سرویس سیاسی برای ما که قویاً به ارزش‌های «تفکرِ جمعی» و موثر بودن «کارِ گروهی» باور داریم، آسان نیست که بگوییم طی چند دوره اخیر، شورای شهر از ریل اصلی خود خارج شد و به جای اینکه محلی برای تبلور فکر جمعی و تصمیم‌سازی خردمندانه و محملی برای کار تیمی و در نهایت تسهیل و […]

سرویس سیاسی
برای ما که قویاً به ارزش‌های «تفکرِ جمعی» و موثر بودن «کارِ گروهی» باور داریم، آسان نیست که بگوییم طی چند دوره اخیر، شورای شهر از ریل اصلی خود خارج شد و به جای اینکه محلی برای تبلور فکر جمعی و تصمیم‌سازی خردمندانه و محملی برای کار تیمی و در نهایت تسهیل و تسریع خدمات‌رسانی به شهروندان باشد، به میدانی برای عرض اندام و تخریب و تهمت و جنگِ طیف‌ها و تقسیم امتیازات تبدیل شده است و این موضوع، اختصاص به ساری ندارد و در شورای شهر رشت نیز در بر همین پاشنه شوم می‌چرخد و برای تأیید صدق این مدعا، کافی است به تعداد عزل و استیضاح‌ها و سرپرست‌های معرفی شده برای مرکز استان گیلان طی سه سال اخیر نگاهی بیندازیم.
حقیقتی ناراحت‌کننده است این‌که بگوییم از زمانی که شورا در پایان دهه هفتاد فعالیت خود را شروع کرد تا امرو در مرکز استان مازندران، به همان میزان که از افرادی با سابقه تحصیلات و مدیریت‌های مهم رسیدیم به افرادی که تقریباً هیچ سابقه مدیریتی و تحصیلات واجد ارزش نیستند و جای حیرت است که چرا ادعای‌شان تمامی ندارد! بررسی عملکرد برخی از این اعضا نشان می‌دهد مانند توپ مشقی فقط لرزش و صدا دارند و نه چیز دیگر و اگر کار مهمی بود، اعضای ادوار نخست شورا انجام دادند و اگر خیانتی بود هم آنان مرتکب نشدند تا جایی‌که در دور پنجم شاهد بودیم تنها کار گروهی‌شان، بازداشت گروهی بود و انحلال شورای شهر.
ما به شورا که اصلی مُصرّح در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و همچنین رکنی مهم در دموکراسی است، باور داریم اما لازم می‌دانیم این آسیب‌ها را نیز بگوییم و بنویسیم تا شاید کارشناسان و دلسوزان بخوانند و این آسیب فراگیر را به بحث و پژوهش بگذارنند تا شهرداری ساری نیز از این بلیّه، رها شود و شاهد تکثیرِ منافع جمعی تفکر شورایی و خدمات محسوس شوراهای شهر باشیم اما گویا افرادی که نامزد کرسی شورا می‌شوند چیزی از قانون نمی‌دانند. باید بگوییم که این روزها برخی حضور در «عمارت شهرداری ساری» را با «امارت ساری» اشتباه گرفتند و در حالی‌که هیچ طرح روشنی برای افزایش منابع درآمدی و کاهش مشکلات شهری ندارند برای شهردار شدن در این شهر هزارمشکل شتاب دارند گویا می‌خواهند به امارت و فرماندهی ساری برسند. این چه نگاه و نگرشی است که هر فردی بدون هیچ سابقه مدیریت و رزومه روشن علمی و تنها با ارائه چند برگ مدرک، با ادعای نخبه بودن، خود را وارد کارزار انتخاباتی می‌کند و با پشتیبانی برخی گروه‌ها و حلقه‌های قدرت که کارنامه سیاهی دارند، موفق می‌شود وارد صحن شورا شود و مانند مدیرانِ دست‌نشانده، به نفع همان گروه‌ها و طیف‌ها قدم بردارد و هیچ یادش از منافع شهر و شهروندان نیاید و چهار سال هم در این نزاع و جنگ زرگری، آویزان باشد پس از آن نیز ادعا کند سابقه دارد و می‌تواند شهردار هم باشد ؟
چه کسی می‌تواند خسارت حضور چنین نیروهایی را در شورای شهر ساری برآوُرد و هزینه‌ای که به جیب و اعصاب و روان شهروندان تحمیل می‌شود را جبران کند ؟
پس از کش و قوس‌های فراوان بر سر عزل «طالبی» شهردار سابق ساری و انتخاب «احمدی‌فولادی» به‌عنوان سرپرست، اعضای شورای شهر در آزمون دیگر قرار است که مدیر جدید عمارت شهرداری مرکز استان را از بین ۱۱ داوطلب انتخاب کنند.
شهرام ایرجی سخنگوی شورای شهر ساری، در این رابطه گفت: جلسه انتخاب شهردار ساری سه‌شنبه -امروز- در صحن علنی شورا برگزار می‌شود و ۱۱ نفر از داوطلبان تصدی‌گری شهرداری ساری در صحن علنی شورا برنامه‌های خود را تشریح می‌کنند.
سخنگوی شورای شهر ساری، اضافه کرد: نامزدها که سه نفر غیر بومی، هفت نفر بومی به همراه سبحان بخشی و حسن احمدی سقندیکلایی از اعضای شورای شهر هستند خواستار ارائه برنامه در صحن شورا و کسب کرسی صندلی شهرداری شدند.
اگر اقدامات و اظهارات اعضای شش دوره شورای شهر ساری را مرور کنیم متوجه خواهیم شد که هر دوره این نهاد از نظر سن و سال، باتجربه‌تر شد، اما از نظر رفتار بچه‌گانه‌تر عمل کرد و امروز کار به جایی رسید که فردی چون «حسن احمدی سقندیکلایی» بدون سابقه مدیریت مورد نیاز برای شهری چون ساری با مشکلاتی که برخی چون احمدی از درک آن عاجزند، ادعای شهرداری می‌کند.
کاش آقای حسن احمدی سقندیکلایی به افکار عمومی بگوید در همین بیش از یک‌سالی که در شورا حضور پیدا کرد، چه اقدام قابل توجهی به نفع شهر ساری و شهروندان انجام داد و اگر عضو شورا بودن وی را سیراب نمی‌کند و عاشق شهردار شدن است، کاش یک بزرگتر بود و به وی توصیه می‌کرد شهردار شدن را از شهرهای کوچک‌تر آغاز کند، به جای شهردار شدن در شهری با بیش از ۷ هزار پرسنل و هفتاد ابرچالش.
صرف نظر از نامزدی احمدی سقندیکلایی و سبحان بخشی که گویا قصد دارند از عضویت در شورا به‌عنوان یک امتیاز برای خود استفاده و رأی جمع کنند، برابر اخباری که به «خبرشمال» رسیده است تنها یک تن از ۱۱ نامزد، حائز شرایط مندرج در بند چ ماده ۳ آیین‌نامه اجرایی شرایط احراز تصدی شهرداری مصوب مورخ ۲۵ آذرماه ۹۷ هیأت وزیران است و جای تأسف است که اعضای شورا نیز به این قانون، اشراف ندارند گویا برای آنان سفارش این و آن یا تمایل دست‌های پشت پرده بیش از این آیین‌نامه، اعتبار دارد و اگر شورای شهر این رویه را در پیش بگیرد، باید شاهد باشیم مدتی پس از انتخاب شهردار، این انتخاب توسط وزارت کشور مردود اعلام شود و هزینه حضور «سرپرست» را هم مردم تحمل ‌کنند.