«مدیران بیمسأله» یکی از مشکلات مدیریت در مازندران و حتی کل کشور هستند، «افراد بیمسأله» کسانی هستند که هیچ دغدغهای در حوزه تحت مدیریت خود ندارند و گاهی مدیریت و حتی سابقهای در دستگاهی که بر صدر آن منصوب میشوند، ندارند و به مدیریت سازمانهایی گمارده میشوند که حتی وظایف آن را نیک نمیشناسند، حضور […]
«مدیران بیمسأله» یکی از مشکلات مدیریت در مازندران و حتی کل کشور هستند، «افراد بیمسأله» کسانی هستند که هیچ دغدغهای در حوزه تحت مدیریت خود ندارند و گاهی مدیریت و حتی سابقهای در دستگاهی که بر صدر آن منصوب میشوند، ندارند و به مدیریت سازمانهایی گمارده میشوند که حتی وظایف آن را نیک نمیشناسند، حضور مدیران بیمسأله در دستگاههای دولتی موجب میشود پس از مدتی همه امور جاری سازمان، عادی و بدون مشکل نشان داده شود، آمارهای مثبت تنظیم و به مدیران بالادستی ارائه شود، برنامههای نمایشی افزایش یابد و همین اقدامات موجب میشود همه دستگاه در یک خواب خرگوشی فرو رود و این بزرگترین خطر برای دستگاههای دولتی است که در این توهم باشند که همه چیز امن و امان است.
رسالت رسانه «روشنگری و تبیین امور» است هم برای مدیران ارشد دولت و نظام و هم برای افکار عمومی و «خبرشمال» در همه مدت فعالیت خود ثابت کرد که در عمل به این تکلیف، با کسی تعارف ندارد و همچنین صادقانه نشان داد در نقدهای خود، نگاه شخصی و منفعت حزبی ندارد و درخصوص محیطزیست هم که به بیان رهبر معظم انقلاب موضوعی حاکمیتی است و همه دولتها موظف هستند توجهی ویژه به آن داشته باشند، چند نقد در دولت پیشین و فعلی داشتیم و هنوز هم بر این باور هستیم که نقدهای ما، کارشناسانه و بهدور از حب و بغض بود.
نقدهای ما از مدیریت ناسالم مدیرکل پیشین و همچنین مدیریت فاقد برنامه مدیر فعلی محیطزیست مازندران، نه ناظر بر رویکرد سیاسی آنان یا دولتهای متبوع دو مدیرکل که به دلیل فاجعهای بود و هست که در پهنههای زیستی جریان دارد و منابع آبی و خاکی استان را هر روز بیش از روز قبل آلوده میکند اما این مدیران، در جلسات طوری از حوزه تحت مدیریت خود حرف میزنند که گویا همه چیز امن و امان است. آنچه که برای ما مسلّم و قطعی است این است که مدیران محیطزیست مازندران به این حوزه نه بهعنوان امری حاکمیتی آنگونه که رهبر معظم انقلاب تبیین کردند، که بهعنوان یک موضوع تزیینی نظر دارند و همین امر ما را بر آن داشت بارها از عملکرد آنان نقد کنیم و نظر مسئولان و دلسوزان ارشد استان و کشور را به آن جلب نماییم.
بعد از رفتن «حسینعلی ابراهیمی کارنامی» و آمدن «عطاء الله کلارستاقی» نیز به باور ما اوضاع به سمت ویرانی بیشتر رفت و نتیجه این شد که «خبرشمال» در دو شماره، مدیرکل جدید را مورد نقد مفصل در شمارههای یک و دوازده شهریور قرار دهد و البته پاسخی از این مدیرکل دریافت نکردیم. جای خوشحالی دارد که اخباری از رفتن قریبالوقوع «عطاءالله کلارستاقی» به ما رسیده است و از این نظر، قدردان مدیران ارشد دولتی در استان هستیم که اجازه ندادند یک مدیر بیمسأله درصدر محیطزیست استان مازندران که در هزار مشکل و بحران غرق است، باقی بماند و از این منظر از دولت سیزدهم نیز سپاسگزاریم.
نکته بعدی که موجب نگرانی ما شد زمزمههای انتصاب یک مدیر بیمسأله دیگر به نام «روح اله اسماعیلی» معاون محیطزیست طبیعی ادارهکل محیطزیست مازندران به جای عطاءالله کاویان است که به باور ما همانند «نیش خوردن از مار و بازگشت به جای اول در بازی ماروپله» است.
روحالله اسماعیلی طی چندسالی که در این جایگاه حضور داشت چه گلی بر سر محیطزیست بیمار و هزارمشکل مازندران زد که برخی در تلاشند تا وی را جایگزین کاویان کنند؟
اگر کاویان یکی دو مشکل جدی چون بیگانگی با حوزه محیطزیست و نزدیکی به جناح سیاسی تندرو در انتخابات ۸۸ داشت، اسماعیلی ده مشکل دارد چون هم در صیانت از محیطزیست طبیعی استان مازندران کوتاهی کرده و «مراکز دفن و دپوی زباله در کوه و جنگل و دریا» گواهی بر این کوتاهی است ضمن اینکه وی در صدر مخالفان استقرار صنایع در مازندران به بهانه صیانت از محیطزیست بوده است.
ما بارها گفتیم و نوشتیم که بین محیطزیست و صنعت در مازندران، نباید و نمیتوان یکی را انتخاب کرد بلکه باید طرحی هوشمندانه درانداخت که هم صنعت فعال باشد و هم پیوستهای زیستمحیطی محفوظ بماند نظیر آنچه که در قاره سبز شاهد هستیم.
تجربه چندساله حضور اسماعیلی در این جایگاه نشان داد وی یا نتوانست یا نخواست به مخرج مشترکی بین «صنعت» و «محیطزیست» برسد. نکته بعدی درخصوص ضعف مدیریت اسماعیلی این است که ما ضمن اینکه شاهد رشد منطقی و نظاممند صنعت در مازندران نبودیم، شاهد فجایع زیستمحیطی و تخریب پهنههای زیستی بسیاری بودیم به بیان روشنتر، روح الله اسماعیلی در صدر مدیران بیمسألهای قرار دارد که نیروی جوان و جویای کار استان را به بهانه حفاظت از محیطزیست از صنعت محروم کرد اما در حفاظت از محیطزیست طبیعی نیز نمره مردودی دارد چون به هر جای استان که پای بگذاریم شاهد نابودی آشکار محیطزیست توسط زباله، آتشسوزی، استفاده بیحد و حصر از سموم دفع آفات نباتی و تقویتکنندههای شیمیایی هستیم.
حرف آخر ما خطاب به استاندار مازندران و تصمیمگیران دولتی است و ضمن قدردانی از ایشان بهخاطر تغییر عطاء الله کاویان از آنان توقع داریم در انتخاب مدیرجایگزین دقت کنند تا این دستگاه حاکمیتی در چنگال مدیران بیمسأله و فاقد نگاه تخصصی نیفتد.
