ریزش بخش دیگری از دیواره پل کمربندی فریدونکنار سوژه شبکههای اجتماعی شد، همان پل کمربندی که پس از بیست سال چند ماه قبل در آستانه افتتاح بود، همان پلی که وقتی ریزش کرد و از چرخه بهرهبرداری خارج شد، هیچ مدیری مسئولیتش را نپذیرفت و هیچ نهادی از ناظران استانی و مدیران ارشد، موضوع را […]
ریزش بخش دیگری از دیواره پل کمربندی فریدونکنار سوژه شبکههای اجتماعی شد، همان پل کمربندی که پس از بیست سال چند ماه قبل در آستانه افتتاح بود، همان پلی که وقتی ریزش کرد و از چرخه بهرهبرداری خارج شد، هیچ مدیری مسئولیتش را نپذیرفت و هیچ نهادی از ناظران استانی و مدیران ارشد، موضوع را پیگیری نکرد و نتیجه پیگیری خود و تعیین مقصر و ترمیم آسیبی که به بیتالمال وارد شد را به افکار عمومی نداد و در نهایت همان پلی که «خبرشمال» مفصّل به آن پرداخت اما برای مدیران، هیچ ارزشی نداشت و پاسخی ندادند.
برابر گفته کارشناسان و رسانهها و بنابر بررسیهای میدانی، نیمهشب گذشته بخش شمال غربی دیواره پل کمربندی فریدونکنار ریزش کرد و مانند ریزش اولیه، هنوز هیچ مقام رسمی علت این اتفاق را اعلام
نکرده است.
برخی عوامل بازسازی پل کمربندی در این زمینه گفتند: به دلیل اینکه در ابتدا از مصالح مقاوم در احداث این پل استفاده نشده بود و فشار زیادی که غلطکها در زمان آسفالت به این پل آورده بودند، دیواره پل متورم شده و پس از اینکه دفعه قبل سمت جنوب غربی فروریخت، اینبار سمت شمال غربی ریزش کرد.
اگر این ادعا درست باشد چرا پیمانکار قبلی و ناظر پروژه و همچنین فرماندار شهرستان پاسخی ندادند و نگفتند چرا از مصالح نامرغوب استفاده کردند و وضعیت را به اینجا رساندند؟ یکی از اهالی دلسوز شهرستان فریدونکنار طی تماسی با روزنامه «خبرشمال» گفت: اگر در اتفاق سال گذشته، مدیران استانی و نهادهای ناظر اقدامی میکردند و به اطلاع مردم میرساندند، شاید میشد جلوی این اتفاق را گرفت و اجازه نداد این سرمایه هرز برود. این فرد همچنین گفت: مشکل اصلی شهرستان فریدونکنار، پل نیست، ما پل نمیخواهیم، ما فرماندار میخواهیم که نداریم و آقای «کوروش ابراهیمنژادگرجی» یکی از ضعیفترین مدیران و فرمانداران استان در دولت سیزدهم است و تا این فرد، به جایگاهی که تعلق دارد، باز نگردد و فردی چون فرماندار ساری و فرماندار بابل که افراد باانگیزه و مدیران دلسوزی هستند، برای فریدونکنار انتخاب نشود، شاهد هیچ توسعه و پیشرفتی در شهر نخواهیم بود.
حق با این شهروند است چون فرماندار رییس اجرایی شهرستان است و هر حوزهای از مدیریتها با هر مشکل و چالشی مواجه بود، فرمانداری مسئول است و باید پاسخگو باشد. فرماندار بهعنوان نماینده عالی دولت در شهرستان نمیتواند تنها در مراسم افتتاح طرحها و شیرینیخوران جلوی افکار عمومی حاضر شود و لازم است در چنین شرایطی شانه خود را از بار مسئولیت خالی نکند و پاسخگو باشد.
باور ما این است که هیچ طرح و پروژهای به اندازه پل کمربندی فریدونکنار، به امید و اعتماد مردم این منطقه آسیب وارد نکرد، طرحی که حدود دو دهه در دست اجرا بوده است و هنوز تکمیل نشد در شرایطی که بهطور طبیعی طی مدت زمان یک تا دو سال میتوانست به افتتاحیه برسد. یکی از شائبههایی که با طولانی شدن زمان اجرای طرح به ذهن میرسد و دستگاههای نظارتی و قضایی نباید از آن غافل باشند احتمال سوءاستفاده مالی و همچنین بالا رفتن هزینه تمامشده طرح است که هر دو صورت خیانت به بیتالمال محسوب میشود. توصیه ما به مدیران ارشد استانی این است که ضمن پیگیری جدی موضوع، تعیین میزان خسارتی که از این رهگذر به منافع عمومی وارد شد و بررسی احتمال اختلاس از این طرح، نتیجه کار را به افکار عمومی اعلام کنند و در نهایت هم تدبیری درست برای این پروژه مهم و محوری اعمال کنند و کار را نیز در کوتاه زمان تمام کنند.
