چندین سال است درخصوص بیماری‌های غیرواگیر چون دیابت و فشارخون در استان مازندران هشدار داده می‌شود اما بسیاری از شهروندان این هشدارها را جدی نمی‌گیرند و همچنان به سبک زندگی خود که پر از خطا و اشتباه است مورد تأیید متخصصان بهداشت و درمان نیست و هزینه‌های بالایی را برای خانوارها به دنبال دارد، ادامه می‌دهند.

ریشه اصلی دیابت و فشار خود را باید در سبک زندگی با کم‌ترین تحرک و همچنین مصرف انواع غذاهای چرب و شیرین، خوراکی‌های فست‌فودی یا دسرهای بسته‌بندی‌شده و در نهایت استرس دانست.
براساس آخرین آمار اعلام‌شده توسط دکتر سیده محدثه حسینی، معاون بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی مازندران، تعداد بیماران دیابتی شناسایی‌شده در این استان به ۲۲۴,۰۲۸ نفر رسیده است. این آمار که به تفکیک شهرستان‌های استان تهیه شده، نشان‌دهنده تفاوت‌های چشم‌گیر در میزان شیوع دیابت در مناطق مختلف مازندران است.
بنابر آمار دکتر حسینی که در پاسخ به سوالات پایگاه خبری «کیاپرس» اعلام شد، شهرستان ساری با ۳۹,۴۳۶ بیمار بیشترین تعداد مبتلایان دیابت را دارد. پس از آن، شهرستان‌های آمل با ۳۱,۳۲۹ بیمار و قائم‌شهر با ۲۶,۴۲۶ بیمار در رتبه‌های بعدی قرار دارند. در مقابل، شهرستان‌هایی نظیر سیمرغ (۱,۶۵۷ بیمار) و سوادکوه شمالی (۱,۹۵۶ بیمار) کمترین آمار مبتلایان را دارند. آنچه که موجب نگرانی بیشتر است این است که استان مازندران ازجمله استان‌هایی است که میانگین وزن بالایی در مقایسه با دیگر مناطق کشور، دارد و همین اضافه وزن می‌تواند یکی از ریشه‌های دیابت و فشارخون بالا باشد. نکته بعدی در استان مازندران این است که میانگین وزن دانش‌آموزان -کودکان و نوجوانان- نیز در مقایسه با دیگر مناطق کشور، بالا است و معنای آن این است که آمار بیماری‌های غیرواگیری چون دیابت، در نسل بعدی رو به افزایش و وخامت خواهد گذاشت و تدبیر این موضوع، همکاری مشترک مدیران حوزه سلامت و خانواده‌ها را طلب می‌کند.
در مشاهدات روزانه خود بسیار می‌بینیم در مرکز استان مازندران که برابر آمار معاون دانشگاه علوم پزشکی مازندران در روی گسل شیرین دیابت و بیماری قند نشسته است، کودکان و نوجوانان دانش‌آموز در ساعت ۱۲ و نیم و پس از تعطیل شدن از مدرسه و زمانی‌که باید برای صرف نهار به منزل بروند، در کنار مدرسه در صف فروشگاه‌های فست‌فود و انواع غذاهای ناسالم در انتظار هستند آن هم در شرایطی که مادران آنان در منازل، غذای سالم را آماده کرده‌اند و اصلاح این گرایش‌های غلط غذایی، بدون مشارکت خانواده‌ها ناممکن است.
نکته بعدی بوفه مدارس است که به‌رغم وجود قانون مشخص مبنی بر ممنوعیت عرضه غذاهای ناسالم، انواع خوراکی‌های فست‌فودی و چیپس و پفک ارائه می‌شود و کسی با آن برخورد نمی‌کند.
اخباری وجود دارد که برخی مدارس، در ازای تأمین صبحانه همکاران توسط افرادی که بوفه مدارس را اجاره دارند، در کار آنان مداخله نمی‌کنند و اجازه عرضه و فروش انواع خوراکی‌های ناسالم که متأسفانه مورد علاقه ویژه کودکان و نوجوانان است، می‌دهند و آموزش و پرورش باید بر این موضوع نظارت دقیق‌تری داشته باشد چون تهدید سلامت دانش‌آموزان یعنی تهدید سلامت آینده کشور.
نکته بعدی که هم به نوجوانان و جوانان مربوط است و هم به میانسالان و حتی سالمندان این است که ورزش و تحرک بدنی از برنامه روزانه بسیاری از مردم حذف شده است و این نیز عامل مهم و محوری در گسترش انواع بیماری‌های غیرواگیر چون دیابت و فشار خون است که لازم است با هشدار مدیران حوزه سلامت و همراهی و همکاری رسانه‌ها و مشارکت خانوارها حل شود. ورزش و تعیین ساعاتی برای حضور در طبیعت و انجام حرکات بدنی، هم کالری‌سوزی را در بدن سرعت می‌دهد و هم بخشی از فشار و استرس روزانه را کاهش می‌دهد و این موارد هم در پیشگیری از ابتلا به اضافه وزن، دیابت و فشار خون موثر است و در درازمدت نیز موجب پیشگیری از ابتلا به انواع سرطان‌ها می‌شود.
شاید کودک و نوجوان متوجه این هشدارها نباشد اما قطعاً خانواده‌ها از آن آگاهی دارند و لازم است در برنامه‌های روزانه فرزندان خود دست ببرند و اجازه ندهند آنان بخش اعظمی از ساعات خود را پشت گوشی موبایل هدر بدهند یا به سمت هر غذایی بروند.