یک مربی خوب فوتبال، مربی است که مهره‌شناس و مهره‌چین خوبی باشد و در حین بازی نیز با مشاهده عملکرد توپچی‌ها و تحلیل فرایند بازی، دست به تغییرات مهم بزند و امروز به ما خبر دادند که دولت سید ابراهیم رییسی پس از حدود یک سال از فعالیت برخی مدیران ارشد استانی، تصمیم دارد به تغییراتی دست بزند که در سطور آتی به نقل و تحلیل آن می‌پردازیم.

برابر این اخبار که البته امیدواریم زودتر محقق شود، «محسن منصوری» استاندار تهران به نهاد ریاست‌جمهوری خواهد رفت، فردی که از ابتدا نیز برخی گمانه‌زنی‌ها حکایت از درنظر گرفته شدن وی برای کرسی وزارت داشت اما در نهایت، مدیریت بر استان تهران را به وی سپردند که البته کمتر از وزارت نیست.

کسانی که ساختارهای مدیریت در جمهوری اسلامی را می‌شناسند، می‌دانند بنا به دلایل امنیتی و حفاظتی و همچنین حضور و تردد مستمر مهمانان داخلی و خارجی در پایتخت، استاندار تهران بودن به تنهایی برابری می‌کند با مدیریت بر چند وزارت‌خانه و «منصوری» که از ۱۸ مهر سال گذشته به این سمت رسید تا امروز ثابت کرد به‌رغم همه مشکلات اقلیمی از قبیل سیل و فشارهای سیاسی داخلی و خارجی، در این حوزه مدیریت موفقی داشته است و می‌تواند در نهاد ریاست‌جمهوری حتی نقشی بزرگتر از وزارت ایفا کند.

همچنین مقرر شد «سید محمود حسینی‌پور» استاندار مازندران به جای منصوری کلید استانداری تهران را در دست بگیرد. در این خصوص نیز باید گفت این مدیر مازندرانی، سال‌ها در استان تهران حضور داشته و ازهمه مهم‌تر کلان‌شهر تهران را به‌خوبی می‌شناسد. استاندار مازندران که از ۱۶ آبان سال گذشته به این سمت گمارده شد، در مدت مدیریت خود نشان داد اهل کار و یک مدیر میدانی است و بیش از آن‌که در اتاق جلسات جلوی خبرنگاران بنشیند و شرح مشکلات و چالش‌ها را از نمایندگان افکار عمومی بگیرد، یا مانند برخی استانداران پیشین، در پستوی اتاق استاندار در ضلع غربی ساختمان سفید، به استراحت بنشیند و آجیل بخورد، در روستاها و شهرهای محروم از «گلوگاه» تا «اُروست» رفت و در همه این سفرهای شهرستانی که برای نخستین بار در کشور، ابداع شده بود، مدیران استانی را نیز با خود برد تا سیاست‌سازی و تصمیم‌گیری درخصوص توسعه استان دقیقاً از جاهایی رقم بخورد که تجربه توسعه نداشتند و به نوعی از ریل توسعه جا مانده بودند.

تردیدی نیست که هیچ استانداری نه در دولت‌های پیشین و نه حتی در دولت آیت الله رییسی، این میزان بازدید میدانی از مناطق دور از مرکز نداشته است و در روستاهای مازندران از غرب تا شرق، این تعداد مصوبه به نفع تولید، اشتغال و توسعه به ثبت نرسانده و این برگ زرین کاری سید محمود حسینی‌پور در خاطرات مردم مناطق مورد نظر، ماندگار خواهد بود.

به باور ما درنظر گرفتن استاندار مازندران به جای «محسن منصوری»، حکایت از شناخت اتاق فکر دولت سیزدهم، از مدیران استانی دارد و حضور استاندار مازندران قطعاً برای پایتخت و استان تهران، نتایج محسوسی به دنبال خواهد داشت. همچنین برابر این اخبار «محمدجواد قناعت» که از تاریخ ۳ آذرماه سال گذشته کار خود را به عنوان استاندار خراسان جنوبی آغاز کرده بود، به مازندران خواهد آمد تا جایگزین «سید محمود حسینی‌پور» شود.

جواد قناعت مدیری آرام، اخلاق‌مدار و حاشیه‌گریز است ضمن این‌که سال‌ها در استان خود، معاون سیاسی، امنیتی و اجتماعی بوده است و اشراف خوبی به همه جریانات پیدا و پنهان سیاست در مازندران دارد، استاندار گلستان بوده که ظرفیت‌ها و چالش‌های مشابه با مازندران دارد و افزود بر آن، چند سال نیز معاون امور توسعه مدیریت و منابع بنیاد مستضعفان را بر عهده داشت که خود به اندازه چند وزارت‌خانه پهنا دارد و در این مدت، در حوزه اقتصادی نیز تجربه زیادی اندوخته است و می‌تواند در استانداری مازندران که بیش از استانی چون خراسان جنوبی، «اقتصادمحور» است، به کمک وی بیاید.

ویژگی بعدی جواد قناعت این است هم خود از سلامت نفس برخوردار است و هم تیمی جوان و سلیم‌النفس با خود دارد که می‌توانند همه ظرفیت‌های منطقه را به کار بگیرند به وی در تدبیر مشکلات مازندران کمک کنند.

به‌عنوان جمع‌بندی و نکته آخر تأکید داریم بگوییم که این سه تغییر اگر محقق شود، برای ما و هر کسی که با این حوزه‌ها آشنایی دارد یادآور ضرب‌المثل «یک تیر و چند نشان» است و دولت سیزدهم با این اعمال تغییر، هم نشان می‌دهد اراده معطوف به تغییر دارد که در مدیریت یک اصل مهم است و حتی فضیلت محسوب می‌شود و هم نیروهای خود را می‌شناسد و هر کدام را در جایی به کار گرفته که ظرفیت و توانمندی مورد نیاز در آن جا را با خود دارد و برای این سه مدیر دولت سیزدهم، در مأموریت‌های جدید درصورت تحقق، موفقیت آرزو داریم.