و باز هم عامل انسانی!
مدیرکل حفاظت محیط زیست مازندران نیز با اشاره به بروز آتش سوزی روز سه شنبه سوم مردادماه در شبه جزیره میانکاله گفت که آتش سوزی منشاء انسانی دارد اما عمدی یا غیرعمدی بودن آن در دست بررسی است.
این آتش سوزی در ساعت ۱۰ صبح روز سه شنبه در شبه جزیره میانکاله در حوزه جغرافیایی استان مازندران رخ داده است و بنا به اعلام اداره کل حفاظت محیط زیست مازندران این حادثه در منطقه موسوم به «میانکاله صحرا» رخ داد. عطاء الله کاویان در این ارتباط و در گفتوگو با خبرنگاران افزود: آتش سوزی روز سه شنبه در سه نقطه از پناهگاه حیات وحش میانکاله آغاز شد که نیروهای یگان حفاظت محیط زیست بهشهر و میانکاله بلافاصله با تجهیزات کامل اطفاء حریق به منطقه اعزام شدند. وی افزود: به دلیل وزش باد شدید در منطقه، آتش سوزی در بخش وسیعی منتشر شد که با فراخوان نیرو به همراه امکانات و تجهیزات اطفاء حریق از یگان حفاظت منابع طبیعی استان و شهرستان بهشهر، هلال احمر، شهرداری رستمکلا، بندر امیرآباد، شهرداریهای بهشهر، نکا و ساری، سازمانهای مردم نهاد، نیروهای مردمی و بومی به منطقه اعزام شدند.
مدیرکل حفاظت محیط زیست مازندران ادامه داد: با هماهنگی استانداری مازندران ۲ بالگرد برای اطفای حریق پناهگاه حیات وحش میانکاله درخواست شد و حوالی ساعت ۱۴ روز وقوع حادثه بالگردها به منطقه اعزام شدند. وی گفت: بالگردها با ۱۵ مرحله آبگیری از دریا در انجام عملیات اطفاء حریق فعالیت داشتند.
مدیرکل حفاظت از محیط زیست مازندران اظهار داشت: با وجود اطفای کامل آتش سوزی، نیروهای محیط زیست همچنان در منطقه حضور دارند تا از شعلهور شدن احتمالی آتش جلوگیری کنند. وی عمده پوشش گیاهی منطقه آتش سوزی را ۸۰ درصد سازیل و ۲۰ درصد انارستان اعلام کرد و گفت: میزان دقیق و وسعت منطقه آتش سوزی پس از بررسی نهایی اعلام میشود. کاویان در پایان از همه دستگاههای اجرایی استان اعم از استانداری مازندران، اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان و شهرستان بهشهر، فرمانداری بهشهر، هلال احمر، شهرداری رستمکلا، بندر امیرآباد، شهرداریهای بهشهر، نکا و ساری، سازمانهای مردم نهاد، نیروهای مردمی و بومی که در عملیات مهار آتش در کنار نیروهای محیط زیست استان، تلاش کردند، قدردانی کرد.
نابودی میانکاله به سود هیچکس نیست
اما درد میدانید کجاست؟ آنجا که میانکاله بخت برگشته سالهاست که در عطش بی آبی میسوزد و حقابهاش را به هزار و یک شیوه ناجوانمردانه (از تغییر الگوی کشت از دِیم به آبی تا استقرار چندین پرورش ماهی در بالادست) از او دریغ کردهاند و حالا برای خاموش کردنِ آتش، از همان دریا که در جوار اوست اما بر وی حرام است، استفاده میکنند! چرا میانکاله باید در همسایگی دریا از عطش بسوزد و خشک شود؟ چرا آتش به جانش میافکنند و چشم به نابودیاش دارند؟ بگذارید خیالتان را راحت کنم از بین رفتنِ میانکاله نه تنها به سودِ هیچکس نیست، بلکه دودِ نابودی آن به چشم همگان خواهد رفت. مرگِ هر نقطه از محیط زیست، به معنای آن است که بشر، یک قدم به نابودی خود نزدیکتر شده است. کاش تا قبل از آنکه خیلی دیر بشود، میانکاله را نجات بدهیم که نجاتِ میانکاله، ضامنِ حیات ماست.
