مدیریت ارشد استان که به‌درستی بر توسعه هوشمندانه زیرساخت‌ها در حوزه گردشگری تأکید دارد یادآور شویم که «اصلاح و توسعه مدیریت» نیز یکی از همین زیرساخت‌های مهم است که باید مورد توجه باشد.
انتصاب فردی که در رشته جغرافیا تحصیل کرده و هیچ سابقه حضور و مدیریت در حوزه گردشگری نداشته و همچنین لیدر انتخاباتی یک نماینده بوده است، بزرگترین ضربه بر پیکره صنعت گردشگری در استان است و همین موضوع موجب شد وزارت میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری نیز با این انتصاب مخالفت کند و مدتی است این اداره‌کل با حضور سرپرست موقت اداره می‌شود و همه می‌دانند دوره سرپرست مدیریت درحقیقت دوره فترت و توقف کارهای اساسی است.
آیا امروز که یک‌سال از آغاز به کار دولت سید ابراهیم رییسی سپری شده است، در داخل مجموعه گردشگری و میراث فرهنگی استان مازندران چند جوان خوش‌فکر و تحصیل‌کرده و وفادار به گفتمان دولت سیزدهم حضور ندارد که نماینده شهرستان باید لیدر انتخاباتی خود را به استاندار مازندران تحمیل کند ؟
اگر فرد مورد نظر «تخصص»، «سابقه مدیریتی» و «تحصیلات مرتبط» داشت، ما از کیوان مرادیان قدردانی می‌کردیم که در تعامل با دولت سیزدهم، نیروی شایسته‌ای را که می‌شناخته به دولت معرفی کرده اما مشکل اینجاست که این نیرو هیچ وجه برجسته‌ای ندارد و حتی نمی‌تواند از پسِ توسعه صنعت گردشگری در یک شهرستان کوچک برآید.
ما ضمن قدردانی از مدیران وزارت میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری که چنین فردی را تأیید نکردند و واجد صلاحیت تخصصی ندانستند از شخص «دکتر عزت‌الله ضرغامی» به‌عنوان فردی که دغدغه میراث فرهنگی و توسعه صنعت گردشگری کشور را دارد، توقع داریم به موضوع ورود و درصورت صلاحدید با استانداران صحبت کند تا در انتخاب افرادی برای چنین جایگاه‌های مهم و زیربنایی، اسیر فشار نمایندگان و لابی بزرگان نشوند و مصالح کلان استان و توسعه این صنعت سبز را بر هر چیزی اولی بدانند.